Hüsker Dü - Zen Arcade (1984)
92 stemmen | gemiddelde 3,85
Verenigde Staten
Rock / Punk
Label:
SST
Something I Learned Today (1:58)- Broken Home, Broken Heart (2:01)
- Never Talking to You Again (1:39)
- Chartered Trips (3:33)
- Dreams Reoccuring (1:40)
- Indecision Time (2:07)
- Hare Krsna (3:33)
- Beyond the Threshold (1:35)
- Pride (1:45)
- I'll Never Forget You (2:17)
- The Biggest Lie (1:58)
- What's Going On (4:23)
- Masochism World (2:43)
- Standing by the Sea (3:12)
- Somewhere (2:30)
- One Step at at Time (0:45)
- Pink Turns to Blue (2:39)
- Newest Industry (3:02)
- Monday Will Never Be the Same (1:10)
- Whatever (3:50)
- The Tooth Fairy and the Princess (2:43)
- Turn on the News (4:21)
- Reoccurring Dreams (13:47)
4,0
[permalink] geplaatst op 7 november 2005, 14:12 uur Ze kunnen niet zingen. Ze zijn niet bepaald talentvolle muzikanten. Alle nummers (op 2 na) zijn in 1 take opgenomen. Het resultaat is een zootje ongeregeld van 70 minuten. Maar:
Wat een energie. Wat een goeie punksongs. Wat een feest! 4/5
5,0 [permalink] geplaatst op 17 december 2006, 20:03 uur Wat een overweldigend album zeg. Een dik uur aan ongelooflijk intense punksongs, prachtige akoestische popliedjes, achterwaartse gitaren en een 14 minuten durende gitaaraanval. Het niveau is misschien niet helemaal constant, er staan een paar vullertjes op, maar dat mag de pret zeker niet drukken. 4,5* van mij.
4,0 [permalink] geplaatst op 24 augustus 2007, 0:20 uur Alweer, wat gemaster zegt. Dit album is één hele lange muzikale trip, volgepropt met experimentjes, vondsten, gruwelijke uitingen van woede ("I! WIIILLL! NEVER! FORGET! YOU!"), en een popliedje dat doodleuk na het brute Broken Home, Broken Heart komt.
Weinig punkalbums kun je een 'ervaring' noemen, dat is dit wel.
4,5 ook!
4,5 [permalink] geplaatst op 3 september 2008, 23:23 uur Ben eigenlijk altijd blijven hangen bij Flip en Candy en een beetje Rising. Maar nu ik Zen hoor (zo'n 20 jaar later pas) ook niet verkeerd, lekkere punk nee gewoon lekkere herrie..
4,0 [permalink] geplaatst op 10 september 2008, 19:25 uur Het laatste nummer heeft mijn stem definitief naar 5 sterren gebracht, en een eventuele top 10 notering.
.
5,0 [permalink] geplaatst op 13 september 2008, 20:02 uur Wat een schandelijk kort berichtje heb ik eigenlijk geschreven bij één van mijn favoriete albums allertijden. Ik zal nog eens een poging wagen:
Op de redactie van de krant waar ik werk maakt de deur van het mannentoilet hetzelfde geluid als het begin van 'Hare Krsna'. Dus iedere keer als ik ga pissen, heb ik dat nummer weer in mijn hoofd. En dat terwijl het mijn minst favoriete nummer van dit meesterwerk is. Het leven is niet eerlijk.
3,0 [permalink] geplaatst op 17 juni 2009, 16:55 uur Doe mij maar de latere wat melodieusere Husker Du, dit is me wat te veel raggen.
4,5 [permalink] geplaatst op 11 november 2009, 23:15 uurGenialiteit en gekte liggen dicht bij elkaar en dat is op dit album weer eens duidelijk bewezen. Wat een briljante songs, afgewisseld met iets te ver doorgedreven experimenteerdrift. Maar een nummer als "Pink turns to blue" met de perfect passende maniakale en desperate gitaarnoise van Bob Mould gaat nooit meer uit mijn hoofd. En dan zijn er nog altijd mensen die beweren dat de jaren '80 nooit goede popmuziek heeft voortgebracht.
