Goldfrapp - Head First (2010)


 

 
Goldfrapp - Head First (2010)
23 stemmen | gemiddelde 2,89
mijn stem:
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Mute
  1. Rocket (3:51)
  2. Believer (3:43)
  3. Alive (3:28)
  4. Dreaming (5:07)
  5. Head First (4:29)
  6. Hunt (4:34)
  7. Shiny and Warm (3:57)
  8. I Wanna Life (4:13)
  9. Voicething (4:44)
totale tijdsduur: 38:06



 

 

gebruiker
bericht

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 januari 2010, 11:21 uur
aha , een nieuwe goldfrapp , hopelijk ligt hij in het verlengde van haar debuut ' felt mountain ' nog steeds haar beste !

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 januari 2010, 11:26 uur
Hun beste, Goldfrapp is een band ;)

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 januari 2010, 16:26 uur
Ik heb ergens (weet helaas niet meer waar) Rocket gehoord, en dat viel me toch tegen. Het geluid grijpt terug naar Black Cherry en Supernature, maar dan platter en veel minder spannend. Olivia Newton-John-achtig. *:|*

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 januari 2010, 18:13 uur
musicfriek schreef:
Hun beste, Goldfrapp is een band ;)

Maar ook haar achternaam. ;)

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 januari 2010, 18:15 uur
Brecht schreef:
Ik heb ergens (weet helaas niet meer waar) Rocket gehoord, en dat viel me toch tegen. Het geluid grijpt terug naar Black Cherry en Supernature, maar dan platter en veel minder spannend. Olivia Newton-John-achtig. *:|*

Dan laat ik deze aan me voorbij gaan, want die twee die je noemt vond ik al erg matig..

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 27 januari 2010, 14:56 uur
Ik vond het vorige album tegenvallen (wel respect dat ze niet steeds in herhaling vallen en doen waar ze zin in hebben), maar als ik hier lees dat dit album teruggaat naar "cherry en super" ben ik wel benieuwd....

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 31 januari 2010, 1:07 uur
er is er maar 1 die 5 sterren waard is en dat is ' felt mountain ' , de rest is van goed tot redelijk , voila !

als hij teruggaat naar de supernature toestanden , dan wacht ik tot eind dit jaar , met een beetje geluk kan je hem op cdwow , play of een andere internetverkoper hem aankopen voor ochgottekes 3 euro !

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 31 januari 2010, 1:07 uur
wel een zeer mooie hoes van allisonsken !!!!

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 13 februari 2010, 19:37 uur
Erg jammer dat het Goldfrapp-geluid terugkeert naar de zwakkere broeders Supernatural en Black Cherry. Nummers die ik heb gehoord klinken plat, vlak en erg jaren tachtig in de verkeerde zin des woords.

Maar EMI zal blij zijn, want meer hitpotentie.

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 16 februari 2010, 16:04 uur
Yep, 't is een aalgladde eighties-discoplaat geworden. Zelfs de synths klinken alsof ze uit de tijdmachine komen. En in het titelnummer klinken ze zelfs als ABBA! *:|*

 

quote
1,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 13 maart 2010, 21:12 uur
Gadverdamme! Goldfrapp is nu echt verloren. Waar het bij Supernature en Black Cherry al fout dreigde te gaan zijn ze nu definitief de verkeerde weg in gegslagen. Eerst was het 'fout' met een knipoog, maar dit lijkt er angstig veel op dat ze het echt menen. Doodzonde, want Felt Mountain blijft erg mooi. Waarom nu zo commercieel? Dit is niks waard...

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 13 maart 2010, 21:59 uur
jaren 80 synth pop, dat is wel heel origineel idd...vrij matig plaatje. believer lijkt wel op de laatste royksopp en is dus dan nog wel leuk opzich.

 

quote
2,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 14 maart 2010, 1:02 uur
Ik heb duidelijk een zwak voor de softere Goldfrapp: Felt Mountain was een waanzinnig mooi debuut en ik heb er goede vakantie herinneringen aan. De opvolger, Black Cherry, deed me heel wat minder en Supernature was weer een lichte stap voorwaarts. Ik was erg gelukkig met de melancholieke sfeer op Seventh Tree en vreesde door de geluiden vooraf voor dit nieuwe album.
Alison Goldfrapp schijnt voor de dames te gaan en of het een gril is zullen we nooit weten. Het pas in elk geval wel bij het beeld dat ze oproepen met hun verschillende albums.

