Róisín Murphy - Ruby Blue (2005)

Erg gaaf optreden op North Sea Jazz van deze te gekke vrouw! Wat een gek wijf zeg! Heel gaaf en een hele goede band. En gelukkig in het Paul Acket Paviljoen wat een hele goede sfeer heeft en een goede akoestiek. Heel gaaf optreden, zal eens meer gaan beluisteren van haar.

Ja, was een geweldig optreden inderdaad! Ik stond nagenoeg vooraan. Heb me trouwens laten vertellen dat haar colbertje aan haar tepels zat vastgelijmd. Schijnt een gangbare truc te zijn.

:O Cool vooraan ik kwam en het zat al helemaal vol, maar kon het redelijk goed zien, was erg goed.

Als je aan de achterkant van het Paviljoen langs de muur de trap af liep, kon je heel goed naar voren doorsteken. Ik was er pas een paar minuten voordat het begon, maar het werkte prima.

Goede band had ze ook mee. Vraag me af of Moloko ooit nog terug komt. Van mij hoeft het niet per se.

Het moest even wennen, maar nu het kwartje gevallen is: fantastische plaat zeg! De laatste 2 Moloko-albums bevielen mij toch ook al uitstekend, maar hier gaat Roisin Murphy toch een stapje verder. Het is allemaal iets meer freaky, meer jazzy (beetje Tom Waits-achtige benadering - of ben ik de enige die dit hierin hoort?). Het grootste verschil met Moloko vind ik dat de typische ''Moloko-Groove' ontbreekt. Maar een kniesoor die daarop let, ik in ieder geval niet. Dit album kan gewoon prima naast Moloko bestaan. En ik hoop eigenlijk dat we in de toekomst van zowel Moloko als Roisin Murphy-solo kunnen genieten.

Ik ga trouwens volgende week zowiezo genieten van haar optreden op Lowlands vermoed ik

Ik vind het teveel een producers album geworden, hoewel knap gedaan...

Eén van de meest verfrissende en originele albums die ik in tijden gehoord heb. Dat de 'Moloko-groove' ontbreekt is wat mij betreft een pluspunt, want Moloko is aan mij niet besteed.
Dat Matthew Herbert zich ermee bemoeit heeft is wel zeer hoorbaar. Ik vermoed dat liefhebbers hiervan het album Goodbye Swingtime van Matthew Herbert ook wel zullen waarderen.

afschuwelijk slechte cd van ex zangeres van moloko ze kan niet zingen een beetje hijgen en kreunen en je hoort direct dat ze zeker geen muziek kan schrijven of zelfs songs maken , je hoort dat het genie van moloko wel degelijk dat gek mannetje was , dit is voor mij een van de slechtste platen van 2005 , echt de grootste desillusie van het jaar , en ik was een fan van moloko 0,5 en indien ik kon een 0 ervoor

Geweldig album. Het gaat verder waar Moloko ophoudt. De beste manier om naar dit album te luisteren is live. Ik heb haar in Paradiso gezien en in het Paard. Daarna valt een cd opname gewoon tegen. Er kan niks op tegen Roisin live.
Ramalama bang bang is toch wel het meest geniale nummer van 2005.

Jammer dat "Love in the making" alleen in z'n geheel staat op een van de 3 Sequins albums. Alleen een prelude op het album is niet genoeg.

Dit album is totaal aan mij voorbij gegaan, ook maar eens achteraan... Vond Moloko alleraardigste muziek maken. En met name de stem van deze dame vond ik erg prettig...

Ik denk er al een tijdje aan om veel van mijn cd's te bespreken, hier. En ik denk dat ik met deze ga beginnen, een cd die ik de laatste tijd toch nog heel veel heb geluisterd.

De eerste vier nummers zijn zeer goed, Leaving the City(4.5*) zet de cd heel mooi in. Leuke beat met heel veel leuke geluidjes en de prachtige stem van Roisin. Sinking Feeling(4*) vind ik de minste van de eerste 4, maar het is nog steeds een geweldig nummer. Een zeer zwaar nummer, vind ik dit, met een zeer zware beat, maar zeker heel goed.

Dan komen twee van mijn lievelingsnummers. Night of the Dancing Flames(5*) begint al geweldig met de supertrompetten en het hele nummer hangt zo'n sfeer. Zeer fijn nummer.

