
996 stemmen | gemiddelde 4,30
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label:
Apple
Back in the U.S.S.R. (2:42)
Dear Prudence (3:55)
Glass Onion (2:18)
Ob-La-Di, Ob-La-Da (3:09)
Wild Honey Pie (0:53)
The Continuing Story of Bungalow Bill (3:14)
While My Guitar Gently Weeps (4:45)
met Eric Clapton
Happiness Is a Warm Gun (2:43)
Martha My Dear (2:28)
I'm So Tired (2:03)
Blackbird (2:18)
Piggies (2:04)
Rocky Raccoon (3:33)
Don't Pass Me By (3:50)
Why Don't We Do It in the Road? (1:41)
I Will (1:45)
Julia (2:53)
Birthday (2:42)
Yer Blues (3:56)
Mother Nature's Son (2:46)
Everybody's Got Something to Hide Except Me and My Monkey (2:23)
Sexy Sadie (3:10)
Helter Skelter (4:29)
Long, Long, Long (3:04)
Revolution 1 (4:13)
Honey Pie (2:40)
Savoy Truffle (2:53)
Cry Baby Cry (2:59)
Revolution 9 (8:10)
Good Night (3:09)
totale tijdsduur: 1:32:48totale tijdsduur: 1:32:48
4,5
[permalink] geplaatst op 2 februari 2010, 20:39 uurdevel-hunt schreef:Nicci schreef:
(quote)
Teveel talent in één groep heeft voor het einde gezorgd. Eén Lp was niet meer genoeg, er was eigenlijk te weinig ruimte om al dat talent een plaats te geven. Dus was het degene met de grootste bek die de meeste nummers op een LP kreeg. Dit is geen herspinsel van mezelf, maar een citaat uit een George Harrison interview begin jaren 90.
...en George Harrison was de grootste mopperkont over het hele Beatle-tijdperk, vooral in de jaren '90! Pas toen hij financieel aan de grond zat met z'n Handmade-films stemde hij toe om mee te werken aan het Anthology-project.
Hij had deels wel recht van mopperen; de Bazen Lennon en McCartney begonnen vanaf de Witte Dubbelaar George onnodig te negeren en eigen zwakke composities kwamen nog eerder op de plaat dan Not Guilty of All Things Must Pass (om maar twee sterke Harrison-troeven te noemen). George was nu eenmaal de jongste van het stel en John en Paul hadden het te druk met het elkaar in de gaten te houden!
5,0
[permalink] geplaatst op 3 februari 2010, 7:29 uur1422 berichten, 968 stemmen en zulk een - verdiend - hoog scoregemiddelde, ik zie het weinig albums van 42 jaar oud overkomen!
4,5
[permalink] geplaatst op 3 februari 2010, 13:58 uurFather McKenzie schreef:
1422 berichten, 968 stemmen en zulk een - verdiend - hoog scoregemiddelde, ik zie het weinig albums van 42 jaar oud overkomen!

!
En terecht! Eigenlijk bij het meest "polariserende" Beatles-album! Geen perfect meesterwerk, toch een prachtige collectie songs, minstens zes totaal verschillende muziekstijlen op één album (van dancehall, via acid-rock ,geluidscollage, ska en folk naar bluesrock...kom daar maar 'ns om!). Het is bijna onmogelijk om álles even goed te vinden (ik kan vier slechte en twee matige songs van dit album noemen en ruzie krijgen in deze discussie

), maar het is ook net zo onmogelijk om niet door minstens vier songs geraakt te worden!
5,0
[permalink] geplaatst op 3 februari 2010, 14:10 uurLucM schreef:
John Lennon, Paul McCartney en George Harrison waren te grote talenten en persoonlijkheden om lang samen in een band te fungeren. Bands vallen uit elkaar door botsing van ego's en dat is met the Beatles ook het geval.
Ik dacht altijd dat het Yoko haar schuld was.

[permalink] geplaatst op 5 februari 2010, 15:18 uurIk begin vandaag met dit album. Het klinkt erg leuk. Met name Helter Skelter.
[permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 13:09 uurDit is het eerste Beatles album dat mij echt weet te boeien en mij kan bekoren. De leidjes zijn leuk maar hebben nog tijd nodig om tot me in het laten bezinken.
3,5
[permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 19:35 uurHet hele album geluisterd. Nou, ik vond Abbey Road echt geweldig, dit vind ik maar een teleurstelling. Sommige liedjes vond ik echt niks aan ( Ob-La-Di, Ob-La-Da, Bungalow Bill) en paar echt heel goed (Back In The U.S.S.R, Dear Prudence, While My Guitar Gently Weeps

, Helter Skelter) Sommige nummers waren gewoon en dat had ik echt niet bij Abbey Road. Daar was ieder nummer geweldig. Revolution 9 is wel een gaaf geluidsexperiment, maar niet meer dan dat. Ik ga het gemiddelde omlaag halen door mijn stem. Misschien wordt het als ik het vaker luister wel beter.
5,0
[permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 19:37 uurGelukkig gaat één stem van 3.5 (wat nog aanvaardbaar is, toch?

