Dead Kennedys - Plastic Surgery Disasters (1982)

"RIOT" is super geweldig...
...now could be your only chance to torch a police car...
maar bij de teksten van Jello Biafra loopt het meestal niet zo goed af...
the trigger fingers want an excuse, and the cops know that they've won... the pigs have just begun to fight, police can riot all they please ! ! !
sinds 1982 is er NIETS veranderd op dat gebied,
integendeel !!!

Hilarische versie van Rawhide. Geweldige herrie. Leuk.

Persoonlijk gezien toch wel een van de betere punkalbums ooit. 'Riot' is onverzadigbaar, en van 'Goverment flu' t/m 'Halloween' is het ondoorbroken knallen geblazen. Met 'Winnebago..' heb ik persoonlijk niet echt veel, die sla ik altijd over.
Op deze versie van 'Plastic...' staat mijn fave DK-song: de re-make van 'Callifornia uber alles' genaamd 'We've got a bigger now'. Een derde wereldoorlog blijft gelukkig uit, maar het jazzy intro dat uitmondt in explosief punkgeweld doet m'n hart op z'n grondvesten trillen, geniaal. 4,5

In God We Trust Inc. nummers verwijderd, die EP staat immers los op de site.

I go to college that makes me so cool, I live in a dorm and show off by the pool!I join the right clubs just to built an impression I block out thinking it won't get me ahead!
My ambition in life, is to look good on paper, all I want is a sloth, in some big cooperation"!

"Terminal Preppie"!!! Heerlijk nummer.

Wat weinig reacties zeg op dit geniale punk album
Dead Kennedys was een geweldige band, jammer genoeg heb ik ze nooit live kunnen zien.
Samen met MDC's Millions of Dead Cops mijn favo punkalbum!
4.5*

Misschien wel de beste punkplaat allertijden....pfff wat blij dat ik niet bleef hangen bij de sex pistols....niets ten nadele van laatstgenoemde.

Net zo leuk als het debuut. Ondanks de zang is het eigenlijk beste poppy muziek. Mijn favoriet is Forest Fire.
I Ate blueberries in the woods, now I'm seeing colours, I'm getting higher........ I think i'll start a forest firrrrrrrrrrrrrrrrrrreeeeeeeeeeeeee'
Erg grappig allemaal.

4,5*

Ja, inderdaad, heel grappig. Zeker als je bedenkt waar de metafoor van het nummer zich op richt. Het is een meedogenloze uithaal naar het luxe en veilig leventje die door ingegroeide bekrompenheid zich zo vastklampt aan een eigen wereld, dat ze er niet meer uit weten te komen wanneer het moment daar is. Om even vervolg te geven op de tekst van gemaster:
There's a forestfire climbing the hill,
burning wealthy California homes
Better run from the fire
But some of us stay and watch
and we think of your insurancecosts
and we laugh at your lives
Windows covered with bars
Security guards......
Is that a house or a fortress, against the rest of the world?
Windows covered with bars
Security guards......
Is that a house or a prison.
Now how ya gonna get out?
Hebben me altijd al gefascineerd de teksten van Jello Biafra. Stijf van filosofisch getinte metaforen, verpakt in misleidende atmosfeer.

Ben helaas niet zo bekend met hun muziek, weet ook niet of ik er alsnog aan ga beginnen, was zelf in de jaren 80 niet zo intopunk.

Wat een geweildige mooie hoes trouwens

Mijn liefde voor punk begon bij de "sex pistols" maar toen ik na 2 weken dit album tegenkwam wat mijn liefde voor punk vervangen door mijn liefde voor de Dead Kennedy's.

Dit is echt het een van de strakste punk album ooit gemaakt naar mijn mening. Goede teksten, lekker vlot, lekker rauw, kortom...LEKKER!

Moon over Marin blijft mijn favoriete track van dit album, enorm catchy en gewoon een goede song.

Toch vind ik zelf wel "Give me convenience or give me death" en "Frankenchrist" beide beter dan deze plaat. Maar het zijn alle drie toppers en wil er eigenlijk geen enkele tekort doen

Wat een lekkere plaat. En wat een fijne hoes.

In mijn Punk periode vond ik deze band eigenlijk wel best te pruimen. Zeker door de zanger zijn aparte stem en hun muziek is niet zoals de meeste punk-bands uit die tijd. Luister naar Terminal Preppie met als break een of ander toetertje. Schitterend.
Mijn favorieten op deze schijf : Buzzbomb (lekkere riff en onweerstaanbare bas) - Forestfire (Het achtergrond zangereske) - Halloween (Fantastisch gegin door de gitarist - om te kwijlen) en I'm the owl (Over het algemeen meesterlijke song) Deze plaat zou in elke muziekliefhebber zijn platenkast moeten zitten !!!!

Ben Moon over Marin vergeten als mijn absolute favoriet ! Heeft een Sex Pistols-achtige groove en die gitaar is weer schitterend ! Maw. een plaat om gretig naar terug te grijpen en te beluisteren !

Ik vind Plastic Surgery Disasters in alle opzichten een vooruitgang op het debuut. Nóg scherpere teksten en meer muzikale inventiviteit. En daarmee het beste Dead Kennedys album.

Na een zakelijke mededeling schiet het album in het allerhoogst mogelijke tempo uit de startblokken met Government Flu. We zitten gelijk in full blast paranoia modus. Check ook het geweldige artwork in het cd-boekje wat hier mooi op aansluit.

Terminal Preppie is een geweldig bijtend nummer. Het brandt studenten (type "jock") tot de grond toe af. My ambition in life is to look good on paper. Kekke ironische trompetjes maken het des te leuker.

