Isbells - Isbells (2009)

Ik denk dat half Antwerpen daar was . Wàt een overrompeling .
En de aanwezigen hadden meer dan gelijk, want dit was gróóts, dames en heren! Nog intiemere versies dan op plaat, faut le faire. En op basis van het nieuwe nummer dat ze speelden (letterlijk dan, want Gaetan had nog moeite met de tekst), lijkt die intimiteit nog niet van plan om snel af te druipen . Kortom, gaat dat zien (en horen)!

As Long as It Takes ken ik wel en ook mij doet het denken aan Bon Iver, het klinkt erg fris en lekker.

Wat een prachtige plaat.
Vooral de eerste 5 zijn echte pareltjes.
prachtige samenzang, leuke subtiele koperklanken, en dan natuurlijk die fragiele(ik val in herhaling, maar het is nu eenmaal het beste bijvoegelijk naamwoord die bij deze groep past ) stem en gitaarspel.
Een groep die je in het verleden duwt(velen noemen Nick Drake als inspiratie), maar evenzeer een groep die de nieuwe muziekhype volgt. Het toont inderdaad ook vele gelijkenissen met Fleet Foxes en Bon Iver. Maar nu hebben we dus onze eigen versie.
Als deze groep zo door doet zullen ze zeker groot worden!
Nu eens zien wat ze er live van maken...

man, man, man, ... wat een openingsnummer.... Ben weer trots om een belg te zijn... de rest is ook niet mis... Prachtige sfeerplaat!!

Ondertussen dit prachtige werkstukje in huis....
zooooo mooi.....

Vrijdag 26.02 zie 'em live: can't wait !!

Het is vaker gedaan, ongetwijfeld beter gedaan, maar dat neemt niet weg dat Isbells met een uiterst verzorgd en smaakvol album naar buiten zijn getreden.
Een zeer fijn en intiem werkje waar niemand echt grote problemen mee zou moeten hebben lijkt mij.
Saai? Braaf? Misschien voor sommigen wel maar voor mij is dit gewoon lekker genieten.

Juist aERo, met lekker genieten is niets mis mee. Daarom ga ik ook naar het concert van Isbells in april. Heb het album nog niet geluisterd, maar die ga ik binnenkort zeker halen.

As Long As It Takes is erg mooi, ik dacht eerst dat het de Fleet Foxes waren.

Ik had deze een tijdje geleden "geluisterpaald" op die bewuste luisterpaalsite.
Was me al meegevallen. Ondertussen de cd meegenomen. Wondermooi en sprookjesachtig. Klinkt ongelooflijk fris in de oren. Een verademing tussen het vele gitaargeweld, waar ik ook bij tijden wel van hou hoor. Past wat in het straatje Fleet Foxes & Mumford & Sons, Bon Iver, maar het is uiteraard niet geheel hetzelfde.
Prachtig debuut.

Ik kan hier weinig aan toevoegen, iederdaad een prachtige cd. "As long as it takes" is een nummer van de buitencategorie dat zich met gemak kan meten met Bon Iver. Ik vraag me alleen af of ze er stiekem een subliminal message in verwerkt hebben, want toen ik deze cd in de trein luisterde ben ik in Eindhoven uitgestapt, naar de Effenaar gelopen en direct een kaartje besteld voor hun concert (samen met Blaudzun, wat een affiche!).

Oh nee, ik ben gewoon impulsief, maar genieten zal ik. Ben zeer benieuwd in hoeverre dit live uit de verf zal komen.

Dit album ontkomt niet aan de vergelijking met Bon Iver maar ik vind het erg mooi. Het is wel opvallend dat in België de laatste jaren een gepast antwoord komt op de trends of hypes van de dag en Isbells kun je gerust de Belgische tegenhanger noemen van Bon Iver of Fleet Foxes. Misschien een tikkeltje minder maar net zo sfeervol, fris en aangenaam klinkend. Prachtig album.

Zal geen vergelijkingen meer benoemen, deze zijn al ruimschoots vertegenwoordigt in onderstaande berichten.
Wat ik wel wil zeggen is, dat ik dit een luisterijk feestje vind van ruimschoots een half uur.
De tijdsduur draagt ook zorg, dat e.e.a niet ten onder gaat aan overdaad. Door de sfeer van de muziek, gelijkmatig van tred, kan inwisselbaarheid om de hoek komen kijken.
Nu, blijven er 9 schone liedekes over, die lieflijk, aangenaam het gehoor binnensluipen.
Vooral tot aan Dreamer is het helemaal top. Time's Ticking zet dat gevoel nog door om daarna rustig aan naar het einde toe te gaan.
As long as it Takes, is idd. een mooie opener en maakt de beloftes waar. Maar ikzelf vind bijv. een Reunite een van de sterke tracks van dit debuut. Dit is misschien niet een album dat zich in een keer openbaart, maar wat meer de aandacht vraagt, om de 'diepere' lagen kenbaar te maken; de zuivere samenzang/subtiele 'koperen' ondersteuning en het 'karakter' van elk liedje, komen bij elke luisterbeurt meer naar voren. Bijv. bij de muziek van Nick Drake, m.n Pink Moon....toch nog een vergelijking, is de klik er meteen. Hier is er bij mij ook een klik, maar niet een ' ik grijp je meteen bij je strot van noot nr.1 af aan' muziek. Daarvoor ontbreekt misschien toch nog hier en daar de 'emotionele' noodzaak en het soms wat lastig volgen van de tekst, daar waar de zang en muzikale sfeer meer een eenheid zijn, dan divers.
Hoe het ook zij, dit is een zeer schoon plaatje. Daarnaast geeft dit album mij ook een 'Into the Wild' gevoel. Maar dat is persoonlijk en gekoppeld aan de indruk die desbetreffende film op mij heeft gemaakt....en de muziek natuurlijk.
Verder vind ik het een mooie hoes, helaas met geen teksten erbij.
Heb de volste vertrouwen dat het concert waar ik in april heen ga, mij zekers zal gaan bekoren.

Ook live valt deze band reuzegoed mee, al schatte ik de kansen om een getrouwe uitvoering van de plaat neer te zetten ook vooraf al vrij hoog in.
Vergelijkingen van deze Gentse band met Bon Iver, Fleet Foxes zijn natuurlijk helemaal legio, al lijken de verschillende bandleden van laatstgenoemde groepen toch completere (en multi-instrumentelere) muzikanten te zijn. Ik heb met andere woorden niet het gevoel dat potentiële toekomstige platen een grote stijlbreuk (of een grote muzikale progresssie wat dat betreft) zou kunnen opleveren.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat Isbells ondertussen een erg volwassen plaat maakten, vol sobere ingetogenheid, en met een stem om helemaal bij weg te dromen.

Gaetan heeft al bevestigd dat er voor de tweede plaat al geen stijlbreuk komt.

schoon plaatje
al klinkt het nogal bon iver, toeternietoe
gewoon schoon