Joe Hisaishi - Dolls (2002)

Hiermee is ook weer een groot onrecht teniet gedaan. Schande dat deze er nog niet opstond. Dolls mag dan wel Kitano's grote visuele meesterwerk zijn, de score is eigenlijk minstens zo verbluffend.

Joe Hisaishi heeft iets met simpele pianodeuntjes wat geen andere componist kan benaderen. Het Office Kitano logo moet nog maar op het scherm verschijnen of ik ben al helemaal in de mood. Moeilijk te zeggen waar het net zit, ligt of hangt, maar het is er overduidelijk, en ik kan er enkel de goden om danken.

Bij de eerste noten van "Sakura" schiet de hele film door m'n hoofd, komt al het poëtische naar boven en laat weer een verpletterende indruk achter. Heel mooi pianomelodietje, goddelijke waves en een prachtige "aah" voice sample. Complexiteit is ver te zoeken op deze soundtrack, maar daar ligt net de gehele kracht. "Pure White" dobbert op gelijkaardige wijze voort en doet roze balletjes tegen een prachtige zwarte hemel weer levendig verschijnen. "Mad" is net iets minder melodisch, en steunt wat meer op pure waves. Prachtig sferisch nummer. "Feel" is naar mijn mening het iets mindere nummer op dit album, en de reden waarom ik geen 5* uitdeel. Ietwat donkerder van aard, iets minder zweverig en net ietsjes droger. Blijft een mooie track, maar moet tegen beter materiaal opboksen. "Dolls" sluit deze OST wel weer in schoonheid af, en doet me uiteindelijk weer veel te veel zin krijgen in de film zelf.

Hisaishi levert, zoals steeds bij Kitanofilms, weer fantastisch werk af. Weinig variatie, maar als de muziek van deze kwaliteit is, is dat bezwaarlijk een negatief punt te noemen. 4.5*

Edit : wie dat Mamemimumo nummer zoekt, moet maar even een search plegen op Kyôko Fukada - Kimi No Hitomi Ni Koishiteru. J-Pop op z'n debielst, maar op de één af andere manier wel passend .

Sonatine heb ik nog niet in m'n bezit, vandaar .

De beste score die ik tot nu toe gehoord heb. Terwijl de in de film alle muziek al heel erg goed op zijn plaats is, is de muziek ook op zichzelf erg aangenaam om naar te luisteren. Meestal wordt de muziek van films aanzienlijk minder zonder de beelden erbij, hier is het zowel samen als los mooi.
4*

Nipte vier sterren. Een mooie score voor een meesterlijke film. De muziek varieert eigenlijk nauwelijks, maar omdat het album zo kort is hindert dat geen seconde. Helaas gaat het bij Feel eventjes lichtelijk mis, bij dat nummer gaat het speciale er een beetje vanaf. Door dit nummer, wat dan toch gelijk al 1/5 van het geheel is, ben ik niet onmiddellijk compleet gevallen voor Dolls.
Het titel- en tevens slotnummer vind ik het best, maar ook de drie andere (niet genoemde nummers) zijn zeker aan te raden.
Een mooie soundtrack van Hisaishi, die ik voorlopig dus een kleine vier sterren geef.

Een erg mooie score die perfect de sfeer van de fantastische film overbrengt. Zelf vond ik de score van Kikujiro net wat beter, omdat een nummer als 'Summer' ook heel goed te luisteren is zonder de film gezien te hebben, terwijl bij deze score de beelden van de film erbij toch wat noodzakelijker zijn voor de belevenis. 4*

Dat is het ook zeker, maar de beelden in gedachten geven (voor mij in iedergeval) toch net nog wat extra.

En ik vind dan zowel de film als de soundtrack het nét niet - vooral de film is overigens haast kitsch, ik snap niet dat men dat zo massaal het hoogtepunt uit Kitano's oeuvre vindt (ik bedoel, Kikujiro! Hana-Bi! Sonatine! ). De score is verder zeker niet slecht, maar Hisaishi heeft wel betere dingen gedaan imo.

Hoera, na jaren zoeken zojuist eindelijk aan mijn collectie toe kunnen voegen - door een uiterst oplettende vader, die 'm goedkoop via internet bestelde. Joepie.