Mac Miller - Blue Slide Park (2011)

Zin in
Smile Back is hard.

Ik kijk hier ook wel naar uit! Vind de cover trouwens best dope.

Als dit allemaal nummers worden als Donald Trump en Frick Park Market wordt dit gewoon een hard album.

Ja de cover is dope, en de singles tot nu toe ook !
Hopelijk is het hele album op dit niveau.

Ik ben ook benieuwd of die dat niveau het hele album haalt en als die dat doet, dat hij hopelijk niet gaat vervelen. Hij wordt trouwens erg goed bekeken op youtube!

Viel mij ook al op inderdaad. De singels al 3 en 6 miljoen keer en Donald Trump zelfs al 30 miljoen keer.

Hij past ook perfect in het rijtje 'gehypete' hiphoppers van de laatste tijd: Wiz Khalifa, Curren$y, Big Sean, ...

Terecht ook. Best Day Ever was een erg degelijk album.

Dan moet je K.I.D.S. eens luisteren die is 5x beter.

Blue Slide Park

Hard

Jammer dat ze de beats niet voor betere rappers gebruiken, want Mac Miller vind ik maar matig. Andere 2 nummers zijn wat beter, dat ligt voornamelijk aan de aanstekelijke refreintjes (wat Mac Miller dan wel weer goed kan).

Best day ever vond ik idd ook maar matig, terwijl ik K.I.D.S een stuk beter vond! Die gast is btw pas 19! Respect ook dat hij expres niet bij een grote platelabel gaat, maar alles via de lokale kleine doet.

geen gast artiesten ?

Gelukkig niet nee, Mac kan nu bewijzen of hij in zijn eentje een heel album kan boeien en constant kan blijven.

Hij is pas 19!

Tracklist klopt niet helemaal, maar hier al te luisteren.

Zijn raps zijn allemaal wel precies hetzelfde vind ik...

Ja, dit is wellicht het meest eentonige album van het jaar. Alsnog klinkt het redelijk, maar na een aantal tracks gaat het al vervelen.

Zijn mixtape K.I.D.S. vond ik beter te verteren....Er heerst een aardig sfeertje op het album alleen tracks als; smile back, loitering, my team, up all night, party on fifth ave komen dat niet ten goede.

Uitblinker: One Last Thing

Hoe hard is My Team? Clams Casino is duidelijk één van de hardste producers van dit moment. Wel eens met iedereen dat Miller wel een heel erg eentonige rapper is.

Tering Harco, je hebt helemaal gelijk, die Clams Casino is een eindbaas.
Die beat ook op A$AP Rocky - Demons

Owja,

One Last Thing

Veel fillers op dit album, veel saaie eentonige nummers. Ik vind Under The Weather en de singles wel goed. Mac Miller zorgt altijd wel voor heerlijke feelgood tracks.

My Team is inderdaad wel echt keihard!

Saai is inderdaad wel het goede woord. Het slaat op de meeste tracks op dit album, een paar uitzonderingen daargelaten.

Aldus 2dopeboyz. Toch netjes.

Beetje eentonig, maar het is toch niet verkeerd!

Toch een halfje er van af. Word snel saai na meerdere luisterbeurten. One Last Thing en Smile Back de favorieten

Een Engelse Wiz Khalifa, kan leuk zijn. Gelukkig laat hij zijn accent wel grotendeels achterwege! (De intro deed namelijk anders vermoeden). Verder weinig boeiende plaat. Mac Miller heeft er duidelijk plezier in, maar kan dit het gehele album niet op mij overbrengen. De beats vind ik saai, kinderlijk en soms zelfs vervelend. Totaal geen indrukwekkend album in ieder geval. Misschien maar eens K.I.D.S. checken.

De negentienjarige Mac Miller uit Pittsburgh (Pennsylvania) dropte zijn eerste mixtape - But My Mackin' Ain’t Easy (2007) - op zestienjarige leeftijd. Een tape waar hij hoogstwaarschijnlijk niet met trots op terugkijkt. Nu, drie jaar en vijf vermakelijke mixtapes later, heeft hij bij het uitkomen van zijn debuutalbum Blue Slide Park meer dan een miljoen volgers op Twitter en is de YouTube-videoclip van zijn puike single Donald Trump, afkomstig van zijn mixtape Best Day Ever (2011), ruim vijfendertig miljoen keer bekeken. Hoe komt het dan dat deze hipster op Blue Slide Park niet meer weet te overtuigen zoals hij voorheen wel deed?

Komt het door de catchy refreinen, het ontbreken van tekstuele kundigheid, de eentonigheid of zorgt de overdreven vrolijkheid die op elke track overheerst uiteindelijk voor ergernis? Maar niet alleen Mac Miller is daar de schuldige van, ook hoofdproducer I.D. Labs lukt het niet om het album naar een hoger niveau te tillen. Zijn beats klinken erg simpel door de kale drums en minimalistische oldschoolsamples. Zo'n combinatie kan natuurlijk goed uitpakken, maar I.D. Labs probeert door het tempo en de hoogte van een synthesizer de sfeer van een nummer te creëren, iets wat na een aantal tracks vervelend gaat klinken. Alleen producer Clams Casino weet zich te bewijzen op de respectabele tracks One Last Thing en My Team. Maar zelfs dan weet Mac Miller het nummer niet tot een succesvol eind te brengen.

Zo is hij wel vaker de boosdoener. Soms komt dit door een te houterige flow (Under the Weather) of doordat een vervelend refrein de track overheerst (Up All Night). Maar ook zijn teksten leiden uiteindelijk tot verveling. Ze gaan vooral over feesten, vrouwen en zijn geweldige rapkwaliteiten. Hoewel dat niet de grootste ergernis is, aangezien dat niks nieuws is voor zowel Miller als in de mainstreamhiphop. Het probleem zit hem in zijn tekstuele kundigheid. Zijn teksten zijn erg oppervlakkig en zijn rijmschema’s veelal niet erg geslaagd: “When life around you changes try to keep your saneness//Try and keep your brain maintaining through the lameness” - English Lane. Dit waren we natuurlijk al van hem gewend, maar je zou verwachten dat hij op zijn debuutalbum een hoger niveau weet te halen dan op zijn mixtapes.

Blue Slide Park heeft in de eerste week ruim 140.000 exemplaren verkocht en is daarmee één van de best verkopende albums van een artiest die bij een onafhankelijk label staat getekend. Dit komt hoogstwaarschijnlijk doordat Mac Miller - net als op zijn mixtapes - met zijn speelse en energieke raps een eigen, unieke sound weet te creëren. Hierdoor merk je dat de negentienjarige rapper het in zich heeft er iets moois van te maken; hij moet zichzelf alleen nog meer ontwikkelen als rapper. Hopelijk kunnen we ooit nog een sterke release van hem verwachten. Nu is het hooguit vermakelijk, en zelfs dat gebeurt zelden.

Lees hier.

Mac Miller - Blue Slide Park

Toch wel een vermakelijke plaat van Mac Miller. Geen plaat om al te serieus naar te luisteren maar best prettig om af en toe op te zetten.

Er staan enkele goede nummers op als Frick Park Market, My Team en het titelnummer. Ook staan er een paar missers op, vooral Up All Night is erg vervelend. Andere nummers gaan vervelen. Voorbeelden zijn Party On Fifth Ave en Missed Calls.

De beats zijn vaak goed, maar de teksten van Mac gaan me na een tijdje tegenstaan. Wel heeft hij een eigen geluid ontwikkeld en staan hier enkele sterke tracks op. Dat maakt dit album toch een geslaagd debuut.

3*