MENU

Metallica - Metallica (1991)

Alternatieve titel: The Black Album

mijn stem
3,85
1577 stemmen

Verenigde Staten
Metal / Rock
Label: Elektra

  1. Enter Sandman (5:34)
  2. Sad But True (5:27)
  3. Holier Than Thou (3:50)
  4. The Unforgiven (6:29)
  5. Wherever I May Roam (6:46)
  6. Don't Tread on Me (4:02)
  7. Through the Never (4:07)
  8. Nothing Else Matters (6:31)
  9. Of Wolf and Man (4:19)
  10. The God That Failed (5:10)
  11. My Friend of Misery (6:52)
  12. The Struggle Within (3:56)
  13. So What * (3:08)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:03:03

nummer 53 in de top 250

 
avatar van Kill_illuminati
4,0
geplaatst op 29 oktober 2013, 22:51 uur, permalink
gigage schreef:
Vooral in het begin van het album proberen ze de bekkens naar de surround te sturen. Mocht dat in werkelijkheid zo ook bij Lars zo klinken achter de drumkit dan ga ik er maar vanuit dat tinitus hem niet vreemd is. Oordopje kan dan geen kwaad, Safety first zullen we maar zeggen. Later op het album is het weer vanzelf verdwenen lijkt het (of het oor heeft de hoge frequentie maar uitgeschakeld)

Ik heb niks over een vermeend tunnitus gelezen bij de heren, maar ik weet wel dat Ulrich's gehoor minder is geworden.

avatar van Supersid
5,0
geplaatst op 29 oktober 2013, 23:04 uur, permalink
Ik ren vooral met de albums van Metallica na The Black Album erg snel omdat ik dan weer snel thuis ben en de muziek kan uitzetten.


Ik kan je in dat geval nog wel wat tips geven om Bolt-style voor wereldrecords te gaan. Je hebt ntrlk echter gelijk dat het allemaal wat minder wordt na dit zoveelste meesterwerk...
Moeilijk te vatten voor mij toch dat deze zo'n laag gemiddelde krijgt. Puristen die nukkig worden???
Ik kom er zelfs niet toe om een hoogtepunt uit te kiezen...

avatar van gigage
3,5
geplaatst op 29 oktober 2013, 23:54 uur, permalink
Dat valt toch wel mee? T schuurt tegen de 4 sterren aan na 1500 plus stemmen. Het probleem zit m in denk ik dat de singles zon beetje stuk gedraaid zijn en dat de wat stevigere nummers hun niveau van weleer niet halen. Met als dieptepunt the struggle within.
Ik denk ook dat na het succes van dit album velen ook met terugwerkende kracht de voorgangers hebben aangeschaft waar ze tot dan toe misschien nog nooit van gehoord hadden. En dan zijn daar de oogjes open gegaan ( of juist dicht , kan ook)
Wat me meer verbaasd is dat de heren nog steeds volle stadions trekken. Er zijn dus genoeg fans blijven hangen, en dat vind ik zeer knap gezien hun matige ouvre ( in kwantiteit in eerste instantie) de laatste jaren.moet ik wel bij zeggen dat de shows vaak top zijn.

avatar van Supersid
5,0
geplaatst op 31 oktober 2013, 9:44 uur, permalink
Het probleem zit m in denk ik dat de singles zon beetje stuk gedraaid zijn


Daar zou je wel eens een punt kunnen hebben!

avatar van haythijs
 
geplaatst op 3 november 2013, 16:48 uur, permalink
gigage schreef:

Wat me meer verbaasd is dat de heren nog steeds volle stadions trekken. Er zijn dus genoeg fans blijven hangen, en dat vind ik zeer knap gezien hun matige ouvre ( in kwantiteit in eerste instantie) de laatste jaren.moet ik wel bij zeggen dat de shows vaak top zijn.


Met die laatste zin , zou je het dus niet hoeven te verbazen toch? Hun shows zijn idd top, meestal volgestopt met klassiekers van de eerdere albums t/m dit hoofdstuk. Op basis daarvan kan je echt wel volle stadions trekken.
Er zijn zoveel bands die de laatste x jaar niet hun beste werk hebben afgeleverd en waar hun creative hoogtepunt jaren achter hen lijkt te liggen, maar op basis van hun livereputatie en hun verleden volle zalen trekken. Denk ook eens aan bv Stones en U2.
En zoals je zegt, veel fans blijven hangen, en een jongere generatie kan ook interesse krijgen vanuit ouder werk, ook al zou het recentere werk minder interessant zijn. DAn nog kan je veel kaartjes verkopen op basis van je reputatie als act en je verleden.

