Deep Purple - In Rock (1970)

Geweldige clip, die (hieboven) aan into the fire hangt

Mijn favoriete DP-nummer. Riffs en tempo: gewoon punk !!

Als ik als pure metalhead (thrash metal vooral), weer eens zin heb in "the Beginning" zeg maar hoe het ooit allemaal op het gebied van hard & heavy, of goede (hard) rock wil horen, dan is 't niet verwonderlijk dat deze classic van een plaat/cd mijn oortjes gaat plezieren. Inderdaad mooi opgemerkt van Edwynn hier elders: het heeft bijna een live/ on-studio uitdrukking/sfeer het album, de muziek klinkt eigenlijk lekker fris en overtuigend gebracht! Dat is al een grote kwaliteit naast een aantal flinke krakers van hits, geweldige nummers....en natuurlijk de toch wel eeuwig gave hoes. Krijg er altijd een oké gevoel bij. Ook raar en opmerkelijk van mijn kant: toen ik midden jaren 80 met hardrock en even later metal begon, vond ik, ondanks de erkenning voor de kwaliteiten van Deep Purple, hun muziek/hun sound heel ouderwets en stoffig antiek klinken...zo jaren 60/70, waar 't immers ook vandaan komt; muziek voor m'n veel oudere buurjongens destijds. Nu prik ik daar dwars doorheen en hoor ik zoals al eerder vermeld een frisse energieke "live" plaat...uit de studio! (of ze hebben het volk/publiek weggemixt...geintje.) Naast het feit dat bijna alle nummers ("Living Wreck" vind ik een beetje saaier) ook echt goede bovenaardse nummers zijn, is Blackmore's Strato-gebeul op high-level in mijn oren ook sinds eeuwen zeer geliefd. De Stratocaster for ever! Mits er goed op gerockt wordt ten minste...en ik kan een rijtje rock- en metalgitaristen opnoemen. De mooiste gitaar ever, de Stratocaster, zowel als verschijning als geluid! Enorm niveau dit album...op alle gebieden; individuele muzikanten en de meeste songs...dik in orde! Qua waardering, bijna de volle mep, als dat iets mindere nummertje er niet op had gestaan, maar een andere ijzersterke op het niveau van de rest.

Deze klassieker bungelt helaas aan de staart van beste albums hier.

Het jammere is dat hij niet bij mijn beste 10 albums hoort, maar vind hem wel bij de beste 250 hier absoluut thuishoren.

Dit album klinkt inderdaad heerlijk stoffig, net of het zo uit de losse pols is opgenomen, dan klinken de studio albums van Led Zeppelin een stuk duidelijker en helderderder, maar dat gaat dan wel weer ten koste van de soort sfeer die ze hier hebben weten te creeren.

Met dit album haal je de totale sfeer uit 1970 weer ff in huis, nog ff oude flipperkast, coca cola spiegels, wurlitzer juke box, oud pool biljart en oude benzinepomp in huis halen, en je waant je echt terug in de tijd.

Heerlijk album inderdaad.

Grappig! En daarom klinkt het ook zo luid en "live"! ...Ik zal het onthouden voor m'n eigen aspiraties, mocht ik weer eens in de studio belanden met mijn lawaai-plankje.

Moet je wel analoog opnemen, digitaal gaat dat niet werken ........

En @ Stratman: ik mag toch hopen dat ze in een professionele studio opgenomen hebben waar ze DB-meters gebruikten ipv VU-meters ....

Tja, wat moet je hier nog van zeggen: het album staat wat mij betreft helemaal vol met klassiekers. Het geweld van Speed King waarmee het album opend. Child in Time en flight of the Rat. Het klinkt allemaal geweldig. De productie had inderdaad wat beter gekunt. Daarom geef ik deze ook 4 sterren, met een goede productie was het nog een halve ster meer geweest.

0.5 aftrek wegens Child in Time,wat een kitcherig hoofdpijn nummer is dat toch. Fireball vind ik een veel betere plaat ,behoor tot de weinigen denk ik.