
46 stemmen | gemiddelde 3,52
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label:
Universal
Down the Road (4:15)
Meet Me in the Indian Summer (3:57)
Steal My Heart Away (4:20)
Hey Mr. DJ (3:45)
Talk Is Cheap (4:19)
Choppin' Wood (3:26)
What Makes the Irish Heart Beat (3:47)
All Work and No Play (4:51)
Whatever Happened to PJ Proby? (3:13)
The Beauty of the Days Gone By (5:45)
Georgia on My Mind (5:35)
Only a Dream (4:57)
Man Has to Struggle (5:07)
Evening Shadows (4:01)
Fast Train (5:01)
totale tijdsduur: 1:06:19totale tijdsduur: 1:06:19
EVANSHEWSON
[permalink] geplaatst op 29 mei 2007, 18:03 uurVan the Man wordt wat ouder maar is zijn streken nog niet verleerd. Een mooi staalkaartje van zijn muzikaal kunnen !
Niet zijn beste, maar ook niets om je over te schamen of zo !
4 sterren ****
[permalink] geplaatst op 4 november 2009, 14:47 uurToch zijn beste plaat van de laatste 10 jaar.
Op sommige ogenblikken kan het wel eens tippen aan zijn pareltjes uit de 70's (Moondance, Astral Weeks, Tupelo Honey, Veedon Fleece)
[permalink] geplaatst op 4 november 2009, 14:47 uurBy the way: 4 sterren
4,0
[permalink] geplaatst op 16 januari 2010, 11:59 uurAls je meer stemmen voor een album van Van Morrison wil moet je helemaal terug naar 1990 en slechts drie platen uit zijn hele oevre halen meer dan 100.
't Is dat je maar een keer mag stemmen hè.

Father McKenzie
[permalink] geplaatst op 16 januari 2010, 13:49 uurJuist, maar waar zitten dan al die "oudere jongeren" die met de muziek van deze norse Ierse bard zijn opgegroeid?
4,5
[permalink] geplaatst op 17 juli 2010, 11:44 uurwat een schitterende feel-good plaat toch. probeer maar eens stil te blijven zitten bij down the road of hey mr. dj!!
steal my heart away is zo ontzettend mooi, met die piano erbij!
Van wordt steeds meer The man in mijn collectie, zoveel heerlijke muziek produceerde die man!
4,0
[permalink] geplaatst op 8 februari 2012, 15:58 uurJa Gladius, idd erg fijne cd !
4*
3,5
[permalink] geplaatst op 14 maart 2013, 19:56 uurVan Morrison kan bij mij niet veel kwaad doen. Bijna alle albums die ik tot nu toe van hem geluisterd heb zijn van een hoge kwaliteit. Vooral die in de jaren zeventig. Van Morrison is ook een van de weinige oudgedienden die in de jaren tachtig met redelijk kwalitatieve albums bleef komen en eigenlijk is dat nog steeds zo het geval. Wel vind ik de albums van de laatste decennia wat rustiger en ietwat gemakkelijker overkomen. Het hoeft allemaal niet meer zo nodig lijkt het haast wel. Titels als Keep it Simple, Born to Sing, No Plan B, geven dat ook al wel wat aan. Maar elk album heeft wel een aantal nummers die toch binnen weten te komen; Meet me in the Indian Summer, What Makes the Irish Heart Beat en The Beauty of the Days Gone By zijn daar een paar voorbeelden van. Ik heb Van Morrison het liefst als hij wat weg filosofeerd of over de liefde orakelt. De blues daarentegen komt m.i. wat vlakker over en minder pakkend. Daar is er al zoveel van. Georgia on My Mind is een nummer wat hij van mij gerust had mogen laten in de handen van Ray Charles.
Maar goed buiten dat een vermakelijk album, al vond ik diens voorganger net wat beter.