Through Time(5*) is ook een zeer mooi nummer, zeker het zinnetje Shouldn't we be holding on? vind ik geweldig.

Sow Into You(3*) is de eerste iets mindere track, maar het blijft een vrij tof nummer.

Dear Diary(3.5*) vind ik een leuk nummer, dat wel veel te lang gerokken word. Had van mij zeker een nummer afgemogen.

If We're In Love(3.5*) vind ik een leuk nummer, maar het was wel het eerste liedje dat ik beu was gehoord. Ik spoel het dan ook vaak door.

En dan komen mijn twee favoriete nummers, met als absolute favoriet Ramalama(Bang Bang)(5*). Die verdient die 5* dubbel en dik, en het beste nummer van Moloko en Roisin Murphy bij elkaar. Staat ook zeker in mijn top 100 ooit. Zeer lekker nummer met een prachtig freaky beat en gewoon de ongelooflijke gefliptheid van dit liedje maken er zo'n topper van.

Ruby Blue(5*) is ook geweldig. Zeer fijn nummer dat geweldig begint met het reffreintje en dan mooi opgebouwd wordt door mevr. Murphy.

Jammer genoeg vind ik dat de cd dan een beetje ineenvalt met het slechtste nummer van de cd: Off on It(2.5*). Veel te zwaar nummer, dat helemaal niet catchy is, en na de leuke nummers past het eigenlijk echt niet.

Prelude to Love in the Making is eigenlijk niet echt een nummer, maar is wel een mooie intro voor de prachtige afsluiter Closing of the Doors(5*). Zeer mooi nummer met als lievelingszin Don't You Remind me of Someone?

Maakt samen een dikke 4*

Ik heb hem direct gekocht toen ie uit was en het mag duidelijk zijn dat het geen miskoop was. Ieder nummer van dit album is helemaal goed (ja er gaan wel even wat luisterbeurten in zitten) Ik kijk dan ook vol verwachting naar het nieuwe soloalbum uit.

Ben echt wel benieuwd naar het nieuwe album, vind de eerste single 'overpowered' echt wel zeer goed.

Ruby Blue is zeker een geslaagd album wat Trip-Hop betreft.
Ik kwam met deze muziek in aanraking door het Amerikaanse programma So You Think You Can Dance. Daar werd een ontzettend goede performance gezet door 9 van de beste dansers van Amerika op het nummer Ramalama Bang Bang, gechoreografeerd door Wade Robson. De dans die erop is gemaakt is, hoe verrassend, een Zombiedans. Klik hier voor het filmpje. Ik was er meteen helemaal weg van (waarschijnlijk heeft het met mijn dansobsessie te maken, haha. Die dans heb ik trouwens zelf ook een keer performed op een feest (staat ook op Youtube), maar dat terzijde).
Meteen sprak het nummer mij aan. Ik ben later in aanraking gekomen met haar muziek en er meteen verslaafd aan geworden.
Ze heeft een hele aparte stem, heel erg catchy. Je luistert daar meteen naar.
Album is wat mij betreft zeker een 4 waard. Echt een van m'n favorieten.

Wordt bij iedere luisterbeurt beter, waarschijnlijk door de zeer listige productie groeit naar 4*

Op een of andere manier kan ik maar niet wennen aan dit album. Vind haar volgende veel beter. Maar misschien moet ik gewoon nog veel meer luisteren.

@Bloompje: ik denk dat die roddel over Roisin Murphy en Tom Barman een eigen leven is gaan leiden. Tom zal wel gewild hebben, zij niet denk ik Hier een interview waarin ze ontkent: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=...

Merkwaardig, maar goed album. Erg origineel qua productie, met de jazzy invloeden. Toch geef ik de voorkeur aan de opvolger: Overpowered.

1 van de beste albums in mijn kast. Vond er eerst geen zak aan en stond zeker een jaar onaangeraakt in mn kast. Zeker een album wat je moet leren luisteren. Zwaar creatief, minder makkelijk dan overpowered maar 'k zie dat als iets positiefs.

Aardig en zeer gewaagd album. Met Herbert als producer koos ze niet voor de gemakkelijke weg. Dat uit zich in springeringe nummers die sexy zijn maar soms ook wel irritant.