Strong Arm Steady - Arms & Hammers (2011)

Opzich wel grappig album na één keer luisteren, met de eerste en laatste track als duidelijke uitschieters.

Ik vind het maar een saai album. Vreemd, want de rappers rappen eigenlijk stuk voor stuk wel leuk, op KRS na dan. Het probleem is dat het nergens echt bijzonder wordt. Na een leuke intro kabbelt het album maar voort. Toen ik Too $hort hoorde, dacht ik echt van: tsja op dit niveau is dit album de hele tijd al bezig...Enkele gastartiesten, als Kurupt en Game, maken het nog wel leuk, maar het blijft saai tot het laatste nummer. Dat nummer is ook weer een van de beteren.

Ik heb nu eigenlijk hetzelfde. Als ze alleen het eerste en het laatste nummer op het album hadden gezet had het een classic geweest.

Ja inderdaad! En dan gaan ze nummers als Klack or Get Klacked maken

Haha, nou net voor dat nummer hebben ze een video gemaakt!

Moet eerlijk zeggen dat het niet me niet echt trekt... Rijmschema's vallen mee, flows redelijk, beats matigen dat zijn toch de dingen die je moeten trekken in dit soort hiphop vind ik zelf.

geen madlib en sas klinkt helemaal nergens meer naar...

Chiba Chiba is door Madlib geproduceerd

klopt, soort van leftover denk ik van het vorige album? dat vind ik de beste track van deze plaat bedoelde ik dus ook te zeggen zit zoveel meer soul in zo'n productie, de andere producties zijn stuk voor stuk erg plat. karige melodietjes allemaal op een lompe bass. al zullen er ongetwijfeld liefhebbers zijn voor juist die stijl.

Mooi dat Mitchy Slick in ieder geval weer op iedere track meedoet. Ook meteen de rapper die het beste past op deze beats.

Ik vond de eerste track direct goed. De rest moet ik nog even luisteren.

Na het debuut Deep Hearted (2007) maakte Strong Arm Steady (SAS) met het goed ontvangen In Search of Stoney Jackson (2009) een uitstapje naar een nieuw geluid. De formatie uit L.A. liet haar bombastische, gepolijste beats achter zich en werkte een heel album lang met producer Madlib. Dit resulteerde in toffe producties die voornamelijk bestonden uit doffe soulsamples, vinyl gekraak en andere warme geluiden. Na twee jaar keren Phil da Agony, Mitchy Slick en Krondon terug met Arms & Hammers, waarop de heren naar hun eigen sound teruggrijpen.

Al bij de eerste track Had Enough zetten speelse keyboardakkoorden, piepende synthesizers en een gezongen refrein het Westcoast-sfeertje neer. Deze componenten worden door onder anderen DJ Khalil, Blaqthoven en Jellyroll behalve op dit nummer eigenlijk op de hele plaat in de beats verwerkt. En ook gastartiesten als Game, Too $hort en Kurupt dragen bij aan deze ambiance. Dus klinken zowel de producties als de gastverzen naar verloop van tijd enigszins plichtmatig en vooral ongeïnspireerd. De beats zijn kleurloze pogingen tot bangers en ook de grote rappers die voor Arms & Hammers zijn uitgenodigd wekken de schijn alleen bereid te zijn geweest hun restjes aan SAS te schenken. Ook de vocalen van Phil da Agony, Mitchy Slick en Krondon zelf weten de nummers niet omhoog te krikken. De mannen komen voornamelijk met doorsnee straatraps en opschepperij die het prima als beatopvulling doen, maar nergens vernieuwend of verfrissend klinken. Hierdoor ontstijgt slechts een handvol tracks - Had Enough, Make Me Feel, Chiba Chiba Pt. 2 en When Darkness Falls - het niveau van middelmaat, omdat op deze nummers alle personages hun rol wél passievol weten te vervullen.

Al met al levert SAS met Arms & Hammers geen slechte, maar wel saaie plaat af. Met In Search of Stoney Jackson had de groep een prima album afgeleverd, maar nu wordt duidelijk dat het vooral kwam door de ijzersterke producties van Madlib. De heren hadden duidelijk een klassieke Westcoastplaat voor ogen en hebben ook op deze wijze de beats laten maken en de gastartiesten uitgekozen. Helaas klinkt het geheel uitgekauwd: de producties lijken al eerder en beter de revue te zijn gepasseerd en ook de grote gastartiesten maken hun gewichtige naam niet waar. Nu is het maar hopen dat SAS voor het volgende project een inspiratievolle producer kan strikken om het nieuwe werk van de groep naar een hoger niveau te tillen.

Bron: Hiphopleeft

Wauw... wat komt KRS toch verschrikkelijk slecht...

Geef hier trouwens een 2,0 voor.