avatar van gigage
3,5
geplaatst op 3 november 2013, 18:17 uur, permalink
Ja, alles wat je zegt is waar. Echter zijn er ook bands die die reputatie ook hebben, maar die het toch in kleinere zalen moeten doen. Aerosmith dacht een paar jaar geleden dat ze het goffertpark in nijmegen moesten afhuren voor hun Concert. Werd al snel verplaatst naar de Gelredome en uiteindelijk werd het de XS versie ( ik meen 7000 kaarten verkocht). Het is ook niet dat ik ze het misgun of dat het onterecht is ofzo, het verbaasd me toch nog steeds zoveel jaar na dato en slechts 4 albums in de laatste 20 jaar, voor een Metal band dus.
Trouwe fans.

avatar van haythijs
 
geplaatst op 3 november 2013, 20:03 uur, permalink
Idd trouwe fans en een grote fanbase mede vanuit hun pioneers werk. Aerosmith is ( met alle respect) toch een andere band qua fanbase. In de VS zijn zij ook altijd al groot geweest ( the greatest R&R band in the USA) en verkopen ze dan ook dezelfde aantallen als Metallica,.

avatar van adri1982
4,0
geplaatst op 17 maart 2014, 22:39 uur, permalink
Vandaag tijdeens nog eens uit mijn cd-kast gehaald en opgezet. Het blijft een zeer goed album, maar eigenlijk ook niet meer dan dat. De drie grote klassiekers 'Enter Sandman', 'The Unforgiven' en 'Nothing else matters' blijven toch boven alle andere nummers uitsteken.

avatar van Deranged
 
geplaatst op 5 augustus 2014, 20:40 uur, permalink
Wel altijd groot liefhebber van dit soort muziek geweest maar toch op een of andere manier nooit echt fan van deze band. Hoe dan ook erken ik ze als zeer vakkundige muzikanten. Dikke props bijvoorbeeld voor Enter Sandman, die riff is wel serieus gangster.

Voortreffelijke wijze waarop ze 'm geleidelijk helemaal uitbouwen.

Dit moet wel mijn favoriete Metallica nummer zijn denk ik.

avatar van buizen
 
geplaatst op 5 augustus 2014, 21:07 uur, permalink
[quote=4601176... Enter Sandman, die riff is wel serieus gangster...

. [/quote]

Ja, vet riffje.

 
Franck Maudit
geplaatst op 5 augustus 2014, 23:43 uur, permalink
Zag gisteren nog live versie van Enter Sandman (weet nietmeer precies welk optreden, was uit 2012) en het nummer greep me meer dan ooit tevoren. Metallica is zeker niet m'n favo band maar zo heel af en toe is dit zwaar genieten!

avatar van De buurman
2,0
geplaatst op 6 augustus 2014, 2:03 uur, permalink
De riff is ongeveer het hoogtepunt van het album. Sad But True vind ik ook nog wel redelijk. De rest vond en vind ik een gigantische afknapper ten opzichte van de voorgaande albums. Vanaf de eerste keer dat ik de plaat hoorde (bij de Vara op de radio denk ik) wist ik dat het mis was. Wat ik er vooral op tegen heb: voorspelbaar, eentonig en... saai. Iets wat niet gezegd kan worden van Lighting, Puppets en Justice.

avatar van vielip
3,5
geplaatst op 6 augustus 2014, 8:21 uur, permalink
Ik ga een heel eind mee met De buurman. Die eerste vier albums waren zó geniaal, fel, smerig, hard en divers! Daarbij stak deze nogal flets af. Toch luistert het allemaal wel prettig weg. Het heeft alleen niks meer met de ongenadige thrash/speedband van hiervoor te maken. Ik las laatst trouwens bij een andere band iets over dat de riff van Enter sandman behoorlijk gejat (b)lijkt te zijn...weet zo snel alleen ff niet meer om welke band en welk nummer het ging...

avatar van Deranged
 
geplaatst op 6 augustus 2014, 8:39 uur, permalink
Zal wel meevallen met dat jatten. De mannen kunnen uitstekend componeren als ze zin hebben en hebben dat volgens mij niet nodig.

Al ben ik dan benieuwd wie er nog meer dergelijk materiaal zou hebben.

avatar van Edwynn
2,5
geplaatst op 6 augustus 2014, 8:46 uur, permalink
vielip schreef:
Ik las laatst trouwens bij een andere band iets over dat de riff van Enter sandman behoorlijk gejat (b)lijkt te zijn...weet zo snel alleen ff niet meer om welke band en welk nummer het ging...


Dat is een oud verhaal en gaat over dit nummer van het Finse Stone. Met een beetje fantasie kun je het er in horen maar om dit nu jattende plagiaat te nomen, gaat erg ver. Zo zijn er wel duizenden voorbeelden te bedenken. Dan is er ook nog het verhaal van het gebed in het middenstuk. Dat zit min of meer ook in Go To Hell van Megadeth dat ietsiepietsie eerder verscheen op de soundtrack van Bill And Ted's Bogus Journey. Maar ja, uiteindelijk hebben ze het allebei weer gejat uit een Bijbellesje.

