The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)

Pretendeer ik dat dan? Jij kennelijk wel met Joni Mitchell op 1?

Ik geef eerlijk toe dat ik inderdaad pas 16 jaar ben, en qua muziekervaring niet kan tippen aan jullie 'ouwe lullen'. Daarentegen denk ik wel dat ik zeer breed geïnteresseerd ben en voor mijn leeftijd ook vrij veel van muziek weet en ook veel muziek luister. En ik blijf vooralsnog bij mijn uitspraak, wat jullie daar dan ook over op te merken mogen hebben!

Groot gelijk dat jij bij je standpunt blijft, bovendien is 'a day in the life' geniaal. En als ik zo jouw top 10 zie: daar kunnen veel 'oude lullen' nog wat van leren.

Nou, ik vind het eerlijk gezegd nogal een saaie top 10. Vier keer The Beatles. Kom op, zeg, The Beatles zijn een prima band, maar is dat niet wat overdreven?

Ga jij nu maar 16 jarige forumgenoten lastigvallen met botte opmerkingen.

Is dit geen botte opmerking dan?

Maar CD is geen 16, dus dan mag het

Ach laat die ouwe lullen toch eeeehh... lullen!

Strawberry Fields een van de beste songs ooit vinden is een optie, maar leuk in de context. Strawberry Fields is nl de locatie van een 'mental' - oftewel een ziekenhuis voor 'geesteszieken' - "nothing is real and nothing... to get up about."

En d'r zijn mensen die hebben zo'n correcte keuze - en laten zich daar ook op voorstaan - dat ik die niet tegen zou durven spreken. Mjuman staat al jaren bekend om zijn foute voorkeuren en dat weet ie heel goed. Talk Talk op één zou ik bijv. ook wel kunnen doen, in een mellow mood.

@Vigil: niet de Koot en Bie uithangen hier ("ouwe lullen moeten weg") - ben je veel te jong voor!

Dat doe ik ook niet hoor, jemig de pemig krijg ik toch ineens een wave!

Geen 'mental', maar een kindertehuis van het Leger Des Heils....en je citeert de tekst ook niet echt goed... Gevaarlijk hoor in een Beatles-discussie
Hoe dan ook: de Beste Beatletrack die (samen met Penny Lane) eigenlijk op dit album had moeten staan, ten koste van Lovely Rita en Fixing a Hole!

Dat gevaar zie ik niet zozeer; de tekst (teruggehaald uit geheugen) wijkt slechts op één plaats af - er moet "hung" staan i.p.v. "up"dat ik schreef; de betekenis is hetzelfde.

En op de Engelse wiki wordt Lennon geciteerd: "The second [verse] goes, 'No one I think is in my tree.' Well, what I was trying to say in that line is, 'Nobody seems to be as hip as me, therefore I must be crazy or a genius.' It's the same problem as I had when I was five. Strawberry Fields was psychoanalysis set to music.[1]"

Lennon's eigen woorden - en ik kon me van destijds een allusie daarop herinneren; dus die mental associatie was niet zo bizar. Overigens in de tweespalt die jaren - je was vóór The Beatles of vóór The Stones - deed ik niet mee; ik was voor The Byrds; heb wel altijd alle Stones en Beatles singles gehad (en bijv ook Kinks tot het tijdstip van de grote, betreurde vinylruiming (1988).

En ik vind Lovely Rita wel een 'prettig gestoorde' song; maar ja ik ben natuurlijk geen Beatlemanic.

Overdreven is niet het goede woord.... 'Smaak' misschien wel. Ook denk ik dat nummers die je in een emotioneel lastige periode veel luistert, en waar je ook troost in vind, je het dierbaarste zijn. Zo heb ik de laatste maanden/jaren The Beatles ontdekt en juist in die periode zat ik in mijn puberteit en in een emotioneel lastige periode, iets dat The Beatles op het moment tot mijn favo band maakt en ook voorlopig zal blijven.

Bedankt voor het compliment : )

Voor mij zal dit altijd de beste Beatlesplaat zijn.
Je kan niet geloven hoe graag ik die titel uitspreek
De nummers liggen mij op één of ander manier beter dan Abbey, White album en Revolver.