Nas - Life Is Good (2012)

Ik heb het album nu twee keer volledig beluisterd, ik kan zonder meer begrijpen waarom mensen 4.5* of 5* zouden geven. Ik bedoel, probeer maar eens één zwak nummer op te noemen... die is er niet! Ik vind het nog veel te vroeg om met een beoordeling te komen, maar op grond van die twee beluisteringen, zou ik voor minstens 4* gaan! Nas heeft nooit slecht werk gemaakt, maar veel van deze nummers (vooral de singles die ik al wat langer ken), vind ik behoren tot zijn beste werk tot op heden.

Die redenering snap ik niet helemaal. Een classic staat niet gelijk aan het leveren van kwaliteit. Er zijn genoeg ondergesneuvelde albums een classic hadden moeten worden en dat niet zijn, terwijl er genoeg classics zijn die die titel niet verdienen. Een status van een album vind ik volledig irrelevant.

Wat ik trouwens erg waardeer zijn de persoonlijke teksten op dit album, zoals die van Bye Baby en Roses. De nummers hebben wellicht niet echt een hele sterke producties, er zijn namelijk betere te vinden, maar die mindere producties worden ruimschoots gecompenseerd door Nas zijn verhalen.

Nas heeft mijn verwachtingen meer dan waargemaakt met Life Is Good. Terwijl ik dit typ luister ik de plaat voor de derde keer. Vannacht voor het slapen gaan heb ik 't met de oortjes in beluisterd, nu net de tweede keer vol door m'n logitech speakers en nu weer. Zoals j.b.b.l al aangeeft, vrijwel alles klopt aan dit album. Nas rapt overal op hoog niveau, de gastartiesten doen ook goed hun ding, bijv. Amy Winehouse die Cherry Wine helemaal perfect maakt, en zelfs Rick Ross die een goede verse aflevert op Accident Murderers (alhoewel deze wellicht door Nas geschreven is). De producties stellen ook niet teleur, integendeel, ik vind ze hier fantastisch! De producties en de rapstijl van Nas passen heel goed bij elkaar. Er is ook veel variatie. Je merkt vooral dat Nas met ieder nieuw album steeds volwassener wordt. Nas is nu echt volwassen. Geen stoerdoenerij, dit is gewoon dope, volwassen hiphop. Het is een goed concept album met veel storytelling. Life is good. Nas straalt dit ook echt uit in zijn raps en interviews, mooi om te zien. Nas is een echte levensgenieter geworden, een optimist, in hoeverre hij dat al niet was. Je voelt die ''Life is good-vibe''.

Dit album blaast me echt helemaal omver, het is denk ik ook iets erg vernieuwends voor de rapscene.

Het is allemaal van erg hoog, constant niveau. Alleen vind ik Cherry Wine voor nu de echte uitschieter. Perfecte combinatie van een heerlijke productie, Nas op dreef en Amy Winehouse die de show steelt met haar prachtige stem. Zonde toch van haar overlijden vorig jaar.

Respect en dank voor alles Nas en natuurlijk props naar de producers die dit album ook zo mooi hebben gemaakt. Je hebt het weer geflikt, Nas!

Kan er al twee opnoemen Reach Out en Summer on Smash..



Dat denk ik niet. Wil geen ouwe zeur zijn maar de vernieuwing zie ik niet. En hoor ik al helemaal niet.

Summer on Smash is heerlijk zomers joh! Niet echt een nummer die ik al te serieus zou nemen, maar gewoon voor mijn plezier zou beluisteren. En Reach Out, tja, ik had nooit gedacht dat ik het zou zeggen, maar Mary J. Blige voegt erg weinig toe. Zonder haar was het nummer beter geweest. Maar vooralsnog vind ik 'm zeker niet slecht of matig, enkel één van de mindere nummers op Life Is Good.

Het bijzondere aan Cherry Wine is dat je bijna het idee krijgt dat je naar Frank (Winehouse's debuut) luistert dat ook een combi van hiphopachtige beats en jazz is. Alsof je teruggaat naar 2003! Bijzonder nummer inderdaad en zeker een blikvanger hierop. Prachtig team overigens: Nas, Amy en Salaam.

Ah oké. Als ik Amy Winehouse hoor zingen geniet ik er van, maar ik moet nog steeds een begin maken aan het beluisteren van haar discografie. Binnenkort dus eens doen.

World's an Addiction

Een erg sterk album, dit behoort toch wel tot één van zijn betere platen. Het enigste zwakke nummer is Summer On Smash, Swizz Beatz moet zijn bek eens leren houden. Ook The Don dig ik nog niet helemaal, maar dat zie ik nog wel goed komen, aangezien ik het voorheen helemaal niet goed vond.
Voor de rest zijn het stuk voor stuk zeer goede nummers. Buiten Swizzy zijn alle gastartiesten goed uitgekozen, en de producers leveren allemaal topwerk af!

Voor nu geef ik het 4*, maar volgens mij kan dit nog wel een halfje stijgen.

The Don is erg hard, maar toen ik het live hoorde viel het kwartje pas echt. Verder ben ik het volledig met je eens Yestsida, ik geef dit ook vier sterren.

