4,5[permalink] geplaatst op 29 maart 2013, 15:54 uur
Na Rock Bottom vind ik dit het meest aantrekkelijke album van Robert Wyatt. Sinds zijn periode in Soft Machine is hij naar mijn mening een van de weinige muzikanten die echt een volstrekt eigen geluid én genre heeft ontwikkeld. Ik heb tenminste nog nooit muziek gehoord die maar in de verste verte lijkt op wat Robert Wyatt componeert en zingt. Luister naar de composities Maryan en September The Ninth en huiver! De meespelende muzikanten zijn ook niet de minsten: Paul Weller, Brian Eno, Phil Manzanera, Philip Catherine, Evan Parker, om er een paar te noemen. Bloedmooie hogeschoolmuziek.