Brendan Benson - My Old Familiar Friend (2009)
22 stemmen | gemiddelde 3,43
Verenigde Staten
Rock
Label:
Echo
A Whole Lot Better (3:23)
- Eyes on the Horizon (3:54)
- Garbage Day (3:21)
- Gonowhere (3:47)
- Feel Like Taking You Home (3:33)
- You Make a Fool Out of Me (3:31)
- Poised and Ready (3:11)
- Don't Wanna Talk (3:49)
- Misery (3:53)
- Lesson Learned (4:29)
- Borrow (3:36)
- New Words of Wisdom * (3:01)
- I'll Never Tell * (3:16)
toon 2 bonustracks
* = niet op elke versie van dit album aanwezig170100
3,5
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2009, 20:31 uur Ik volg deze artiest al een aantal jaar. Dit album staat net als zijn vorige albums vol met sterke pop/rock-nummers met een eigen "Benson" sound. Kwalitatief net iets minder dan The Raconteurs (zijn samenwerking met Jack White), maar gewoon een lekker no-nonsense album.
4,0 [permalink] geplaatst op 24 augustus 2009, 19:08 uur Vond Lapalco een geweldige plaat de opvolger iets minder maar nog steeds een zeer sterk album.
Ben benieuwd wat dit gaat worden..........
Edit
Nu aan het luisteren via de Luisterpaal......
Eerste 2 nummers klinken iig erg lekker..........
[permalink] geplaatst op 27 augustus 2009, 22:00 uur 'Misery' klinkt prima! Niet al te gecompliceerd, maar gewoon vrolijke muziek. Fijne zangstem ook, trouwens.
2,5 [permalink] geplaatst op 29 augustus 2009, 15:36 uur Lapalco blijft de beste. Deze zijn net wat te gemakkelijk in elkaar gezet met een Benson, die zijn mond niet kan houden. Soms is een instrumentaal stukje ook functioneel. Klinkt mij wat teveel als een goed bedoeld tussendoortje.
3,5 [permalink] geplaatst op 6 september 2009, 22:57 uur Aan de teksten en stemgeluid van Brendan Benson zal het niet liggen, ik vind ook dit weer een lekkere pop-rock plaat. Na een aantal keer luisteren wordt ie toch weer steeds mooier en zeker geen 13 in een dozijn album, laat staan een "goedbedoeld tussendoortje". Ben het wel eens met Mctijn dat de albums van the Raconteurs iets sterker zijn. Benson kan de scherpe kantjes van Jack White zo nu en dan wel gebruiken. Andersom kan ook gezegd worden dat Benson een hele prettige toevoeging geeft aan de projecten van Jack White. Leuk om deze plaat naast het onlangs uitgebrachte album van Jack White's The Dead Weather te leggen ("Whorehound"). Voor mij mist dit album nu juist weer de virtuoze invloed van Benson. Wat mij betreft zijn het allebei goede albums, maar ik zie de heren het liefst samen!
