Tim Buckley - Lorca (1970)

Het kan natuurlijk ook nog dat Tim expres dit misverstand de wereld in heeft geholpen.

Zijn er geen officiële songteksten verkrijgbaar? (Waarschijnlijk niet, anders was deze discussie er niet)

Bij sommige cd's zaten de teksten, maar met name bij Greetings From L.A. klopt er weinig van. De teksten zijn incompleet, alle 'sexy' stukken zijn weggelaten en verder staan er nogal wat fouten in.
"The lyrics (...) were taken directly from Tim's lead sheets. Because of the improvisational and evolutionary nature of Buckley's songs, the lyrics may differ..." Ja, m'n neus....
Bij Tim Buckley 1, Lorca en Happy Sad zaten er jammer genoeg helemaal geen teksten bij.
Ooit vond ik in een tweedehandsboekenzaak een morsig getypt boekje met Tim Buckley-teksten, maar dat leek echt helemaal nergens naar. Ik wil niet onbescheiden zijn, maar ik vind dat mijn website dicht in de buurt komt van een complete en redelijk accurate verzameling songteksten, maar uiteraard sta ik open voor verbeteringen.

Ik (niet veel jaren jonger dan jij) denk dat ik die uitgave(s) wel ken: A4'tjes met de teksten inderdaad getypt (en de titel van de nummers in hoofdletters onderstreept erboven, meestal midden op de pagina), als omslag een gekleurde pagina met een foto van de artiest en de naam in aparte letters erbij, en het geheel bij elkaar gehouden met een geplakte zwarte bindband. Vroeger (jaren 70) ook in de gewone boekhandels, nu soms nog wel in grote openbare bibliotheken te vinden, ik heb er zelf nog een heel stel van: Lou Reed, Bob Dylan, Donovan, Leonard Cohen, de Eagles, Creedence, Springsteen, The Band, Jethro Tull -- in de tijd waarin er nog geen internet bestond was dit een heel bezit, maar er klopte inderdaad vaak niet veel van. Die van Buckley heb ik nooit gezien, of misschien wel gezien maar dan zeker geen aandacht op geslagen omdat zijn platen toentertijd vèr voorbij mijn muzikale horizon lagen...
 

Willem en Adrie, ik heb nóg maar eens een keer de passage beluisterd (zowel op Lorca als Troubadour) en het staat voor mij echt als een paal boven water dat het 'others' is. Geen idee hoe je daar 'odours' in kunt horen, behalve natuurlijk als je wellicht een verkeerd idee hebt over hoe odour wordt uitgesproken, daarom het linkje naar een soundclip. Die harde o kan je toch echt niet terughoren in het nummer, hoor. En zelfs de th is als je goed luistert niet mis te verstaan als een d.

Afijn, veel te lange discussie natuurlijk al over zoiets kleins. Ik hou verder mijn mond.

Met die prachtige omslagen van Peter Pontiac ! Collectors items !

Echt voor de laatste keer:
........................................ lover
....................................... cover
........................................ odor

die s hoor ik niet...

Maar Tim Buckley blijft de gemoederen bezig houden en dat is goed. Als we het toch over Driftin' hebben, kent iemand "Look over yonder" van Fred Neil? Tim moet dat nummer in zijn hoofd gehad hebben toen hij Driftin' schreef. Dezelfde akkoorden, dezelfde lome sfeer...

Adrie, je bedoeld deze?
Vanochtend op internet voor het eerst op vader Buckley gestuit via dat nummer Driftin'. Wauw, meteen dit album helemaal beluisterd en alhoewel ik nog niet helemaal om ben is het wel erg interessante muziek. Ga wat meer van deze man beluisteren...

Dat waren van die gestencilde, aan elkaar geniete blaadjes toch ? Volgens mij ging die "uitgave" uit de koker van de digger's-shops uit de hippie tijd niet verder dan Happy / Sad ..... Ik heb de boekjes van Country Joe & The Fish en Jefferson Airplane ook nog ergens ..... en inderdaad, die teksten sloegen regelmatig de plank gevoelig mis .....