Ik ga voor een 3.5 misschien verandert dat als ik de cd heb. Maar voor nu net teveel missertjes.

Ik begin ook met een 3.5. Maar ben zeker nog niet klaar met deze CD, zou zomaar een groeier kunnen zijn. Missers zie ik ook niet echt (Behalve Summer on Smash dan), Ik vind bijvoorbeeld Reach Out best wel lekker klinken met Mary op zo'n basic beat, ookal is zij zelf best inwisselbaar hierop, vocaal gezien.

Voor mij mist er gewoon wat spectaculairs op dit album ofzo.

Goed album, maar ik mis een uitschieter zoals Dance op God's Son of One Mic op Stillmatic.

Persoonlijk vind ik een nummer als Summer On Smash eigenlijk goed passen op een album dat Life Is Good heet.

Voorlopig heb ik alleen Cherry Wine geselecteerd als favoriete track. Krijg er echt kippenvel van!

Geweldige track!

Verdomme, Accident Murderers... Nas is geweldig op dreef op die track! Ik ben overtuigd: dit album moet ik checken.

Cherry Wine, oef.

Wie had dit nou nog verwacht; Nas levert gewoon een erg goed album af, wat een krachtig geheel en erg fijne producties en raps.

Heerlijk album hoor dit. Op 'Summer on Smash' na geen één nummer die ik skip. Nou ben ik niet echt heel bekend met Nas (shame on me), maar dit vind ik echt niet verkeerd. Misschien toch maar eens dat klassieke album (Illmatic), volgens velen, maar eens luisteren. Voor nu, sterk optreden van Nas. Alleen beetje jammer dat Nas in een verse bij 'Cherry Wine' life is good erdoor heen gooit. Heel leuk allemaal, maar ik denk niet dat Amy Winehouse hetzelfde ervaart.

Vandaag fysiek aangeschaft en Nas heeft het gewoon waargemaakt! Heerlijke plaat die nergens inzakt.

Vind dit wel een zer aangenaam plaatje. Moet kijken wat cijfer ik geef, maar ben al weg van een aantal nummers zoals Reach Out, The Don, Nasty, Accident Murderers en The Black Bond. Vind alleen Summer On Smash een beetje On to the Next One achtig van Jay-Z. Dat vind ik jammer.

Na 4 volle jaren wachten is ie hier dan eindelijk!

Ik kan beter opnoemen wat ik niet goed vind aan dit album, dat scheelt me een hoop schrijfwerk.

Minpunten:
- Swizz Beats
- Miguel
- Rick Ross
- Te lange intro van Mary J. Blige
- Had bij The Don liever een andere beat gehoord.

Aan Nas zal het dus niet liggen, wat een heerlijk consistente topplaat, op Summer On Smash na skip ik niks, echt een smet op de plaat, mja Swizz Beats maakt van alles een smet waar hij zijn stem op zet. Productioneel is die track niet eens zo slecht op zijn stemsample na.

Ook mooi dat alle bonustracks van even hoog en soms wel hoger niveau zijn dan de plaat zelf!!!

Procuctioneel en op sound vind ik het top, lyrisch zal het nog op me in moeten werken. Ik ga dit niet vergelijken met Illmatric, want dit is totaal geen Illmatic Nas, die lyrische scherpte en honger heeft hij gewoonweg niet meer.

Life Is Good.

Voor nu: 4.0

Wow hier wist ik niks van, de laatste 2 weken wegens druk opt werk (bijna verlof) weinig kunnen checken en deze en Aesop dus over het hoofd gezien. Ik verwachte hier bitter weinig van na het wacke untitled, maar de eerste paar tracks klinken alvast vet!

Stay

Wat betreft Reach out volg ik Rene, Mary J maakt met dat vieze groove rifje het hele nummer kapot. De beat is ook matig, Nas doet het niet slecht, maar al bij al een zwak nummer

wow, zojuist eerste luisterbeurt gehad, klinkt zeer veelbelovend!

na nigger is dit voor mij, als groot nas liefhebber, een hele opluchting

nasty nas kan het nog!!

later meer, de bonustracks zijn nog niet eens afgelopen...

Nas is back! GVD wat klinkt dit lekker en ben nog maar halverwege

Alleen WTF met Summer om Smash Wat een misser, jammer!

waar dit album die hoge waarderingen nou weer vandaan haalt??

Er staat 1 echt fijne track op, namelijk The Don. En vooruit misschien nog 2 aardige tracks, zoals bvb Loco-Motive..

Verder veel gezapig geouwehoer en matige beats met een Nas die zoals hij zelf al zegt geen little league meer is en alleen maar tussen de white kids in de clubs hangt en alles goed voor elkaar heeft.

ja, dat is te horen mannetje, ik snak naar iets van die rauwe, hongerige rapper van de straat zoals op Illmatic zonder al die suffe strijkers en pianoriedeltjes die dacht dat ie heel wat voorstelde.

Met zo'n Worlds an Addiction als dieptepunt, manman. Wat denkt ie nou helemaal. Neuh, ik heb geen beats nodig, maar superdiepe lyrics zijn wel genoeg om indruk te maken? Flikker toch op man.
Als iemand me 15 jaar terug had gezegd dat Nas met zo'n track zou komen had ik hem niet geloofd.