312 stemmen | gemiddelde 3,50
Verenigde Staten
Pop
Label:
XL
Horchata (3:27)- White Sky (2:59)
- Holiday (2:18)
- California English (2:30)
- Taxi Cab (3:56)
- Run (3:53)
- Cousins (2:25)
- Giving Up the Gun (4:46)
- Diplomat's Son (6:01)
- I Think Ur a Contra (4:26)
- Giant * (2:50)
- California English Pt. 2 * (2:57)
- Contramelt A * (6:11)
- Contramelt B * (4:36)
- Cousinz [Remix] * (3:20)
4,0
[permalink] geplaatst op 21 februari 2010, 18:13 uur Contra is wel relaxter dan het debuut, maar als je Cousins opzet merk je toch dat je die heerlijke lichtvoetige popliedjes een beetje mist. Toch, dit lome zomeravondgeluid heeft zo z'n eigen charme.
[permalink] geplaatst op 23 februari 2010, 11:50 uur I Think Ur A Contra is wel een prachtig liedje zeg. Heerlijk melancholisch en ik heb Koenig's stem nog niet eerder zo mooi gehoord.
[permalink] geplaatst op 23 februari 2010, 12:04 uur Don Cappuccino schreef:
Waarom zou ik over de bandnaam gaan zitten te discussieren? Er zijn genoeg bands met vreselijke bandnamen die goede muziek maken (Iwrestledabearonce bijvoorbeeld)
Vertel mij wie in godsnaam jou dwingt om over te bandnaam te discussiėren??
4,0 [permalink] geplaatst op 24 februari 2010, 14:21 uur Nooit geweten dat Diplomat's Son over een homorelatie gaat.
Bandlid Rostam Batmanglij zegt dat hij nummers af en toe bewust vanuit een homoseksueel perspectief schrijft (omdat hij het zelf ook is).
Krijg je er van als je nooit zo bezig bent met teksten natuurlijk want de tekst nalezend zegt verder al genoeg. Nu vind ik dat verder ook niet zo erg boeiend; veel boeiender vind ik het feit dat ik dit album meer en meer waardeer en dat de voorsprong op het debuut een beetje groter begint te worden.
3,5 [permalink] geplaatst op 26 februari 2010, 10:34 uur Deze plaat zonet voor de eerste keer opgelegd. Het klinkt goed! Wel iets minder chaotisch en levendig dan de eerste naar mijn mening, wat ik wel jammer vind. 3.5*, voorlopig!
4,0 [permalink] geplaatst op 15 maart 2010, 23:07 uur Contra ligt grotendeels in het verlengde van het debuut : frisse en aanstekelijke popsongs met veel percussie. Het klinkt bij momenten wat minder vrolijk en wat meer relaxed en soms wordt de sound verrijkt met een synthesizer. Maar het is zeker een meer dan overtuigende tweede album van Vampire Weekend, al vind ik het debuut nog een tikkeltje beter.
