Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)

Cryptisch? Het lijkt mij wel vrij duidelijk dat het gaat om het "fixen" van een paardenrace om met de winst naar een warm land te vluchten en daar een decadent leventje te gaan leiden.

Omdat zoveel mensen dit album in hun top 10 hebben staan toch maar weer eens uit het stof gehaald.
Toen ik een jaar geleden dit album luisterde ontbrak het wat mij betreft aan originaliteit.
Nu, in een wat winterse bui moet ik zeggen dat het allemaal veel beter klinkt dan toen.
Echt heel goed dit. Er bestaat nog echt kwaliteit mense !!!
En daar valt dit album zeer zeker onder.

Tip voor mensen die er dieper in willen duiken: Reluctant Heroes. In dit boek genaamd Reluctant Heroes met als ondertitel The Story of Elbow wordt Elbow's 17 jaar lang route 'van nul tot nu' beschreven. Een aanrader voor mensen die nieuwsgierig zijn naar Elbows geschiedenis, en naar de achtergrond van hun teksten. De vier albums worden besproken, waarbij nummer voor nummer wordt langsgegaan en een stukje achtergrond en ontstaansgeschiedenis van de nummers worden verhaald. Wat mij betreft een aanrader voor iedere zichzelf respecterende Elbow-fan

Na dat ik hem de eerste keer heb geluisterd, heb ik hem iedere dag geluisterd (1 week geleden). Het album is echt geweldig als een geheel en ik vind nu niet The Fix het beste nummer, maar Mirrorball, mooi nummer! Het album wordt nergens minder. Het is hoogtepunt na hoogtepunt. Daarom gaat het album nu voor mij naar de hoogste waardering en een mooie plaats in mijn top 10!

Hoogtepuntje van mijn muzikale wereldreis tot nu toe. Met nummers als Weather To Fly en On a Day Like This mag je jezelf toch echt wél tot de top van de wereld rekenen, en je meten met bands als Radiohead en U2 (?). Prachtige cd.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Ik vind dit album toch niet zo goed als ik had verwacht met het hoge gemiddelde.
Het opent zeer sterk met Starlings, rustgevend sfeertje in dat nummer en ik hou meteen erg van de betoverende stem van de zanger. The Bones Of You kende ik natuurlijk al. Het is eeen tof nummer, ik hou vooral erg veel van die krakende bas. Mirrorball is ook een mooi nummer. Daarna komt Grounds Of Divorce wat voor mij meteen het beste nummer van het album is. Ik mis die luide gitaren iets te veel op andere nummers.
De eerste 4 songs vind ik allemaal zeer goed, maar daarna zakt het niveau plots. Nummers 5 t.e.m. 8 kunnen mij niet echt boeien. Ik vind ze niet slecht, maar ik heb niet de behoefte om ze nog eens te beluisteren.
Vanaf Some Riot wordt het weer beter. On A Day Like This vind ik ook een zeer sterk nummer. Ik word er altijd opgewekt van. Friends Of Ours is echt een prachtige ingetogen afsluiter.
Het krijgt van mij 3,5*.

Dit is een fantastisch album van een fantastische band. Opmerkelijk dat deze plaat het algemeen zeer goed doet in onze lage landen dan in het Verenigd Koninkrijk. Terecht hier, een gemiste kans daar.

Nochtans zit dit album vol inspiratie. Een typisch album "the more you listen, the better it goes". Dat Garvey een mysterieuze, muzikale kijk heeft staat al lang vast. De groep stampte het allerbeste talent die ze hebben hier op deze "The Seldom Seen Kid" en het komt ook het meest tot hun recht. Een toets finesse in een zeer sterk uitgebalanceerde plaat. Meesterlijke schoonheid en verrassende klanken. Al vanaf de eerste seconden is het prijs. Starlings is een streling voor het oor. "The Bones of You" gaat nog een stukje verder. Samen met Grounds for Divorce, The Fix, Some Riot en One Day Like This de prijsbeesten van dit album. In de afgelopen 5 jaar is deze, samen met The Decemberists' The Crane Wife en Interpols Our Love to Admire, het absolute beste wat muziek voor me bracht.

De voorgaande platen zijn zeker de moeite waard te ontdekken.

Dat gemiddelde is echt niet abnormaal hoog, hoor. Dat is wat dit album verdient! Dus geef het nog een kans en zet het niet na twee minuten weer af. Begin eens met een andere track dan de eerste. Dat is in mijn ogen ook niet het sterkste liedje op dit prachtige album. Begin eens met 4, 7 of 10. (Niet met The Fix beginnen! Volgens mij het slechtste nummer dat Elbow opgenomen heeft.)

Ik vind het begin juist geniaal. De eerste keer schrok ik me te pletter, een beter intro bestaat er nauwelijks. Het nummer is op zichzelf misschien niet het sterkste, maar wel uiterst effectief als intro. Met The Fix ben ik het wel met je eens, dat is een van de mindere nummers. Het gemiddelde lijkt mij ook niet te hoog en dan bedoel ik dat niet vanuit mijn eigen perspectief (want dan is dat natuurlijk logisch), maar meer vanuit het idee dat het over het algemeen wel wordt gezien als een van de beste albums van de laatste jaren.

Na januari is er niet veel veranderd, behalve dan dat ik de andere drie albums van Elbow ondertussen net zo vaak draai als dit album. Het lijkt wel alsof ik elke dag een ander mooi stukje in elk nummer ontdek en het verveelt tot nog toe totaal niet. Deze CD bevalt ondertussen zo goed, dat het een plaatsje in mijn Top 10 verdient. Ik zit dan ook met smart op het album te wachten wat nu wordt geschreven/opgenomen.

4.5 sterren, absoluut.

Euh, je niet te veel op de borst kloppen hoor want ik weet wel zeker dat dit album het in de UK veeeeel beter heeft gedaan dan in Nederland. Met name het winnen van de Mercury Prize (of was het nou een Brit Award) heeft ze daarbij ontzettend geholpen en daar door hebben ze hun meest bijzondere jaar ooit achter de rug met echt uitverkochte zalen door het hele land.

Heel leuk dit dan toch te horen. Spijtig dat op sommige muzieksite's het gemiddelde iets wat te veel ondermaats is. Toch van de gemiddelde muziekliefhebber.

verdorie wat ziet mijn lodderig oog , nu is er weer een versie met 3 extra tracks die ik niet heb , om van te kotsen , waarom doen ze dat toch altijd soms 4 keer dezelfde cd uitbrengen , of met bonus tracks , of geremastered , remixed , deluxe , ach om het geld uit je zak te rippen zeker ,

trouwens beste cd van 2008 voor mij !

Ik kreeg gisteren te horen dat mijn vader dit album élke dag draait en er helemaal lyrisch over is. De verontwaardiging was dan ook groot toen ik, z'n dochter met de (naast hem) meest ontwikkelde muziekkwab van de familie (oke, en naast reptile71 ) , moest toegeven dat ik het album nog niet gehoord had!

Terwijl ik Asleep in the Back in de kast heb staan en dat een goed album vind. Toch snel maar eens goed gaan luisteren, ook gezien de hoge waardering hier

Sinds ik de live uitvoering hoorde van dit album, nooit meer deze versie beluisterd. Nu staat ie weer op en denk ik... Wow.

Op de één of andere manier nog mooier geworden.

Volle 5..

Mee eens. Met een nipte voorsprong op Fleet Foxes.