John Williams - Memoirs of a Geisha (2005)

'Early word' is zeer goed, mogen we deze geloven dan is dit de emotioneel gezien prachtigste score van Williams in lange tijden en een terechte mededinger voor de oscar. Nominatie beste muziek zit er volgens mij zowieso wel in, maar dan kijk je toch naar de feiten: oud China, klassiek literair verhaal en historisch drama; practically "Oscar" written all over it.

Denk dat we Wiliams genomineerd zullen zien tot aan zijn dood...

En dan krijgt 'ie alsnog een "lifetime achievement" nominatie

Ondertussen is soundtrack.net gekomen met clips van de First Listen. Prachtig, zeer veelbelovend, mogelijk de mooiste score van het jaar!

Hmm denk dat die eer nog steeds of naar Kenji Kawai's Qi Jian of Dirk Brosse's Knetter zal gaan.. Maar de lijstjes tijd komt er weer aan dus kan je daar weer over gaan zitten kniezen

Zelfs erna zullen ze hem elk jaar nog nomineren...


Cello

Solos



Dit wordt wel goed volgens mij!

Ik ziet een goede stem...

Ja!

Het is ook goed gewoon. Memoirs heeft een prachtig hoofdthema voor Sayuri, met oosterse instrumenten en vooral het wooowige samenspel met de cello. Een aantal mensen zien daarin Cinque's Theme van Amistad en zelf Schindler's List maar dat is echt wel zeer ver te zoeken. Becoming a Geisha voegt wat percussie en ritme toe aan dat hoofdthema met het beste nummer als gevolg.

Niet alles is even interessant. Het kan nogal eentonig worden, zo hebben een aantal nummers eigenlijk niet echt een vooruitgang of idee, maar blijft Williams hangen bij de voorstelling van een of ander instrument.

Maar eigenlijk de moeite waard in elk geval. Ik weet niet goed hoe het te beschrijven, dat merk je hierboven wel.

En meneer Williams won vannacht een Golden Globe voor Memoirs of a Geisha. Blij dat hij was!

En daarna volgde nog een grote verrassing

Memoirs vind ik een terechte keuze hoor. Een van m'n favorieten van het jaar. Maar die andere ... Triestig.

Het blijft voor mij een supergroot raadsel waarom Brokeback Mountain de oscar voor beste score won. Maakt het maar als en temeer duidelijk dat de mensen daar niet veel van muziek afweten....

John Williams: weer geen Oscar

Respect voor een componist die in een en hetzelfde jaar drie (!) scores schrijft voor drie totaal verschillende films ('Star Wars: Revenge of the Sith', 'War of the Worlds', 'Memoirs of a Geisha'), en ze daarbij stuk voor stuk nog een eigen karakter weet mee te geven ook. De mediacampagne voor de soundtrack van 'Memoirs of a Geisha' was niet van de lucht (er gonsden al geruchten over "de zesde Oscar voor John Williams" op het internet), en dat leek niet voor niets. Met namen als cellist Yo-Yo Ma en violist Itzhak Perlman op het CD-hoesje (beiden soleerden al eerder op soundtracks van John Williams) verwachtten we hier een score van het kaliber 'Schindler's List' (1993). Des te groter was de teleurstelling: weliswaar schildert Williams een haast authentiek ethnisch en aangenaam sfeervol klanklandschap (doordrenkt met shakuhachi-solo's, de Japanse bamboefluit), zeker niet verstoken van spanning en dramatiek; het is echter tevergeefs zoeken naar de sterke thematiek die we van Williams gewend zijn, die zijn werk onderscheidt van dat van zijn collega's - en waar we hem toch onwillekeurig op afrekenen. Het meest in het oor springende thema is het hoofdthema voor het personage van de Chairman (in 'The Chairman's Waltz' en 'The Garden Meeting'), geschreven voor vioolsolo en kamerorkest. Het doet een dappere poging het thema van 'Schindler's List' naar de kroon te steken - het slaagt daar evenwel niet in: daarvoor zijn melodie en orkestratie te simpel. Verdere grote solo's blijven uit, laat staan dubbelsolo's voor viool en cello, waar we toch op gehoopt hadden. Nadere bestudering van de inlay leert dat beide solisten afzonderlijk zijn opgenomen; een gemiste kans. Bij een tweede keer luisteren kan men de onderliggende schoonheid van nummers als 'Becoming a Geisha' en 'Confluence' beter waarderen. Desalniettemin blijft 'introversie' het kernwoord op deze cd. Al met al een (welkome?) afwisseling na het orkestrale geweld van Star Wars en het modernisme van War of the Worlds, maar die Oscar laat nog even op zich wachten.

Het komt de laatste jaren regelmatig voor dat scores met ineens 20 stemmen gelijk hoog of zelfs op nr, 1 neerkomen. Die hele lijst heeft hier sowieso weinig waarde door weinige animo onder de gebruikers voor dit genre.