Wow! Ik weet dat Tim groot fan was, dus het is, gezien de overeenkomst tussen de nummers, zeker aannemelijk dat je gelijk hebt. Uit welk jaar komt dit nummer?

edit: 1967, zie ik. Ik kende zijn fraaie s/t-album al maar ik zal snel dat Sessions album maar eens opsnorren dan.

Dat gaat niet makkelijk worden ....... of The Many Sides Of Fred Neil of een vinyltje

Wat je ook kan doen is het album Do You Ever Think Of Me? aanschaffen, want dan heb je de albums Fred Neil (1967) en Sessions inéén.
Ik zie inderdaad steeds meer gelijkenis met dit album en nummers van Fred. Toen ik Driftin' zag moest ik eerst aan Clapton denken, maar dit is absoluut andere koek. Zeer verrast door zijn albums en deze krijgt in ieder geval al een 4.

Zojuist maakte mijn moeder kennis met het Tim Buckley, en het titelnummer in het speciaal. Dat ging ongeveer zo:



Ik denk niet dat ze nog fan wordt...

Erg herkenbaar met mijn ouders en de muziek waar ik van houd...

"En waar gaat je favoriete plaat over?"

"Nou, over een man in Berlijn die aan de drugs is, en die in een driehoeksverhouding zit, en dan wordt die vrouw uit de ouderlijke macht ontzet, en toen sloot de producer zijn eigen kinderen in een kamer op en zei dat hun moeder nooit meer terug zou komen en nam toen hun gehuil op om op de plaat te gebruiken, en die vrouw sneed toen haar polsen door..."

"Je bedoelt de vrouw van de producer?! Omdat haar kinderen door haar man--"

"Nee, ach, laat ook maar. Zal ik er wat van draaien? Dat nummer met die kinderen bijvoorbeeld?"

"Nou, weet je...
 

"...ik heb de piepers nog opstaan dus even geen tijd..."

Een van mijn belangrijkste richtsnoeren bij de opvoeding van mijn kinderen is, voordat ik iets belerends tegen ze zeg, me eerst afvragen: "Hoe zou ik het hebben gevonden als mijn ouders dat tegen mij hadden gezegd?"

Dus als mijn dochters nu met Avril Lavigne bij mij aankomen...
 

Ga jij de tuin doen... hahahaha

Ik vermoedde in de verste verte niet en huiver over het feit dat het fenomeen Lou R. hier ooit ter sprake zou komen. Ik bedoel, ik houd van bruggetjes, maar... enfin. Muziek die moeder ook mooi vindt, moet men direkt zo ver mogelijk van zich afwerpen, nietwaar ?
Ik blijf zitten met de terecht door Slowgaze gestelde vraag wat Federico Garcia Lorca hier met Buckleys werk van doen heeft. In tegenstelling tot oa Dmitri Sjostakovitch (bruggetje !), die zijn gedichten gebruikte in zijn 14e symfonie, kan ik u zeggen : geheel niets !
Tim gebruikte de achternaam van de dichter enkel als eerbetoon,( en misschien wel omdat het zo kek stond...) in zijn songteksten is werkelijk geen spaans spoor terug te vinden.

''In 1970 nam de Britse popartiest Tim Buckley (1947-1975) onder de titel ‘Lorca’ een opmerkelijk album op. De vijf lange songs op dit album waren niet gewijd aan teksten geschreven door García Lorca, maar waren veel meer een reflectie op het leven zoals beschreven in diens gedichten.'' Federico Garcia Lorca | De Wissel - wissel.radio6.nl

Meer kan ik zo snel ook niet vinden.

