43.083 gebruikers | 293.333 albums | 263.187 artiesten | 3.909.828 berichten | 2.105.515 stemmen
 

P.O.D. - Murdered Love (2012)

 

 

P.O.D. - Murdered Love (2012)
6 stemmen | gemiddelde 2,91
mijn stem:
 
Verenigde Staten
Metal
Label: Razor & Tie
  1. Eyez (2:47)
    met Jamey Jasta
  2. Murdered Love (3:45)
  3. Higher (3:22)
  4. Lost in Forever (4:06)
  5. West Coast Rock Steady (3:05)
    met Sen Dog
  6. Beautiful (3:53)
  7. Babylon the Murderer (4:19)
  8. On Fire (3:44)
  9. Bad Boy (3:18)
  10. Panic & Run (3:16)
  11. I Am (5:10)
totale tijdsduur: 40:45
 

 

gebruiker
bericht

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 30 juni 2012, 17:02 uur
P.O.D. is een band die ik echt veel beluisterde toen Satellite uitkwam en dat vind ik nog steeds een sterke plaat. Daarna ging het bergaf met de band maar de nieuwe single (Lost In Forever) klinkt erg goed! Vrij melodieus en een erg pakkend refrein! Ik hou deze maar eens in de gaten...

 

quote
2,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 8 juli 2012, 18:30 uur
Murdered Love is toch niet het album dat weer terug gaat naar Satellite. Als ik mocht selecteren was Murdered Love een leuke EP geweest van ongeveer 23 minuten met de nummer Eyez, Murdered Love, Lost in Forever, Babylon The Murderer, On Fire en I Am. P.O.D. moet gewoon nummers maken met pakkende gitaarriffs en lekkere grooves, geen ballads enzovoort.

De zang is het absolute minpunt op dit album. De raps klinken erg lekker maar de zang is zo te horen echt extreem opgepoetst en gaat zelfs richting auto-tune. Rustige nummers als Higher en Beautiful gaan richting de prekerige kant en daar hou ik echt niet van. Panic & Run is een slechte poging om een punknummer te maken. 2 sterren voor P.O.D.

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 23 juli 2012, 23:33 uur
Aangename verrassing, zeker na het futloze vorige album, When Angels & Serpents Dance, uit 2008. De band heeft er ditmaal alles aan gedaan om het de fans naar de zin te maken. Er zijn ruige songs, meer ingetogen werk en zelfs een paar hitgevoelige tracks. Voor elk wat wils dus. Aan de ene kant maakt dat de plaat wat schizofreen en onevenwichtig, maar het komt de variatie uiteraard ten goede en het moet gezegd worden dat vrijwel alle songs de moeite waard zijn. Beste song vind ik het stevige maar o zo catchy Babylon The Murderer.