Cold War Kids - Mine Is Yours (2011)

Waar is dat rauwe (, losse), kenmerkende CWK-geluid nu gebleven... Het is nog maar een eerste luisterbeurt, maar het zou wel eens de teleurstelling van 2011 kunnen worden.

Een flinke stap minder dan het debuut, maar beter dan de vorige plaat.

Toch jammer dat er weer een rockbandje "evolueert" in een popband.

Hoofdletters-bericht verwijderd.

Die ohohohoh's ergens halverwege Sensitive Kid doen me denken aan de achtergrondzang op een nummer van Lou Reed's Tranformer, ik denk Satellite of Love.

Daarnaast, lekker catchy lenteplaatje. Als het kon ik hier een 7,5 voor geven. Hou het nu bij een 7.

Wat ik opvallend vind is dat veel mensen deze plaat een stap terug noemen, meer commercieel, poppy etc.
Maar de nummers die het minst poppy zijn en in dezelfde stijl van de vorige albums krijgen de minste stemmen. Namelijk Cold Toes on the Cold Floor, Sensitive Kid en Flying Upside Down.

Het is blijkbaar niet cool om toe te geven dat de nummers die wat toegankelijker zijn gewoon goed zijn. Nee want de producer van deze plaat heeft Kings of Leon ook commercieel gemaakt. En die zijn nu ook kudt. Dat diezelfde producer (Jacquire King) ook met Tom Waits, Modest Mouse en Be Your Own Pet heeft gewerkt, wordt maar even voor het gemak achterwege gelaten.

Lekker album dit. Doet het volgens mij erg goed in de auto. Van de fans van het eerste uur kan ik mij voorstellen dat zij dit kudt met peren, uh, met dt.... vinden

ze deze week live gezien (festival walk the line, den haag), indrukwekkend. eigenzinnig, melodieus. als je denkt te snappen wat voor soort band het is pakken ze je met iets heel anders ('pakken'in emotionele zin...)

Eerste drie nummers zijn zeer goed, daarna begint het bombastische en wat eentonige geluid mij tegen te steken. Bij Cold Toes veer ik weer even recht, dat nummer doet mij enorm veel aan The Black Keys denken en distantieert zich met succes van de rest, iets waar Sensitive Kid niet in slaagt.

Hij wordt beter en komt zelfs in de buurt van het debuut. (niet qua stijl wel qua kwaliteit).

Sensitive Kid is echt een uitschieter.

'Royal Blue' doet me denken aan 'One Great Thing' van Big Country.

Jammer is dit album, er staan een paar goede liedjes op maar het is te overgeproduceerd. Ik wil niet zeggen dat CWK altijd enorm rauw was maar dit klinkt wel heel zoetsappig. Finally Begin, Louder Than Ever en Bulldozer zijn favoriet.

Laat dat rock maar weg in de omschrijving.

De kaartjes voor Paradiso zijn binnen!! Kan haast niet wachten tot het 1 april is om hun nieuwe plaat te kunnen beluisteren en tot het 1 mei is om het live allemaal te mogen aanschouwen.

Hopelijk weten ze het hoge niveau van deze plaat en Robbers & Cowards vast te houden.