John Frusciante - Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt (1994)

Is ook, mij favoriet is wel my smile is a rifle maar kan de opvolger van deze plaat wat meer aanraden.

Zou het trouwens niet handiger zijn als alle 'Shirt' nummers naar hun 'echte'(Untitled #x) naam veranderd werden?

Indrukwekkende plaat. Ik vind het sfeertje helemaal geweldig, eigenlijk het hele muzikale gedeelte. Maar de zang vind ik verschrikkelijk slecht. Heel erg zonde. Toch opvallend als je ziet dat mensen zoals Cobain en Frusciante geweldige muziek schrijven en aan weet ik veel welke rotzooi zitten.

Prachtplaat! De eerste keer dat ik hem hoorde vond ik vooral de Untitled tracks mooi omdat daar minder wordt gezongen maar tegenwoordig vind ik de zang ook prima.
Het klinkt allemaal een beetje losjes en amateuristisch maar dat heeft juist wel charmes, ik heb een van zijn nieuwere albums gedownload en dat vond ik veel minder.
De gitaarstukken zijn interresant en als je over een paar gekrijsde stukje heen kan kijken krijg je echt een prachtplaat.
Ik vind het goed dat hij is afgekickt maar dit zal denk ik toch mijn favoriete album van hem blijven, een 4.5 met kans op verhoging!

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt, ik ga er achteraan, bedankt beaster 1256

Meestal kan ik wel megaan in je comentaar BEASTER, maar dit keer toch niet. "Niandra....." staat hoog in mijn favoriete lijstje.
Kocht em bij Tommy in Tilburg in 1996.
Laatst nog eens uit de kast gehaald na het luisteren van "OK calculator" van TV on the radio. Die plaat deed mij er erg aan terugdenken.

Beaster is een liefhebber van Genesis....

Dus

ja, ben een fan van genesis ( wel de periode met peter gabriel ) so what ???????????

Erg mooi album, mischien niet de beste opname kwaliteit of de beste zanger. maar wel erg emotioneel met heel veel gevoel in de muziek. 4 sterren

Heb 'm weer eens goed geluisterd na maandenlang andere dingen geluisterd te hebben. Jeetje, gewoon weer bijna continu kippenvel. Prachtig. Heerlijk, volgens mij ben ik weer verslaafd, ik ga 'm in ieder geval weer lekker veel luisteren.

Deze kan naar een 5*. Blijft ontzettend boeiende muziek die me altijd weer weet te raken, ik blijf erbij dat Frusciante hierna nooit meer iets heeft gemaakt wat dit schijfje evenaart.

Helemaal mee eens.

Ik vind dit wel een beetje moeilijk. Ik vind de songs goed en zo, kwaliteit stukken minder, maar waar ik eigenlijk meer moeite mee heb is wanneer dit album gemaakt is. Dit album heeft ie uitgebracht wanneer hij verschrikkelijk verslaafd aan heroïne was. Ik had een jaar geleden of zo de VPRO docu gezien over de Peppers en ze hadden ook een interview met Frusciante toen ie zo ontzettend verslaafd was. Dat vond ik gewoon schokkend om te zien.
Verder is het gewoon een mooi album maar toch vind ik het moeilijk om te beluisteren. Moeilijker dan The Empyrean en The Will to Death.

Voor nu even geef ik dit album een 4*. De beste vind ik Untitled #10, Untitled #7, Untitled #6, Untitled #2, As Can Be en My Smile Is A Rifle.

Oke duidelijk... nou ja, toch niet helemaal: Want wat vind je er dan precies zo walgelijk aan als ik vragen mag? Is het de qualiteit? Of vind je de composities niet mooi? Wat ik betwijfel, want eigenlijk zijn het fantastische composities, zelfs waarbij hij knetterstoned is. (maar ja, bij die songs kan ik het nog wel begrijpen als je die slecht vindt.

Echt een vreselijk album van het meesterbrein achter de betere peppers albums. Wazige muziek met vaag gezongen teksten. In vlagen hoor je dat je hier toch met een geniale artiest te doen hebt maar het meeste doet me echt niks en vind ik zelfs irritant. Ik heb het echter maar een keer geluisterd en zal er daarom ook niet op stemmen. Ik hoop dat ik zijn andere solowerk wat meer kan waarderen.

Misschien dat ik het ooit nog eens ga proberen maar ik denk niet dat ik dit kan leren te waarderen.