Zoals al gezegd, St. Anger heeft hier en daar een leuke melodie of een stevige riff, maar het verzuipt in veel te lang uitgesponnen nummers die echt geen 7 of 8 minuten hadden mogen duren en gaan vervelen mede doordat er geen solo's te bespeuren zijn. Zelfs Load/Reload had nog een paar solo's hier en daar, en daar was ik zeker niet triest om; het is altijd al een sterkte geweest van Metallica. Maar zelfs zonder solo's had dit nog een degelijk album kunnen geweest zijn. Helaas.
De teksten zijn te simpel, vallen te veel in herhaling en meestal vind ik de eerste helft van elk nummer nog meevallen maar begint het me daarna op de zenuwen te werken. Ik begrijp dat Metallica terug wilde naar de roots, maar dat doe je niet door het geluid bewust slechter te maken, want voorgaande albums waren qua productie ten minste nog top. Mijn petje af voor iedereen die een uur en een kwartier kan luisteren naar het tinnen gedrum zonder te grijpen naar de aspirine, want ik krijg er ernstige hoofdpijn van.
2* voor een aantal leuke ideeën hier en daar, en daarmee ben ik nog gul. Kan er natuurlijk iets mee te maken hebben dat een zeker ander album van deze groep bovenaan mijn top 10 prijkt.
EDIT: Ok, ik zal eerlijk zijn, toen ik mijn review schreef, moesten de laatste 2 nummers nog komen. Wat een extreme bagger, die laatste 2! Daarvoor nog een halve ster eraf. Amai, wat doet mijn kop zeer na All Within My Hands.