Het afwisselend snel-langzame Trust Your Mechanic staat ook al bol van de paranoia, jegens de medische wereld die mensen ziekten aanpraat en er vervolgens rijk mee wordt door die zogenaamd te genezen. Manische drive in de snelle stukken door de roffelende drums.

Well-Paid Scientist gaat over een bepaalde MuMe-user die zwaar overbetaald wordt . Muzikaal één van de hardste nummers op de plaat, het schuim lijkt hier op Jello's lippen te staan.

Een grommende Jello Biafra (hij maakt motorgeluiden) luidt Buzzbomb in. Ook weer een furieus nummer wat handelt over mensen die status onlenen aan hun auto. Dat het slecht afloopt met de hoofdpersoon (zijn auto wordt gemold door de politie) lijkt een staaltje poetic justice.

Forest Fire wordt voorafgegaan door een uitermate grappig introotje waarin iemand, helemaal high van "weird berries", een bosbrand sticht waarop de rijke stinkerds die in de naburige wijk wonen, hun strengbewaakte forten (i that a house or a fortress against the rest of the world?) tot de grond toe zien afbranden. Het is een simpel verhaaltje waarin genadeloos de decadente levensstijl van bepaalde Californërs met de grond toe gelijk wordt gemaakt.

Halloween vind ik het minste nummer van de plaat, maar nog steeds 4 sterren waard. Het energielevel is hier net wat minder dan op de rest van de nummers, en ook de tekst is minder scherp. Volgens mij gaat het over mensen die Halloween het hoogtepunt van het jaar vinden, waar ik me verder niet zo mee kan identificeren.

Winnebago Warrior is dan weer hilarisch. Handelend over burgermannetjes die met hun gezin in de Winnebago (= een auto) gepropt "the great outdoors" in gaan. Muzikaal lijkt het wel een mengseltje van Rawhide en reclamespotjes-muziek. Om de passage
littered camp grounds, folding chairs
Feed Doritos to the bears
Honey, quick get the Polaroid
Lig ik altijd dubbel.

Na al deze ongein komt Riot, met zijn on-punkige speellengte van zes minuten een bijna-epos over de geneugten van rellen, en over nodeloos politiegeweld (zie ook Aslan's post). Muzikaal ook weer erg fijn. De sfeer van de cd wordt ook weer grimmiger vanaf hier.

Bleed For Me is ook een voltreffer. Geschreven in het Reagan-tijdperk maar het zou nog steeds van toepassing kunnen zijn. Zeker nog tot en met Bush. Tekstueel een erg complex nummer. Het lijkt te handelen over de buitenlandse politiek van Amerika, die slechts om olievoorraden veilig stellen draait, maar tegelijk ook over de mensen die tegen dit beleid zijn en door de Secret Police worden verhoord en slecht behandeld. Klinkt allemaal wat overdreven maar de kracht van Biafra's teksten is dat hij met weinig woorden heel veel aan de kaak weet te stellen.

Paranoia, paranoia. Biafra's favoriete thema is ook weer volop aanwezig op I Am the Owl, wat handelt over de het stiekem afluisteren van linksdenkenden door de CIA. You demonstrate against everything we like. Volgens mij voelde Jiafra zich ook flink opgejaagd, wat gezien zijn teksten en kritieken natuurlijk helemaal niet ondenkbeeldig is.

Dead End is opeens verrassend persoonlijk. Het enige nummer op de plaat dat niks aan de kaak stelt, maar het gevoel van verlies van vriendschap en liefde beschrijft. Best deprimerend. Muzikaal vind ik dit niet zo'n boeiend nummer.

De plaat sluit af met Moon Over Marin. Het is het meest melodieuze en toegangkelijke nummer en handelt over milieuvervuilig en een onleefbare toekomst. Best wel weer apocalyptisch.

Ik vind Plastic Surgery Disasters een geniale plaat. Zeer scherpe teksten en muziek, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. En vlak ook het erg goede artwork (niet zozeer de cover maar de collages in het cd-boekje) niet uit. In elkaar geknipt en geplakt door Jello Biafra vult het de cd ook echt aan.
Éen nummer dat ik tekstueel iets minder vind (Halloween) en muzikaal (Dead End) gaan mij er niet van weerhouden deze plaat de volle mep toe te kennen.

Favorieten... ik heb Terminal Preppie, Well Paid Scientist en Riot aangekruist maar dat hadden zo ook drie anderen kunnen zijn.

Tot slot nog een paar echte plastic surgery disasters.

Mooi recensie itchy! En ook bij een leuk album.

Inderdaad een schitterende recensie van Itchy. Concreet en het zegt iets meer over de muziek. Alleen Halloween, daar wil ik, als ik zo vrij mag zijn, een toevoeging doen:
Allereerst klopt het zeker qua traagheid in vergelijking met andere nummers. Maar ik hoor er toch wel echte power in. en het bouwt zelfs iets op.......als je goed luistert hoor je op den duur een beetje de paniek toenemen. Het heeft mij jaren gekost voor ik het herkende, maar het kwam.
Wat de tekst betreft vind ik 'm ook best sterk. Het schijnt me namelijk toe dat Jello Halloween als een (hoe kan het ook anders) cynische metafoor gebruikt op de angsten en hoe mensen zich erachter verbergen, met name in deze context: 'Why everyday are you so afraid of what people say?'.
Bij mij kan het nummer in ieder geval niets verkeerd doen.

Ik zie deze ook als een vooruitgang op het debuut. Voor mij is deze zelfs met gedeelde plaats (andere is Penis envy van Crass) één der beste punkalbums ooit.