Johan - Pergola (2001)

Beter nog dan Pergola, pfwoeh. Ik moet zeggen dat ik The Serenes al tijden op m'n harde schijf c.q. mp3 heb staan, maar ik ze nog steeds een keer moet luisteren... Misschien toch maar eens doen binnenkort.

In de tussentijd blijft dit album wel een enorm meesterwerk. Moeiteloos op nummer 1 in mijn top 10. En daar blijft 'ie waarschijnlijk ook nog wel even staan ook.

Dat ik m'n Top-10 eens even moet gaan veranderen. Maar dan blijven albums als The Wall en Wildhoney en in mindere mate Home (met het sfeertje op die platen), Fallen (die de 'gothic rock', hoewel Evanescence naar mijn mening niet per se zoveel met gothic van doen heeft, toch enigszins mainstream heeft gemaakt) nog steeds wel beter.

En Amy MacDonald, tsja, noem het mijn guilty pleasure, en noem het geen compliment dat haar lyrics 16-jarige pubertjes aanspreken, maar dat is dus wel het geval... Amy MacDonald is toch één van de weinige artiesten die ik ken die vrijwel geen slechte nummers maakt. Helaas is het echter wel zo dat This is the Life en Mr Rock & Roll inmiddels wat afgezaagd zijn.

Neemt niks weg van het feit dat nummers als Tumble And Fall en Day Is Done natuurlijk klassiekers blijven, en dat How Does It Feel en why_cp ook errug goede nummers zijn. En plaats 8 is in mijn top-10 ook nogal een prestatie, omdat er een hoop albums zijn die ik luister die daar nog niet in de búúrt komen. Maar er zijn gewoon zeven albums die ik beter vind...

Ik weet niet... 't Is wel een goed nummer, laat daar geen twijfel over bestaan, maar ik vind de nummers die ik daarboven al genoemd heb, toch vele malen beter... Waar ik wel nog even Time And Time Again aan toevoeg. En I Feel Fine - maar die hoort bij Day Is Done eigenlijk natuurlijk.

Neuh, er staan gewoon een hele hoop klassiekers op dit album. Maar ik weet niet; je hebt het ook wel eens met voetbalteams: dat de spelers op zichzelf geweldig goed zijn, maar het als team niet werkt. Het omgekeerde heb je ook trouwens, dat de nummers op zich niet bijzonder goed zijn, maar dat het wel "werkt" samen. Maar laat me even denken over voorbeelden van het laatste

Oerol 2009. Een aanplakbiljet. Johan treedt op op camping de kooi. Dat is toch dat bandje van Tumble and Fall? Dat is toch dat bandje wat met Pergola altijd zo belachelijk hoog staat in de albumlijstjes van 3fm? We zijn toch in de buurt, dus toch maar even gaan kijken.

Soms zijn het die toevalmomenten die je het meest raken en het beste bijblijven. Johan zet een fantastisch, bijna vredig concert neer. Het is zo'n concert waarbij gevoelsmatig gewoon alles klopt, onbeschrijfelijk bijna. Prachtig weer en het publiek laat zich graag meevoeren op de relaxte tonen van de muziek. Na een goed uur moeten ze er helaas mee ophouden en de bandleden vinden dat zichtbaar jammer.

Terug op het vaste land toch maar eens in verdiepen neem ik me voor. Maar je weet hoe dat gaat. Ondanks dat ik regelmatig terug denk aan dat mooie moment op Terschelling komt er niet zoveel terecht van dat voornemen. Totdat ik een paar maanden later verneem dat ze er mee stoppen.

Ik schaf Pergola aan en na twee draaibeurten denk Ik: Damn, had ik maar......
Overgeleverd aan mijn sentiment kan ik niet anders dan **** 1/2 geven, de 3fm-ers gelijk geven en op zoek gaan naar de overige albums.

Heerlijke, melancholische, soms zelfs een tikkie Beatleleske nummers, maar met genoeg pit om boeiend te blijven. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.

Thanks lebowski!
Nu trouwens bezig het debuut intensiever te beluisteren, dus daar kom ik op terug.
Klinkt ook uitstekend, al is het qua richting duidelijk nog wel zoekende.
Maakt het er wel een aparte gewaarwording op.

Misschien omdat de grote hits (Mr Rock & Roll en This is the life) afgezaagd zijn. Voor de rest weet ik 't niet, behalve dat mensen 't gewoon simpelweg niks vinden.
En ik ken de Nederhop-albums niet, dus voor mij blijft Pergola het beste album van binnen en buiten Nederland

Doodgedraaid was wat ik wilde zeggen met afgezaagd Zonde is dat toch, als nummers doodgedraaid worden door de radio. Na Serious Request met Hello was dat ook al bijvoorbeeld, daar verliezen nummers hun hele magie door.

(Mijn God, wat zijn wij off-topic bezig )

Dit album bruist ook niet - misschien met uitzondering van I Feel Fine. Wat wil je ook met een min of meer conceptalbum over depressiviteit.
De schoonheid van dit album zit in de ingetogenheid...

Sowieso ieder het zijne. Ik geef ook alleen maar m'n mening, al is het dan misschien wat fanatiek en klinkt het misschien wat opdringerig, vooral in het geval van mijn favoriete album allertijden, maar zo is het in ieder geval niet bedoeld.

Wat ik me wel afvraag, is of uitbundigheid (is dat een goed woord voor het tegenovergestelde van ingetogenheid?) niet net zozeer eenvormig kan zijn. Is het niet zo dat zowel ingetogen als "uitbundige" (?) muziek valt of staat met externe factoren als de creativiteit en het talent van de mensen die het maken en uitvoeren, in plaats van dat zoiets bijna per definitie al vaststaat?

waar ingetogenheid synoniem is voor eenvormigheid? er staat hier van alles wat op . lekkere rockers I feel fine , why cp , mooie rustpuntjes day is done , en mid tempo werk. en hoe geweldig ik ook bijv de eerste van de serenes vind , die vind ik eenvormiger dan deze . staat alleen vol met geweldige liedjes die plaat. als je de liedjes op pergola niet leuk vindt ok , maar eenvormig is dit geenszins , bullshit

Misschien is dat wel (mede) wat er zo ontzettend goed aan dit album is: dat het ingetogen is en toch niet eenvormig. Ik kan me er namelijk wel wat bij voorstellen dat dat soms heel veel op elkaar lijkt, maar bij dit album helemaal niet. Het is juist één van de albums die ik weer opnieuw op wil zetten op het moment dat de laatste noten van het laatste nummer opgehouden zijn

Prachtige CD. Één van de (misschien zelfs wel dé) beste Nederlandse CD's. Geweldige band! Erg jammer dat ze gestopt zijn

Beste plaat ooit in Nederland gemaakt. Punt.