Pixies - Surfer Rosa (1988)

Leeg bericht verwijderd.

Mooi album, maar net niet zo tijdloos als zijn opvolger Doolittle. Maar wat blijft Where is my mind? zo'n tijdloos nummer, deze had eignlijk naar mijn menig beter op Doolittle gestaan.

prachtig album, mn in het voorjaar; knalt nog steeds de speakers uit en is het beste van de 4 pixies albums. Rauw en opwindend.

Aanvullend op mijn bovenstaande bericht, bij nader inzien doet de muziek het nog beter in de zomer dan voorjaar. En daarbij, de hoes is al maatgevend voor de inhoud v/h album. Prachtig artwork, naadloos aansluitend bij de muziek (mexicaanse invloeden; of beter gezegd amerikaans beinvloed door mexicaans).
Itt "doolittle" is "surfer rosa" één geheel als album ("doolittle" is meer een verzameling nummers met enkele uitschieters). De sfeer is broeerig waarbij de meestal korte heftige nummers met een soms bijna manisch zingende frank black perfect worden aangevuld door de koele sensuele stem van kim deal. Onderbroken door een heerlijk niets kunstzinnig intermezzo tussen beide. Verplichte kost voor iedere platenkast!

Ik zal wel nooit m'n vinger op de Pixies kunnen leggen. De teneur van deze CD is tenenkrommend en melig, en plots komt er dan een briljantje als Gigantic om de hoek kijken. Rare band.

Heerlijk vage band met een hoog hak op de tak gehalte. Uiteraard zijn Gigantic en Where is my mind kippevel platen, de rest is niet best........maar wel grappig

The Pixies reken ik niet echt tot mijn favoriete bands (ik hou niet zo erg van de zang van Frank Black al past die wel goed bij het groepsgeluid) maar rocken kunnen ze prima en ze zijn ook behoorlijk inventief, al vervalt het hier soms in warrige noise. De energie en het spelplezier spatten duidelijk van dit schijfje en er staan tenslotte een aantal briljante songs op zoals "Gigantic" en "Where Is My Mind". The Pixies hebben duidelijk de mosterd gehaald bij de surf- en garagerock uit de jaren '60 en zijn zelf van invloed op een volgende generatie (o.a. Nirvana).

sterk album

maar hun volgende is kwa individuele nummers een pakje beter

Zojuist gedraaid terwijl ik onder handen werd genomen door de thuiskapster. "Wat is dit voor herrie?" en "Ik hoor alleen een drumstel" zijn er twee die me bijgebleven zijn van het commentaar.

Natuurlijk is er voor zulke mensen ook geen touw vast te knopen aan deze bizarre plaat, die het best te omschrijven valt als de Velvets die Trout Mask Replica doen, met een flinke punkdrive en -schreeuw. Er komt van alles voorbij tussen de bijzonder logge opener "Bone Machine" en de zelfs redelijk rustige afsluiter "Brick Is Red". Er zitten zelfs wat stukken bij die je als liedje zou kunnen beschouwen! Gewoon de gekte ondergaan, dat is goed voor je. Misschien kom je er na een goed aantal luisterbeurten wel uit als een beter mens.*

*Resultaten kunnen variëeren per persoon.

".....en bieden geen garantie voor de toekomst"

Het wordt hoog tijd dat ik dit album eens ga beluisteren, als deze net zo goed is als Doolittle teken ik ervoor.

Ik beredener hetzelfde als jij, maar de albums zijn omgedraaid.

Nu is het er toch van gekomen, om Surfer Rosa eens te gaan beluisteren. Doolittle vind ik een heel sterk album. Deze klinkt wat rauwer, wat minder geproduceerd.

Wat me meteen aanspreekt is de drumsound. Echt geweldig neergezet!!

Something Against You is toch fantastisch?

Ja!
Briljante plaat al vind ik Doolittle net iets beter.
Geweldigge aggresieve plaat met briljante teksten zoals "Broken Face". De toppers: Bone Machine, Break My Body, Gigantic, Where is My Mind en River Euphrates!

En Vamos wat mij betreft. Er staan ook wat mindere nummers op die me van een echt hoge score weerhouden, maar ik vind het een zeer tof album.

Dit album geeft mij een overdosis aan energie. Bone Machine en Where Is My Mind zijn de hoogtepunten.

Is dit wellicht het beste debuutalbum ooit?

Nah, er zijn wel heel veel goede debuutalbums hoor!

Tuurlijk, maar deze hoort daar zeker bij, had gisteren gewoon een Pixies herbelevingsbui, gaat ook wel weer over

Van het weekend maar weer eens opgezet en hij is nog steeds geweldig, wat een prachtige nummers hebben ze toch gemaakt.
Toen hij in '88 uit kwam dacht ik dat ik gek werd, héérlijk eindelijk weer eens een band die echt vernieuwend was.
Ik ben bang dat ik deze week alle Pixies albums maar weer eens ga beluisteren.