Nu, dat is dan ook weer mooi verklaard en bedankt voor de link, Stijn, die laat zien hoeveel invloed deze dichter op de muziek had en heeft.
Rest me nog te wijzen naar de lp Lorca, die een experimentele, enigzins duistere eerste kant heeft en een andere kant die voortborduurt op de op ingeslagen 'romantische' richting.
Een plaat met twee volkomen verschillende stemmingen.

[quote]Stijn_Slayer schreef:
''In 1970 nam de Britse popartiest Tim Buckley (1947-1975)

Tim Buckley Brits?

Och, ja, nu zie ik het ook... 50 punten voor Wilbur !

Heel scherp gezien, Wilbur. Overigens betwijfel ik ook of de rest van de aangehaalde tekst juist is.
Ik ken de gedichten van Lorca niet, maar ik heb nooit gehoord dat Buckley een soort concept-elpee rond Lorca wilde maken.

Ik heb op de Starsailor Yahoo group de kwestie van Odours en Others voorgelegd, en....
ik heb de weddenschap met Paalhaas verloren. Mensen die het weten kunnen, horen inderdaad ook "Your sheet reeks of others".
Dan rest mij niets anders dan de website aan te passen.

Zat ik er weer eens naast... Toch driftig gepoogd het op te lossen, Driftin' talloze malen gedraaid in alle varianten, oren tegen de luidsprekers, een paar maal voor de zekerheid Lorca helemaal afgespeeld, het geluidsfragment op Forvo gehoord, Adrie's website bezocht en dat alles tussen mijn gewone werkzaamheden door... absoluut geen straf !!!

Ik heb me de afgelopen tijd eens druk beziggehouden met het ontdekken van Tim Buckley. Ik had al erg veel nummers van hem gehoord op You Tube. Tim Buckley is echter bij uitstek geen artiest die je even door middel van een paar losse nummers op waarde kan schatten. Ik vond het altijd lastig om ergens te beginnen. Ik was bang dat als ik zijn debuut zou aanschaffen om zo stapje voor stapje zijn werk te doorgronden, dat ik misschien zou afhaken, omdat ik het goed, maar niet goed genoeg zou vinden om de rest te kopen. En vooral te duur ook. Gelukkig zag ik vorig jaar ineens een box met 5 van zijn eerste 6 albums voorbijkomen voor een schappelijk prijsje. Toen heb ik meteen toegeslagen en de box besteld. (Even later meldde ik me bij Spotify aan en daar staat het gehele oeuvre, maar dat terzijde.)

Ik zal later nog terugkomen bij de albums van Buckley, maar inmiddels ben ik er wel uit dat het debuut al prachtig is, Goodbye & Hello nadert met rasse schreden de perfectie. Happy Sad en Blue Afternoon zijn van de buitencategorie wat mij betreft. Wat kan muziek toch mooi en ontroerend zijn. Albums die je elke dag kan draaien en waarbij je elke keer weer versteld staat van de schoonheid van de muziek.

En dan denk je: beter dan Happy Sad en Blue Afternoon kan gewoon niet. En dan komt Lorca er nog eens overheen. Ongelofelijk. Maar het heeft wel even geduurd voor ik zover was. Ik had in het begin enorme moeite met de eerste 2 nummers. En dat is direct al bijna de helft van het album. Maar bij elke luisterbeurt raakten de nummers mij meer en meer en nu zijn het zo ongeveer mijn prijsnummers. Het is echter vooral het geheel dat mij zo aanspreekt. Ik kan het bijna niet uitleggen, maar het is gewoon overweldigend. En dan is het nog maar winter. Ik vind de sound van de albums eigenlijk veel meer bij de zomer passen. Bovendien ben ik nog lang niet van alle details op de hoogte, want mijn Box bevatte wel 5 CD's, maar nul informatie. Dat is echter helemaal niet erg, want ik wil eigenlijk nog jarenlang van alles ontdekken van het supertrio Happy Sad/Blue Afternoon/ Lorca. Ik wil de orignele CD's ook gewoon hebben.

Lorca is de meest indrukwekkende luisterervaring van de laatste 20 jaar voor mij.