Herman van Veen - In Vogelvlucht (1987)

Mee opgegroeid. Mijn ouders draaiden dit vaak! Toveren en Opzij waren mijn favorieten vroeger. Maar nu ik de CD eens heb geleend vind ik Rozegeur ook erg mooi en ook Anne is mooi!

Ook zonde dan als je hem zo goed vindt.

Ik heb bitter weinig op met het Nederlandse lied, in het algemeen. Wat kleine pareltjes als uitzondering.

Zij bevinden zich daarmee in goed gezelschap van alle andere talen overigens, mocht dat enige troost bieden. Het Engels zou in z'n algemeenheid voertaal moeten zijn, in de muziek.

Maar als ik mij dan begeef op één van de musicmeter pagina's met een Nederlandstalige artiest, is het om een compliment uit te delen, een gemeend aantal sterren te geven en weer te vertrekken.

Herman van Veen heeft op deze cd zijn aardigste liedjes uit de periode 1967-1987 gecompileerd. Zijn hart zit op de juiste plaats, getuige zijn teksten. De nummers zijn soms vrolijk (Hilversum III, Opzij) maar meestal zijn het chanson-achtige ballads, cabaretesk, doorspekt van weemoed en wat wereldleed.

Hij is daarin gewoon goed, eigenlijk enig in zijn soort.

En het hoeft daarom nog niet dagelijks op te staan, ik ben af en toe toch blij de cd te kunnen draaien. Behoort tot het beduidend betere soort in de Nederlandstalige muziek.

In Vogelvlucht is voor mij een album waar ik wat in de stemming voor moet zijn. Met liederen als; Een vriend zien huilen/De Bom valt nooit en vooral Als het net even anders was gegaan. Ligt het soms wat zwaar en ietwat traag op de hand. Doet verder niets af aan de schoonheid ervan, maar ik zit er niet altijd op te wachten. Daarentegen opgewekte nostalgie zoals bij Hilversum III, prachtige cover als bij Suzanne en de Herman die ik nog voor ogen heb eind jaren zeventig met zijn kalende hoofd en viool met Opzij (kan de naam van de serie niet meer herinneren), kan ik over het algemeen altijd wel horen. Zo vrolijk, hoort bij mijn favoriete -ik ben in een goede stemming- liedjes. De onschuld van Toveren, vind ik ook om te genieten en bij Anne, denk ik aan mijn eigen kinderen.
Dus blijft genoeg over, als de wat zwaardere aanzetten, even geskipt moeten worden.

Ik weet niet of het voldoende zou zijn om dit en de hierop volgende verzameling in vogelvlucht te hebben van hem. Omdat zijn stem mij niet altijd even veel kan bekoren. Soms vind ik het allemaal wel wat te veel van het goede. Terwijl ik dat bijv. bij een Bram Vermeulen geenszins heb.
Blijft verder ruim overeind, dat deze man een hele grote is.

Ideale kennismaking met het oeuvre van Nederland's beste troubadour/cabaratier/verhalenverteller.

erg goed, sterk

een van de albums die ik een 5,0 durf te geven

O nee, niet nog zo één . Ik kan een dag lang depressief zijn van zo'n uitspraak. Nederlandse bandjes die in het Engels gaan schrijven komen altijd zóó cliché over.

Onzin uitspraak van een user, waar ik over het algemeen wel wat meer doordachte woorden van gewend ben.

Herman van Veen is een uitmuntende pleitbezorger van het tegendeel. Naast een Bram Vermeulen/Gerard van Maasakkers/Frank Boeijen/Spinvis/Ramses Shaffy, afhankelijk van een muzikale voorkeur, is dat helemaal niet nodig.
Het is al erg genoeg dat de nederlandse taal de laatste jaren zo verloederd is, in de muziek als het gebruik van het engels in de reclame en tv programma's.

Graag wel opletten in welk verband ik dat opschrijf, één zinnetje daaruit lichten en je daarop focussen leidt tot misverstanden.

Daarvoor staat nog dat ik weinig op heb met het Nederlandse lied, in z'n algemeenheid.

En dat ligt dan vooral aan wat er ooit allemaal is uitgebracht in onze geliefde taal: laat 10% interessant zijn (waarbij ik met name Blöf zal noemen en bij deze cd ook Herman van Veen), de andere 90% is te treurig voor woorden.

Nederlandse bands die kiezen voor de Engelse taal, komen muzikaal meestal beduidend beter uit de verf.

Anouk, Ilse de Lange en eerder bijvoorbeeld Golden earring, Kayak, Earth & fire en zelfs The Cats.

En dat heeft natuurlijk alles te maken met de keuze voor rock of hoempapa en populistische levensliederen, carnaval en aanverwante troep.

Is het merkwaardig dat van harte wordt aanbevolen om in het Engels te gaan zingen?

Misverstanden zijn er om opgehelderd te worden.
De bands die je noemt, doen het zeker meer dan aardig in het Engels. Hoewel mijn dochter van 2 een betere uitspraak heeft dan Anouk, maar dat terzijde.
Progrock, country, rock & roll, zullen het denk ik ook wel beter doen in het engels.
Het gaat er enigszins om dat tussen aanbevolen en moeten wel een nuance zit.

En in het Engels zou dat percentage hoger zijn? Nee dus.

Zeer merkwaardig, een band met muzikaal talent die in het Nederlands schrijft heeft gelijk mijn sympathie te pakken.

Het is ook zo'n masker, de Engelse taal. Ik Hou Van Jou is veel moeilijker is om te zingen dan I Love You. Nee, ik kan er zelden met de pet bij waarom je als Nederlandse band in het (steenkolen-)Engels gaat zingen.

Waarom?


Ik houhaouhaouhauouhaou. Vooral met die keelklanken er bij.

Trouwens, échte liedjesschrijvers zoals Herman van Veen zul je weinig "ik hou van jou" horen zingen.

Maar goed, voor jullie gelijk boete gedaan. Vanmiddag Het Beste van Vive la France gekocht.

Herman maakt vooral dankbaar gebruik van talenten als; Lennart Nijgh, Willem Wilmink, Simon Carmiggelt, Jaques Brel, Hans Lodeizen waar omheen hij zijn mooie muziek maakt.

Tuurlijk schrijft hijzelf ook genoeg mooie teksten. Maar ook Herman zingt; Ik hou van jou, hoor.
In het nummer, hoe toepasselijk, dat heet: Ik hou van jou

(refrein)
Ik hou van jou
Met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
Langs de zon en maan tot aan het ochtendauw
Ik hou nog steeds van jou

Asjemenou, ook Herman zingt ik hou van jou.

Het ging ook niet specifiek om dat zinnetje, gewoon om het directer klinken van teksten in het Nederlands.

IN VOGELVLUCHT (1987)

Zonder meer Hermans meest geliefde verzamelaar.
Alhoewel hij hoofdzakelijk heropgenomen versies van de oudere liedjes bevat.
Dat geldt in ieder geval voor de nummers die dateren van voor Opzij.
Vanaf die single zijn alle versies op in Vogelvlucht wel origineel.

Heropgenomen voor deze collectie zijn: 3 / 7 / 8 / 10 / 13 / 15 / 17 en 19.
In hun originele versie aanwezig zijn: 1 / 2 / 4 / 5 / 6 / 9 / 11 / 12 / 14 / 16 / 18 en 20.

Op de 2LP stonden twee extra nummers.
Harlekijnlied en Kletsnatte Clowns (toevallig twee frivole favorieten van mij).
Wellicht gaat het ook om heropgenomen versies, jammer genoeg niet op CD.