Sigur Rós - Takk... (2005)

Niet akoord. Agaetis Byrjun bevat het meeste variatie, en verdient misschien wel de titel 'meesterwerk' (die ik ook aan OK computer van Radiohead en Origin of Symmetry van Muse durf geven). ( ) bevat enkele van de mooiste songs die ooit in ijsland gemaakt zijn, maar de andere helft van de plaat maakt het net iets te langdradig en te eenzijdig. Takk... is echt 1 groot geheel, en vooral het eerste halfuur laat me telkens opnieuw vertoeven in een ander universum. De emotionele kracht van die muziek is voor mij gewoon ongeëvenaard. En als ze - zoals ik al 2x heb mogen meemaken - hun liveset starten met de eerste 4 tracks van deze plaat, dan ga je bijna huilen van de pracht die je hoort. Deze band is volstrekt uniek.

Niet akkoord....., wel akkoord....., smaken en interpretatie van albums zijn nu 1maal smaak-afhankelijk.
Ikzelf vind deze muziek wel gaan op z'n tijd, maar hoeft niet elke dag op, da's net teveel van het goeie.

Wat een album blijft dit toch. Het heeft misschien 1,5 jaar geduurd voordat ik hem goed begon te vinden, maar inmiddels is het een van de mooiste albums die ik ooit heb gehoord.

Apart hoe dat op je kan groeien. Andvari is mijn favoriet, dat nummer raakt me op een manier die ik niet kan beschrijven.

Na één luisterbeurt heb ik dit album aan de kant geschoven, dit was niet aan mij besteed, zo ondervond ik.

Nu, drie maanden later, liggend in m'n luie stoel, kwam dit album plots weer in m'n gedachten opduiken, het smeekte me om een tweede kans. En deze muziek werd deze keer door mij veel beter gesmaakt.

Vooral het tweede deel van de plaat bracht me helemaal van slag; wat een fantastische opbouw in die nummers, onbeschrijfelijk eigenlijk.

Takk... is zo'n album dat ik niet zomaar elke dag kan opleggen, het weegt te zwaar op mijn gemoed. Luister maar eens naar 'Svo Hljott', of 'Andvari'.

De eerste nummers grepen me niet zo bijster veel aan, het is pas vanaf 'Sé Lest' dat ik word meegesleurd in een rivier van dromerigheid en verzuchting.

'Heysatan' is de perfecte afsluiter voor deze plaat. Je hoort het geluid stukje bij beetje wegebben, tot de absolute stilte overheerst.

Tip: als dit album je na een eerste luisterbeurt niet kan bekoren, gooi het dan niet in de prullenbak, maar geef het na enkele maanden nog een kans.

4.5 sterren

Van deze CD word ik zo ontroerd en gelukkig xD !

Top 3: Glosoli, Hoppipolla, Saeglopur

Mijn #1 in m'n top10. Werkelijk fantastische cd. De sfeer en emotie die deze cd met zich mee brengt is van ongekend hoog niveau. Hoppipolla kan werkelijk mijn nekharen overeind doen laten staan. De mooie pianostukken met het onverstaanbare gezang van Jonsi maken alles tot een pure schoonheid. De vrolijke fanfare in Se Lest, het groepsgevoel(met z'n allen mee-neuriën in de HMH, 2008) van Med Blodnasir en de complete rust en het vertrouwde gevoel in Heysatan. Allemaal even prachtig.

Ik hoorde zojuist Hoppipolla als background muziek bij een ad van discovery channel waar niks anders te zien is dan wat emotieloze saaie beelden van middelmatige programma's....spijtig die muziek is heilig