Clan of Xymox - In Love We Trust (2009)

Haha, prachtig.... schreef ik bij voorganger Breaking Point uit 2006 al enigszins cynisch dat de Clan er een handje van heeft om de eigen prestaties met lof te overladen. Ook het persbericht voor de nieuwe CD blinkt weer uit in bescheidenheid. Ze leren het ook nooit.

Hieronder de tekst. Ik zie hier erg naar uit. Een album vergelijkbaar met Disintegration van The Cure. Dat belooft wat, jongens.


CLAN OF XYMOX already proved with the taster single 'Emily' that after almost 25 years (!) of the band's history, their creative potential is a long way from being exhausted. Now it's finally here! The long-awaited, brilliant new full-length album from the living legends. Elegiacally beautiful, melancholically powerful, emotionally stirring. Shimmering goth rock guitars meet modern electronic sounds; pulsating walls of sound meet no-nonsense rhythms with everything crowned with dark vocals which are variously heart-rending, full of hymnal yearning and powerful. Classic darkwave of the olden days combines with the electronically-orientated modern era to form a fascinating, unique creation which combines masterly, mighty rock songs and sensitive ballads.

'In Love We Trust' will come to be mentioned in the same breath as albums such as 'Disintegration' from THE CURE and 'Victorialand' from the COCTEAU TWINS.

The first edition of 'In Love We Trust' is released as a lavish 6-panelled digipak with an extensive booklet which perfectly sets the visual scene for the story and which can be described without over-exaggeration as a work of art. A collectors' piece which no fan of CLAN OF XYMOX should be without!

De vergelijking met Disintegration begrijp ik als ik de slogans mag geloven. De vergelijking met het acoustische en ritmesectieloze Victorialand ontgaat me volledig. Over de vermeende vergelijking in kwaliteit...

Höllepölle - wat een woorddiarree, als zulks al tot muzikale digestatie moet aanzetten, vraagt Mjuman zich af wat daarbij dan wel gedronken moet worden? Pleegzuster Bloedwijn, Vampierenthee, gekookt en afgekoeld (kalkvrij) water, kamelenthee?

Perzoonlijk zou ik liever het album sec beluisteren, maar da's nou niet meer mogelijk.

De vier nummers die ik reeds heb gehoord smaken naar meer.

Erg fraai album met op het eerste gehoor louter hoogtepunten. Meer melancholisch van aard dan het vorige album, pakkende teksten en muzek.
De single 'Emily' is wat dat betreft een goed visitekaartje.

En ach ja, promotekstjes zijn een vorm van een reclame en het lijkt me logisch dat wanneer de muziek van Clan of Xymox niet aan je besteed is, zo'n promotekstje daar ook weinig verandering in aaan zal brengen. Iedere aanprijzing van wat ik persoonlijk kutmuziek vind zal ik zelf ook waarderen als zijnde woordbagger of termen van gelijke strekking.

Met name buiten Nederland zal er volop waardering zijn voor dit album.

Nog waar ook, hier hangt het centrum vol met Xymox-postes . Altijd gedacht dat dit bandje weggedeemsterd was in loutere waardering van een enkele Nederlandse elpeepurist.

Ik wil de diehard fans uiteraard van harte feliciteren met de nieuwe CD van CoX. Ook buiten Nederland zal Ronny ongetwijfeld weer veel succes oogsten. Van het titelloze debuut uit 1985 tot en met Hidden Faces uit 1997 was het voor mij ook top. Op een afstandje zal ik Ronny ook altijd blijven volgen, maar dat neemt niet weg dat vanaf Creature uit 1999 elke release op een bittere teleurstelling is uitgedraaid. Het lukt Ronny maar niet om die magische, romantische en hemelse sferen van vroeger weer op te roepen. Het lijkt wel alsof hij het kunstje domweg is verleerd. In Love We Trust is dan ook de zoveelste bloedeloze doorslag van eerder werk en onttrekt zich nergens aan de grauwe, grijze middelmaat. Ik zou zo graag willen dat het anders was, maar nee, helaas . In 2012 is er ongetwijfeld weer een herkansing

Wat leuk dat je Clan of Xymox hebt ontdekt!

CoX is Ronny Moorings, die voor concerten zich met een band omringt weet. Er zit tussen het debuuut en dit album nog veel meer fraais, waarbij de albums onder de noemer Xymox een ander geluid laten horen. Er is ook een Best of, deze geeft een aardige impressie van het oeuvre (hierbij zijn de albums uit de Xymox periode) niet meegenomen.

Ik draai 'In love we trust' nog veel en graag en ik ben bepaalde nummers nog meer gaan waarderen omdat mijn persoonlijke situatie hier akelig dicht bij aansluit. (ja, liebeskummer), maar het is een album dat ik in alle stemmingen kan horen en mij goed doet.