Eigenlijk een middelmatig album. Goede muzikanten, maar zwakke nummers.
Het begint langdradig met opener
Avenida Revolution, wel een leuke solo, maar niet dat ik daarvoor het nummer zal luisteren.
Soap on a Rope, begint met een leuke riff, maar het verveelt snel vanwege het feit dat het 100x wordt herhaald.
Sexy Little Thing is vrolijk, en heeft een leuk refrein, maar geen bijzonder nummer.
Oh Yeah is het eerste nummer met potentie om vaker gedraaid te worden. En natuurlijk ontzettend meezingbaar. Vanwege de lekkerheid een lekker nummer
Running Out is niet meer dan een zwak nummer.
Get it Up begint lekker scherp, maar waarom herhalen ze iedere riff zo vaak!? Ontzettend saai na een tijdje.
Down the Drain
My Kinda Girl: Jaaa, eindelijk weer een topper. Alles klopt aan dit nummer. Vette coupletten, lekker refrein en het zit goed in mekaar.
Learning to Fall: Meh. Wel oké, maar beetje overdreven. En het klinkt wel erg simpel.
Turnin' Left: Begint ook lekker, lekkere groove, en daarna houd het ook meteen op

Laatste nummer sla ik ook lekker over. Ontzettende cliché tekst en is alweer eentonig.
Heel fijn dat ze hun instrument erg goed kunnen bespelen, maar maak dan wel nummers die ik na 3x luisteren ook nog goed kan waarderen.
Mijn advies voor de band: kortere nummers, meer afwisseling.
Een 2.5 voor de energie, plezier, 3 leuke nummers en het feit dat ik het altijd leuk vind om Chad Smith te horen drummen.