Head First gaat van start met Rocket. Hoe eighties kan eigthies klinken!. Ik hoor een mengeling tussen Van Halen's Jump en de Pointer Sisters met een synthsound die ik in die tijd al verafschuwde. De bange vermoedens over dit album beginnen al snel bewaarheid te worden. Wat een vreselijk begin is dit zeg.
Believer is wederom een uptempo synth-nummer en heeft wel wat weg van ABBA in de versnelling. Nu vind ik ABBA leuk, dit nummer slaat nog niet erg aan; het is in elk geval al wel een stuk beter te pruimen dan de opener.
Alive doet me ook wat aan ABBA denken, maar ergens hoor ik ook een Dolly Dots-sausje..... wie had dat kunnen denken dat deze namen genoemd zouden worden bij Goldfrapp. Je vraagt je af of dit de opzet van dit album moest worden: cheesy jaren '80 synthi-pop. Blijkbaar wel. Het slaat bij mij tot nu toe niet echt aan. Ik ben echt niet altijd vies van cheesy pop, maar dan heb ik liever de originelen uit 'mijn eigen tijd' i.p.v. een retro-feel perfect en rechtstreeks uit de magnetron opgediend door Goldfrapp.
Dreaming is van hetzelfde laken een pak. De koers van het album is natuurlijk al lang duidelijk (als het dat al niet was aan de hand van alle berichten vooraf). Op zich vind ik dit nummer nog best goed te doen. De zang van Alison maakt aardig wat goed op een verder erg gedateerd klinkend nummer. Dit deden Kylie en Madonna beter in mijn oren.
Het is al gezegd door user Barend G: Head First klinkt behoorlijk als ABBA. Zelf hoorde ik dat al in eerdere nummers. Maar waarom doet ABBA het dan prettiger? Omdat Goldfrapp anders is? Anders zou moeten zijn? Toch heb ik meerdere gevoelens bij dit nummer. Aan de ene kant vind ik het vreselijk en aan de andere kant pakt het ook wel weer. Jammer dat het iets te veel doordreutelt.
Hunt is het niet: dreinerig en totaal niet pakkend. Shiny and Warm doet het dan ietsje beter door een vrolijker karakter, maar ik kan er nog steeds niet zo erg veel mee.
In I Wanna Life keert die oervervelende jaren '80 synth weer keihard terug. Ik ga spontaan maar weer eens Jump zingen.
Voicething is misschien wel het meest interessante nummer van deze cd en dat laat natuurlijk wel erg lang op zich wachten, zeker als je bedenkt dat het al weer de afsluiter is. Maar buiten dat het interessanter klinkt dan de rest is het ook wel een beetje apart te noemen en zal het zeker bij weinigen echt aanslaan.

Afsluiter van een uiterst teleurstellende cd. Dan hoor ik nog liever Black Cherry en Supernature. Als ik me kan afsluiten van een serieuze beluistering en mezelf luchtigjes opstel is het allemaal nog net te doen maar dan houdt het verder wel op. Hierdoor kom ik op dit moment niet verder dan 2,5*.

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 14 maart 2010, 9:02 uur
Erg zwakke plaat, wegwerppopmuziek, jammer.

 

quote
4,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 14 maart 2010, 10:45 uur
Ok, de productie is erg 80s, soms neigend naar Abba of zelfs Jean Michel Jarre, maar ik word hier ontiegelijk blij van. Want wat maakt Goldfrapp perfecte popliedjes!
En dit keer heel rechttoe rechtaan, zonder veel (avontuurlijke) franje. Maar dat komt bij een volgende paat wel weer.
Favorieten zijn op dit moment Believer, The Hunt en Shiny and Warm.

 

quote
2,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 14 maart 2010, 15:59 uur
Ik ben fan van foute 80s muziek en zo zou men verwachten dat dit wel in mijn straatje past. Dat is wel zo, maar het doet mij pijn omdat er "Goldfrapp" op de cover staat met een foto van Alison. Dezelfde Goldfrapp die al jaren met "Felt Mountain" nummer 1 in mijn top 10 bezet en die na de middelmatige albums "Black Cherry" en "Supernature" uiterst sterk terugkwam met "Seventh Tree". Nu amper 3 jaar later slaat ze toch weer de vorige weg in. Aan de ene kant snap ik het wel. Vraag aan een leek een nummer van Goldfrapp en ze zullen "Strict Machine", "Train", "Oh La La" of "Ride A White Horze" of "No. 1" opnoemen. Geen nummer van haar 2 beste albums dus. Het zou me niets verbazen als er een hit op dit album staat (waarschijnlijk Believer). De markt wordt overspoeld met deze muziek en ik vind dit album dan toch meer kwaliteit hebben dan het gros van de andere artiesten. Het is helaas niet wat ik van Goldfrapp verwacht had. Graag over 3 jaar een mooi album. Ik heb er nog vertrouwen in.

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 18 maart 2010, 17:00 uur
Aan Seventh Tree zal deze Head First niet kunnen tippen, maar ik vind het totnogtoe een meer dan behoorlijke nieuwe Goldfrapp. Alive en I Wanna Life zijn mijn 2 favorieten.

Voorlopig geef ik 3,5*

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 21 maart 2010, 16:09 uur
toch wel een zeer laag gemiddelde voor wat lang geen slechte synth-eighties-pop-plaat is.

rocket is een fabeltastische opener: pure pop-bliss in nauwelijks 4 minuten verpakt.

en afsluiter voicething doet het zowaar quasi a cappella met heel duidelijke nods richting steve reich en andere minimalisten. ik zie de andere eighties revivalisten van deze tijd het nog niet zo direct doen...

 





niet ingelogd

34.717 gebruikers | 190.380 albums | 176.957 artiesten | 2.263.722 berichten | 1.416.496 stemmen