34 stemmen | gemiddelde 3,44
Verenigde Staten
Roots
Label:
Dead Oceans
Reasons to Quit (3:13)- Too Sick to Pray (2:38)
- Walkin' (3:45)
- It's Not Supposed to Be That Way (3:36)
- Pick up the Tempo (3:18)
- I Gotta Get Drunk (3:39)
- Can I Sleep in Your Arms (3:44)
- Heartaches of a Fool (3:27)
- Permanently Lonely (3:04)
- The Last Thing I Needed (First Thing This Morning) (4:27)
- The Party's Over (3:53)
4,0
[permalink] geplaatst op 22 december 2008, 23:29 uur (Gelekt)
jkbb
[permalink] geplaatst op 30 december 2008, 20:53 uurMijn eerste plaat van het komende jaar is een 'succes', maar dat is niet zo gek. Houck is een van mijn favoriete artiesten. Wel jammer is het feit dat de man alsmaar toegankelijker begint / lijkt te worden. De mysterie en eigenzinnigheid op eerder werk is zo goed als weg, en is eigenlijk alleen nog een beetje in Can I Sleep in Your Arms te horen. Op deze plaat nog niet iets negatiefs, weer heel sfeervol allemaal, maar het moet niet nog verder vorderen.
[permalink] geplaatst op 30 december 2008, 21:11 uur Tof, nieuwe Phosphorescent is inderdaad altijd iets om naar uit te kijken.
3,5 [permalink] geplaatst op 2 januari 2009, 20:59 uur Ik dacht even naar de nieuwe Will Oldham te luisteren en dat is positief.
edit: ik lees nu pas dat het allemaal Willie Nelson-covers zijn. Wellicht dat dat ook het meer toegankelijke/traditionele geluid verklaart.
3,0 [permalink] geplaatst op 4 januari 2009, 12:14 uur Mijn eerste roots plaatje beluisterd en ik moet zeggen dat het niet eens tegenviel.Ik mis nog wel wat spanning maar Phosphorescent kan goed zingen en aan het einde van sommige nummers, als alle instrumenten bij elkaar komen, wordt het een heus feestje (I Gotta Get Drunk). Na deze plaat heb ik niet zoiets van 'ik ga meteen meer roots albums beluisteren' maar een voldoende is het toch zeker wel.
2,5 [permalink] geplaatst op 16 januari 2009, 13:55 uur Tja, dit gaat duidelijk de verkeerde kant op.
Na enkele kleppers van albums zoals aw com aw wry en pride moest meneer duidelijk eens veranderen.Deze totaal onverwachte wending kan mij echt niet charmeren.Niet dat ik iets tegen Willie Nelson heb.
3,0 [permalink] geplaatst op 17 januari 2009, 10:07 uur Ik denk dat een nieuwe plaat (met eigen werk) van Phosphorescent wel gewoon in de lijn van Pride is. Ik heb deze plaat nu een keer geluisterd en het is gewoon fijne luistermuziek.
4,0 [permalink] geplaatst op 3 mei 2009, 23:39 uur Een zeer goed coveralbum. Phosporescent weet precies de juiste, droevige Nelson-snaar te raken. Ook een opvallende songkeuze. Een goede late-avondpaat, die soms iets teveel naar het gezapige neigt.
4,0 [permalink] geplaatst op 10 september 2009, 0:14 uur Het is net de sound op deze plaat dat ik zo mooi vind. Als het vorige werk van deze band niet in deze richting is lijkt het hier ook op te houden voor mij.
Het feit dat het covers zijn van voor mij onbekende nummers maakt wel dat ik hier niet volledig voor kan gaan want de originelen zijn waarschijnlijk nog beter (zo gaat dat meestal bij mij)
