Steve Miller Band - Children of the Future (1968)

Prachtig album dit, eigenlijk vind ik het eerdere werk van Steve Miller het beste. Luister bijvoorbeeld naar het prachtige In my first mind waarin de mellotron domineert, schitterend gewoon.

Baby's Callin' Me Home, wat een wereldnummer! Ken het nog niet zo lang, maar het heeft me twee dagen van andere muziek afgehouden. Prachtig, weemoedig nummer. Dit schreeuwt om meer aandacht.

Zeer fijne plaat.

De eerste luisterbeurten waren wat tegenvallend. Maar wat wil je dan ook, als het enige nummer dat je kent Baby's Callin' Me Home is? Dan kán de rest enkel tegenvallen. Het psychedelische hielp ook niet echt. Ben er niet vies van, maar het moet niet de overhand hebben.

Dat psychedelische gaat op voor het eerste deel. Vond ik in eerste instantie niet veel aan, maar daar is glucklich verandering in gekomen. Nummer 2 en 3 lijken niks toe te voegen als je kijkt naar de tijdsduur, maar passen wel mooi in het plaatje. Een goed begin, ook van Psychedlic B.B kon ik genieten.

Maar het beste is op het tweede deel te vinden. Enorm bluesy! Met als ultiem, ultiem, ultiem hoogtepunt - naast Baby's Callin' Me Home - het slotnummer: Key to the Highway. Briljant. En met Fanny Mae en Steppin' Stone heb je ook nog eens wat uitstekende nummers erbij.

Kortom; sterke plaat, met een uiterst fijne spacey eerste deel en weergaloze bluesy tweede.

Midnight smokers, als de Steve Miller Band - zoals de heren van Opgezwolle ooit rapten.

Miller was geen "believer" maar ging naar de west-coast en haakte in bij de movement omdat hij er mogelijkheden in zag om door te breken. Daardoor is kant A van het olde vinyltje eigenlijk wat de die-hards Hollywood Psych noemen, het refereert er wel aan maar is eigenlijk te soft en te commerciëel opgezet om tot het echte werk gerekend te worden.

Maar dat is natuurlijk puristen geneuzel want goeje muziek is goeje muziek en in z'n genre is de Children Of The Future-suite, zoals er meestal voor het gemak aan gerefereerd wordt, een topper.

Op de B-kant is de band gewoon zichzelf en maakt lekkere aardse, op blues en 50s rhythm & blues gebaseerde muziek. Het enige mindere nummer is voor mij Roll With It, wat maar niet echt los wil komen in mijn oren ( en uitgerekend dat werd destijds op single uitgebracht ..... met het prachtige Sittin' In Circles ( van toen al ex-lid Barry Goldberg ) op de achterkant .... )

Bijdeweg Social, als je Baby's Callin' Me Home zo'n geweldig nummer vind moet je de live versie van de Boz Scaggs Band op de Last Days Of The Fillmore eens opzoeken. Die is echt waanzinnig goed ........

Ja, die ken ik. Op YouTube ging ik opzoek naar de versie die hier staat, maar kon die niet vinden en kwam terecht bij de Filmore versie. Erg goed inderdaad, mix van de A en B kant eigenlijk. Mooie stem heeft Boz Scaggs ook.

17 stemmen

Inmiddels 18 stemmen en daarmee het Miller album waarop het meest gestemd werd tot The Joker. Het toch in bepaalde kringen als klassieker bestempelde Your Saving Grace komt met 7 stemmen als nummer laatst ......... Heel droevig allemaal .....

Dit is één van die bands die écht veel luisteraars hebben in de V.S. en veel minder daar buiten. Daar heb je er wel meer van.. Townes van Zandt, Eagles..