Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

Grappig dat dit album zo hoog aangeschreven staat op deze site (ik weet overigens niet hoe dat op andere sites is). Zelf vind ik het een prima album, mag graag even de gedachten op nul zetten en dan deze plaat laten knallen. Onder andere No One Knows en Sky Is Fallin' vind ik sterke tracks, ik luister ze niet zozeer omdat ik ze geweldig in elkaar vind steken (misschien is dat wel het geval) maar meer omdat ze lekker catchy zijn.

Songs for the Deaf is een prima album, ik vind het echter niet heel bijzonder. Als de omstandigheden juist zijn mag ik deze plaat graag beluisteren.

Dit is een van de weinige platen die ook echt de volle 5 sterren verdient,

en eventjes aan het adres van MUSE, luister eens goed naar Uprising, denk de synth weg en luister dan ook eens goed naar Do it Again!

Muse wordt sowieso overgewaardeerd

Do It Again en Uprising?

.... naahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh.

Lekkere moderne Hard Rock classic deze Songs for the Deaf... latere platen kunnen mij weliswaar minder boeien dan deze plaat van de heren.

Deze verdient toch ook een review. Songs for the Deaf van the Queens of the Stone Age is radiovriendelijke stonerrock, een klassieker in het genre en daarbuiten. Alle nummers worden aan elkaar gebreid door het concept van iemand die tijdens een autorit wat aan de radio zit te prutsen en van zender naar zender hopt, best een leuke gimmick die past bij de muziek.

You Think I Ain't Worth a Dollar, But I Feel Like a Millionaire
Kort maar hevig, ideale opener met de zachte drumbeat die dan ineens openbarst in luid geschreeuw van Oliveri. 5/5

No One Knows
De bekendste track op het album, met een ijzersterke gitaarriff, heerlijk drumwerk tijdens de refreinen en een vrij geniale gitaarsolo. 5/5

First it Giveth
Een uptempo nummer opgebouwd rond een extreem energetische drumbeat van Dave Grohl, dat gerust wat langer had mogen duren. 5/5

A Song For the Dead
Wat een geniale intro heeft dit nummer toch. Mokerslagen op de drums waarna een beukende gitaarriff je helemaal de grond in stampt. De strofes hebben een plezante afwisselende riff, met steeds mini-solotjes ertussen, ondertussen voorzien van een soort onderaards gezang. Een fantastische gitaarsolo later is het de beurt aan de drums om de mini-solotjes op te vullen. Op het einde komt de beukende riff van het begin terug, waarna een tribal drumsolo het overneemt. Wat een geniale outro heeft dit nummer trouwens. Veruit het beste nummer van het album. 7/5

The Sky is Fallin'
Dit nummer heeft een mooie rustige intro. Dan begint een staccato gitaarriff dat zowat het hele nummer blijft doorgespeeld worden, ondersteund door een rustige ritmesectie die de aandacht laat voor de doorwrochte vocalen van Josh Homme. Een zeer goed nummer, maar misschien iets te repetitief qua gitaarriff. 4/5

Six Shooter
Een erg kort agressief nummer met schreeuwerige zang, dat er voor mij echt niet had moeten opstaan. 1/5

Hangin' Tree
Prachtige zang op dit nummer dat verder niet echt weet te beklijven. De solo voor het laatste refrein laat enkele erg interessante ideeën horen, spijtig dat ze die niet wat meer hebben uitgewerkt. 3,5/5

Go With the Flow
Nog een single dan. Samen met First it Giveth is dit het meest stomende nummer op het album, met een lekker op dreef zijnde ritmesectie (die baslijnen... ), mooie samenzang tijdens het refrein, tijdens de strofes frivole gitaarlicks en een verrassend melodieus slotstuk. 5/5

Gonna Leave You
Een vrij standaard rocknummer, met een welhaast vrolijk deuntje. Iets te braafjes misschien, maar die loeiende gitaar voor het laatste refrein maakt zoveel goed. 4/5

Do It Again
Een echt stonerriff dan, in een nummer dat een mooie afwisseling tussen strofe en refrein biedt. Het nummer leeft helemaal op tijdens de laatste strofe. I only get to live one life /I wont pretend you're only mine, prachtig gezongen. 4,5/5

God is in the Radio
Nog een leuke bijdrage van Mark Lanegan, opgebouwd rond een marching drum van Dave Grohl maar tegelijkertijd een van de meest melodieuze nummers met een schroeiende solo ergens halfweg. 4/5

Another Love Song
Dit nummer is natuurlijk een parodie, maar het vrolijke orgeltje en de vibrato op de gitaar maken het toch gedenkwaardig. 4,5/5

A Song for the Deaf
Het titelnummer, dat zeker niet ontgoochelt maar toch wat onder de verwachtingen blijft. Rijk aan sfeer, dat wel. 3,5/5

Mosquito Song
De ballad van het album, dat overal elders zou misstaan hebben maar hier toch een passende afsluiter is.
3,5/5

Op een enkele misser na (Six Shooter, die dan nog amper anderhalve minuut duurt) is dit een steeds onderhoudend album, dat ronduit 'uitstekend' begint en naar het einde afzwakt tot gewoon 'zeer goed'.

Respect voor je review en inderdaad A Song for the Dead is inderdaad uitgegroeid tot een ware klassieker.
Laatst op youtube kwam ik een vet optreden tegen op Glastonbury met QOSTA op volle oorlogssterkte, met oa Dave Grohl en Nick Oliveri.

YouTube - QOTSA w/ Dave Grohl - A Song For The Dead (Glastonbury 2002) *HQ 16:9*

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Top plaat.