) het gemiddelde niet meteen naar beneden halen.
Luister de cd nog maar een paar honderd keer, Don Cappucino, misschien valt het dubbeltje dan nog wel hoor.... ben er vrij gerust in.
3,5
[permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 19:38 uurOK, ik zal het ook vaker luisteren, vaak genoeg gehad dat albums na 10 of 20 keer luisteren pas echt goed werden. Dit was dan ook de eerste keer dat ik hem luisterde.
4,5
[permalink] geplaatst op 8 februari 2010, 19:44 uurIk ben ook van 3* naar 4,5* gegaan, ondanks dat ik op cd 1 wel wat skipmomentjes vind.
5,0
[permalink] geplaatst op 9 februari 2010, 20:58 uurVoor mij was "Ob-La-Di" bij aanvang ook een skipmomentje, maar ik heb meer en meer het gevoel dat het echt in het album past.
Veel mensen vinden het een wegwerpliedje, een niemendalletje. Anderen kennen The Beatles enkel daarvan. En dat vind ik soms jammer. Er is zo veel meer naast "Ob-La-Di". Waarom hoor ik nooit eens "While My Guitar Gently Weeps" op de radio? Luister ik naar de verkeerde zenders? Is België achterlijk? Hoe zit dat in Nederland?
[permalink] geplaatst op 9 februari 2010, 22:01 uurIn Nederland kennen de zenders The Beatles nauwelijks. Enkel Hey Jude en dat kerstnummer van John Lennon. Dit is dan meestal enkel tijdens gelegenheden als Oud en Nieuw met de Top 2000 bijvoorbeeld.
5,0
[permalink] geplaatst op 10 februari 2010, 9:54 uurIn een commerciële wereld, zoals tegenwoordig hoor je muziek, die voor bepaalde doelgroepen bedoeld is. Als men muziek uit het verleden hoort zijn dat bijna altijd de bekende singeltjes uit die tijd nan welke artiest/ groep. Wil je je dus verdiepen in the Beatles of andere muzikanten uit die tijd zul je het kopen (of downloaden) of eensnaar een Beatlesdag gaan. Die worden nog regelmatig nog her en der georganiseerd. Ik ben in ieder geval blij dat ik de Beatlesperiode "live" mee heb mogen maken. Maar voor jongeren is het nog steeds zeer de moeite om muziek uit de 60's en 70's te ondekken, alleen de sfeer krijg je er nooit meer bij.
2,5
[permalink] geplaatst op 10 februari 2010, 19:39 uurMet een goed live album en als je dan naar de muziek luistert met de ogen dicht, kun je lekker gaan fantaseren en een voorstelling maken hoe het toen allemaal was. Tenminste dat heb ik wel sterk met zowat alle klassieke live albums, en dan vooral uit de jaren 70. Daarom draai ik liever live albums dan studio albums. Gewoon de sfeer uit vervlogen tijden een beetje terughalen.
4,5
[permalink] geplaatst op 3 maart 2010, 16:50 uurWat BeatHoven al zei over dat The Beatles nooit op de radio komen, enkel de nummers Hey Jude en dat kerst nummer van John, dat vind ik ook erg jammer, en snap er ook helemaal niks van.
Arrow draait zo nu en dan nog wel is een Beatle nummer, maar dat is ook de enigste zender helaas.
Om even terug te komen op de White album,, ik vind dit een heel goed album! Hele aparte maar ook mooie nummers staan erop.
Dear Prudence vind ik persoonlijk één van de beste nummers van The Bealtes.
5,0
[permalink] geplaatst op 12 maart 2010, 20:46 uuronverslijtbare plaat,sinds jaar en dag mijn absolute nummer in mijn top 10
2,5
[permalink] geplaatst op 13 maart 2010, 0:18 uurFather McKenzie schreef:Gelukkig gaat één stem van 3.5 (wat nog aanvaardbaar is, toch?

) het gemiddelde niet meteen naar beneden halen.
Luister de cd nog maar een paar honderd keer, Don Cappucino, misschien valt het dubbeltje dan nog wel hoor.... ben er vrij gerust in.
Lager is voor jou niet aanvaardbaar dus. Voor mij komt hij echt niet boven een 3* uit hoor. Veel te wisselvallig vind ik dit album. Er staan zeker een paar mooie nummers op, Back In The USSR en Helter Skelter met name, maar de rest vind ik gewoon middelmatig. Nog wel redelijk tot aardig, maar niet de superstatus hebben wat iedereen doet voorkomen bij dit album. Degelijk voor op de achtergrond, en bij die 2 door mij genoemde nummers komt de radio gelijk wat harder, maar daar blijft het voor mij dan ook wel bij.