Moby - Play (1999)

Ongelooflijk goed album, ik kan hem wel 3 keer achter elkaar luisteren zonder me te vervelen.

Echt een aanrader.

Mijn associaties zijn eigenlijk redelijk vaak Massive Attack en bij vlagen ook Blur then tijde van 13. (Een nummer als Trailer Park daarop bijvoorbeeld.)

Why Does My Heart is zo'n mooi nummer, hele mooie FX effecten ook door het hele nummer heen. Samen met Porcelain steekt die er echt bovenuit. Alle andere nummers zijn gewoon lekker om naar te luisteren, maar meestal wel echt achtergrondmuziek. Heel sterk album, absoluut de beste Moby

Fantastisch album, met een heerlijk pure, organisch aanvoelende sound. Hoogtepunten opsommen is onbegonnen werk.

Onbegrijpelijk lage score!

Redelijk album maar wat mij betreft springt het er niet zo uit als de waardering en top 250 positie doen vermoeden. Ik heb het gevoel dat Moby hier zichzelf wat kopieert en in herhaling valt.

Prima cd hoor, maar op een of andere manier kan de muziek van Moby me niet al te lang boeien. 18 nummers is dan ook aardig aand e lange kant. Bovendien vind ik het 2e gedeelte duidelijk minder.

Goede cd, maar ik vind dat elk nummer hetzelfde is opgebouwd. Smaple, drum erbij, bass + gitaar, Climax, einde...
De eerste twee zijn mijn favorieten van Play

Wat een lekker album blijft dit toch met echt zeker 5 kneiters van hits.
Heeft bij mij een diepe indruk achtergelaten toen ik het voor de eerste paar keer hoorde.
Nog steeds hoor ik dit graag terug.
Daarna werd het inderdaad wel wat minder, helaas.

Wat mij betreft werd het hier vooral al minder. De Moby van voor Play was een lekker recalcitrant mannetje die niet wist wat hij wilde en daarom maar alles deed. Sfeervolle club, rock,ambient, bloedcommerciele rave en nog veel meer. Soms met geweldige resultaten, vaak ook niet, maar altijd verrassend. Deze van vaak nogal kitscherige samples voorziene oude folk en bluessamples, uitgezocht uit de Lomax-opnames (afgewisseld met Moby-originals in dezelfde stijl) vind ik vooral makkelijk, vlak en saai. En als er dan ineens af en toe iets heel anders voorbij komt (Bodyrock) is dat veel minder goed dan veel ouder spul van Moby. Verbazingwekkend groot succes, dat wel. Heb het in 1999 nog wel even veel gedraaid, maar het ging me vrij snel vervelen en de tand des tijds en mijn eigen smaak deden de rest. Het merendeel van dit album vind ik nu strontvervelend.

Na Play kwam het nooit meer goed en doofde de carriere van Moby na nog meer grotendeels slaapverwekkende muziek, langzaam uit.

Wat een geweldig album! Ik was eerst wat bang om teleurgesteld te worden, maar dit was niet zo. De betere nummers zijn nog altijd de drie hits (Porcelain, Why Does My Heart Feel So Bad? en Natural Blues) op dit album, maar de rest is ook prima verteerbaar. Wat wel wat jammer is de duur van dit album. Op een gegeven moment begon het me wat lang te duren.

Dit is absoluut een van de beste albums in het Downtempo/Chillout genre. Ik kreeg deze destijds in 1999 van de Sint. Sindsdien vind ik Play alleen maar beter geworden. Er is veel afwisseling tussen de nummers, de volgorde van liedjes op het album is goed over nagedacht. Dat maakt Play een van de weinige albums die ik vrijwel altijd helemaal afluister van begin tot eind.

De stijl van Moby hier is lastig te omschrijven. Grotendeels is het Downtempo met het gebruik van samples en soms wordt een en ander aangedikt met piano en strijkers.

Soms komt er ineens een raar nummer binnenvallen zoals Machete, welke overigens wél erg goed gelukt is. Het ontpopt zich langzaam tot een gestrest en krankzinnig lied.

Honey is een van de meest vreemde nummers die ik ooit heb gehoord. Vooral vanwege de onlogische entrees in de maat van de instrumentatie, terwijl het gewoon vierkwartsmaat is. De samples in het nummer zijn ook uiterst lelijk. Oftewel: een interessant maar onaangenaam lied om naar te luisteren.

Ook Natural Blues is voorzien van een uiterst lelijke zang- sample, ware het niet dat dit nummer halverwege een prachtige climax heeft.

Waar Moby voor wat mij betreft het best in geslaagd is zijn de rustige nummers met piano, gitaar en strijkersondersteuning (met name nr. 3 & 4). Het contrast tussen de sfeer in deze twee nummers is toch heel groot. Porcelain straalt een soort warmte, tevredenheid en genot uit. Why Does My Heart Feel So Bad? is weer een uiterst droevig nummer. Bekijk de cartoon videoclip maar eens op het internet.

Highlights: Porcelain, Why Does My Heart Feel So Bad?, Rushing, Natural Blues & Machete.
Maar hier had ik er nog wel meer bij kunnen zetten.

Doet het altijd goed, een briljant album!

Vind dit een erg goed Album van Moby, rest van de albums spreken mij niet zo aan. misschien nog wat extra luisterbeurten gunnen. Honey voor mij wel het beste nummer van het album!