Morrissey - You Are the Quarry (2004)

En dat met een van de mooiste stemmen uit de popmuziek! Ik vind Morrisey's zang steeds beter worden, vooral op de meer recente albums. Maar ik hou evenveel van de stem van Van Morrisson. Je kan dus van allebei heel erg gek zijn. Maar het is een zeer groot vershcil tussen die twee.
Wat voor verschil?
Ik zou zeggen: als Van Morrisson's stem een altsaxofoon is, dan is die van Morrissey een goed gestemde klassieke vleugel. Zo iets....

Tja, bertus, ik vind het één der meest monotoon klinkende stemmen die ik ooit hoorde. Géén slechte stem, maar een stem die me gewoon heel vlug verveelt, ik kan dat echt niet helpen.... maar ik kan er gelukkig wel naar luisteren, véél erger vind ik Lloyd Cole's stem, die kan ik absoluut niet uitstaan, I'm sorry.
Ik kan me ook best voorstellen dat sommigen Bob Dylan's zangstem of die van Robert Smith ook niet alles vinden, maar daar hou ik toevallig wèl van. It's all perception, I think.... ik zal dus ook nooit wiltoof lusten, ik braak op die smaak....

Ik kan me ook wel vinden in de mening van Father McKenzie ik heb het ook niet zo gesnapt met Morrissey's stem. Geef mij maar de stem van Dylan, Robert Smith of Tom Waits maar naar deze stem kan ik ook niet al te lang luisteren.

Ik zal daarbij ook niet zeggen dat ik nooit naar een plaat van deze man luister. Want hij heeft wel goede platen... ik kan gewoon niet al te lang luisteren naar deze beste man.

Tja....ik hou ook van witlof, en dus ook van de zang van Morrissey. Dus dat zal wel zo bij mekaar horen.
Dat monotone klopt op zich wel. Zijn stem heeft iets monotoons, ook zijn manier van zingen is niet uitbundig, emotioneel zoals we van rock of popzangers meestal gewend zijn. Maar de emotie is bij Morrissey een beetje onderkoeld. Ik wordt altijd emotioneel hoe hij de onderstaande regels zingt in I have forgiven Jesus. Er zit een ingehouden woede en wanhoop in die bij mij rillingen oproept.
Maar of een stem je boeit zal inderdaad erg persoonlijk zijn, net zoals of je van witlof houdt of van bieten. Vind je trouwens niet dat hij een van de meest originele tekstdichters is? (met Dylan en Randy Newman)

Why did you give me
So much desire?
When there is nowhere I can go
To offload this desire
And why did you give me
So much love
In a loveless world
When there's no one I can turn to
To unlock all this love
And why did you stick me in
Self-deprecating bones and skin
Jesus - do you hate me?
Why did you stick me in
Self-deprecating bones and skin
Do you hate me? do you hate me?
Do you hate me? do you hate me?
Do you hate me?

Kwestie van gewenning. Ik had hetzelfde toen ik The Smiths ontdekte. Geweldige muziek, maar die stem... Na een half uur had ik er wel genoeg van. Maar als je er eenmaal aan gewend bent dan ga je het wel waarderen en ook de fantastische manier waarop hij intoneert wel op waarde schatten. Ik ben ook fan van Smith en met name Dylan, maar Morrissey's stem doet me veel meer.