Verder deel ik de conclusies van De Buurman. Het album gaat errug snel vervelen. Alleen zie ik het niet zitten in Enter Sandman en Sad But True maar wel een in Of Wolf And Man en The God That Failed.

Het heeft allemaal niets te maken met het feit dat het geen thrash/speed is, maar wel omdat het gewoon heel snel verveelt.

avatar van Deranged
 
geplaatst op 6 augustus 2014, 9:18 uur, permalink
Dat heb ik sowieso snel met deze band, dat het verveelt. Vandaar dat ik ook geen stem uitbreng want het hele album kom ik niet eens door.

Echter blijf ik erbij, die riff verdient waardering.

avatar van west
5,0
geplaatst op 6 augustus 2014, 12:21 uur, permalink
Edwynn schreef:
(quote)


Het heeft allemaal niets te maken met het feit dat het geen thrash/speed is, maar wel omdat het gewoon heel snel verveelt.


Nee toch?

avatar van Edwynn
2,5
geplaatst op 6 augustus 2014, 12:34 uur, permalink
Het frame dat voor de duizendenachtenveertigste keer wordt opgetuigd om sceptici te 'verklaren' breek ik gemakshalve voor mijzelf opnieuw even af.

avatar van vielip
3,5
geplaatst op 7 augustus 2014, 8:24 uur, permalink
Edwynn schreef:

Dat is een oud verhaal en gaat over dit nummer van het Finse Stone.


Nee die was het niet..het was echt een andere band, ik weet het zeker. Verrek ik kom er niet op

avatar van Edwynn
2,5
geplaatst op 7 augustus 2014, 8:43 uur, permalink
vielip schreef:
(quote)


Nee die was het niet..het was echt een andere band, ik weet het zeker. Verrek ik kom er niet op

Deze dan?

Zelfde verhaal trouwens.

avatar van Sir Spamalot
3,0
geplaatst op 7 augustus 2014, 10:43 uur, permalink
Enter Sandman, luister eens naar Tapping into the Emotional Void van Excel, album The Joke's on You.

avatar van crosskip
 
geplaatst op 7 augustus 2014, 13:25 uur, permalink
Ze lijken er allebei in de verte wel een beetje op, maar met jatten heeft dit in ieder geval niks te maken.

avatar van vielip
3,5
geplaatst op 7 augustus 2014, 14:09 uur, permalink
Ik weet het weer: Faster Pussycat met het nummer Where there's a whip there's a way! Die intro is echt Enter sandman in de dop. Wederom is gejat misschien een groot woord maar ik kan de indruk toch niet helemaal uitbannen dat de heren Metallica hier weleens naar luisterden...

Faster Pussycat - Where There's A Whip There's A Way - YouTube

avatar van Kronos
3,5
geplaatst op 7 augustus 2014, 14:39 uur, permalink
Het is geen plagiaat maar klinkt toch wel een beetje duidelijk als een gejat idee dat anders uitgewerkt is.

Het is ook bijna onmogelijk om na enkele decennia rock- en metalriffs nog met een originele en makkelijk in het oor liggende riff te komen. Alle basismogelijkheden zijn al vaak gebruikt dus daar wordt eindeloos op gevarieerd.

De riff van Enter Sandman heb ik altijd maar een lomp ding gevonden, in negatieve zin.

avatar van ricardo
3,0
geplaatst op 11 augustus 2014, 13:19 uur, permalink
hmm als ik enter sandman hoor dan heb ik soms weer zin om deze af te spelen, maar meestal zet ik hem halverwege dan weer uit. ben weleens helemaal in de ban geweest van deze, maar op dit moment heb ik er niet zoveel zin meer aan. Enter sandman vind ik best nog lekker af en toe, en ook de drums in wolf and man zijn mij altijd bijgebleven.

De eerste 2 albums blijven voor mij de toppers waar ik wellicht tot aan het bejaardenhuis aantoe naar zal blijven luisteren. De rest hoeft voor mij niet meer zo.

avatar van uffing
3,0
geplaatst op 11 november 2014, 21:33 uur, permalink
Vandaag weer eens herbeluisterd. Wellicht zat er een opwaardering in, maar dat gaat er (nog) niet van komen. Het album heeft gewoon te weinig opveermomenten die de vier voorgangers wel hadden. Natuurlijk staan er mooie stukken op, maar als het geheel gaat het album te veel ongemerkt aan me voorbij. Over een tijdje nog maar eens proberen.

Krappe voldoende 3,0*