The Doors - The Best of The Doors (1985)

De tekst hoor je gewoon als je het nummer beluistert, die hoef je er echt niet bij te houden...

Bij wijze van spreke dan he... ik luister nooit echt muziek. Ik ga niet 3 kwartier met een koptelefoon op de bank zitten. Ik luister muziek tijdens het leren of tijdens het computeren en ben dan dus niet 100% gefocust op de tekst. Zodra er een leuk nummer voorbij komt, merk ik dat wel en daarna ga ik pas echt luisteren. Dat nummer behoort gewoon niet tot die laatste categorie.

@Stijn_Slayer hoezo voor de 1000e keer?
Overigens liever 1000 keer Riders On The Storm dan 100 keer Hyacynth House.

Het valt mij gewoon op dat bij statistieken áltijd de singles of de bekendste nummers bovenaan staan in het lijstje met favoriete tracks, bij welk album dan ook.

Omdat de singles/bekendste nummers ook meestal de beste zijn.

Dat vind ik dus pure onzin, maargoed, daar is dit niet te plaats voor om over te discussiëren.

Onzin. Jij kan dat meestal de beste vinden, maar dat is heel wat anders.

Ik ben het eens met Stijn, heel vaak staan, opvallend genoeg, de singles meestal bovenaan.

Misschien toch omdat die het beste zijn blijven hangen maar het is vaak ten onrechte.

Maar er zijn ook voldoende voorbeelden van artiesten die hun cd verkopen danken aan één single en de rest van het album meestal niet boven een acceptabel gemiddelde weten te krijgen.

Als er dan toch mensen zijn die kiezen voor een compilatie omdat ze daar kennelijk een reden voor hebben , is dit wel een aanrader .
Gewoonweg omdat dit een uitstekend samengestelde cd is .
De wat kortere luchtigere nummers ( zover luchtig van toepassing is bij The Doors) en de zwaarmoedige langere stukken waar wijlen Jim zich uitleeft in beklemmende poezie . Dan doel ik voornamelijk op When The Music's Over en het legendarische The End .
Altijd herkenbaar ; het orgeltje van Manzarek , het altijd functionele snarenspel van Krieger , het jazzydrumwerk van Densmore en de bevlogenheid van Morisson .
Tja en natuurlijk zijn al die reguliere albums de moeite waard . Ikzelf heb een voorkeur voor het debuut en L.A Woman , maar deze compilatie is zodanig voorbeeldig samengesteld dat de koop ervan absoluut gerechtvaardigd is .

De discussie over de vraag of het aantal stemmen op een nummer een graadmeter is voor de kwaliteit ervan verplaatst naar Muziek > Algemeen > Objectiviteit vs subjectiviteit

Goed en dan wordt meteen mijn toevoeging ook weggehaald... Laten we zeggen dat het door de hitte komt. Dan nogmaals (lekker dubbel):

Naast alle albums is dit de enige verzamelaar die ik bezit, omdat het de leukste/ mooiste/ lekkerste nummers bevat en het een goede greep uit hun totale discography bevat.
Disc 2 vind ik verreweg de beste van de 2 discs, natuurlijk door The End, maar ook door LA Woman, Roadhouse blues, Love her madly en Riders...

Absolute 4,5.