Fates Warning - Awaken the Guardian (1986)

Als het om zangers en zangeressen gaat ben ik zeer tolerant. Natuurlijk, niemand kan tippen aan Ian Gillan in de jaren 70, maar dat verlang ik ook niet. Ik mag dat etherische, maniakale van Arch wel en hij heeft iig een groter bereik dan Ozzy Osbourne en Jon Anderson, al komt hij niet zo hoog als de laatste. Of Arch op het podium net zo goed klinkt weet ik niet, maar bands als deze speelden hun nummers toch noot voor noot na. De muziek is afwisselend, de riffs en solo's dik in orde (géén macho gedoe a la Eddie Van Halen of inhoudsloze krachtpatserij a la Iron Maiden), de zang expressief zij het dan ook inderdaad tamelijk afzijdig. De bas had wel wat meer interessante noten mogen krijgen, maar dat deed niemand in die tijd.
Kortom, Arch is voor mij geen enkel bezwaar en The Guardian (waar ik dit allemaal op baseer) is uitstekend.

Die is een uitzondering inderdaad, al is Burton op Ride the Lighting niet te horen. Uiteraard is Metallica hét lichtpunt in de jaren 80, mede om deze reden.
Maar Iron Maiden? Geef me een breek. Die band ken ik vanaf 1980, toen ik als tiener nog naar het Betonuur luisterde. Steve Harris speelt alleen maar met de gitaren mee en produceert nauwelijks een onafhankelijke noot. Technisch begaafd, knap en oersaai.
Bedankt voor de Guardian link, Metal-D. Opmerkelijk genoeg klinkt Arch lang zo sterk niet meer als een kloon van Halford. Zijn stem is verbeterd, wat niemand van Gillan kan zeggen na diens keeloperatie. Voor het overige voegt ook deze liveversie niets toe aan het uitstekende studio origineel.
Op dit album neigt Fates Warning sterker naar Metallica dan naar Judas Priest. Vooral op Giant's Lore is dat duidelijk te horen; het is meteen het zwakste nummer. Tja, de ritmesectie kan niet op tegen die van Metallica. Burton/Hatfield zijn nauwelijks te overtreffen. Zimmermann is iig niet slechter dan Ulrich; Matheos is hier veel clichématiger dan Hammett (dat zou veranderen) en Arch is een betere zanger dan Hatfield in deze periode.
Doorslaggevend zijn weer de riffs. Die zijn van beduidend mindere kwaliteit dan die van Metallica.
Ook zijn er maar weinig prog elementen. Er zijn wat tempowisselingen, maar dat is het wel.
Al met al is dit weer een middelmatig album,. met uitzondering van The Guardian en Time Long Past/The Exodus.

Wat ik ga doen is een compilatie branden:

Damnation
Pirates of the Underground
The Apparition
Kyrie Eleison
Epitaph
The Guardian
Time long Past
The Exodus

Dat is zowat 55 minuten prima spul, 4,5 ster waard.

Hahahaha. Je maakt een grapje zeker? Ken je toch te weinig van Maiden denk ik. Gooi jij Status quo nog maar een keer in de cd speler. Als we het over simpel hebben...