MENU

Mike Oldfield - Discovery (1984)

mijn stem
3,38
86 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Virgin

  1. To France (4:50)

    met Maggie Reilly
  2. Poison Arrows (3:45)
    met Barry Palmer
  3. Crystal Gazing (3:02)
    met Maggie Reilly
  4. Tricks of the Light (3:52)
    met Barry Palmer en Maggie Reilly
  5. Discovery (4:32)
    met Barry Palmer
  6. Talk About Your Life (4:24)
    met Maggie Reilly
  7. Saved by a Bell (4:36)
    met Barry Palmer
  8. The Lake (12:08)
totale tijdsduur: 41:09
 
avatar van dazzler
5,0
geplaatst op 23 februari 2012, 22:50 uur, permalink
Ik twijfelde nog aan Evacuation van The Killing Fields ipv Poison Arrows.
Prachtig synth gebruik zoals in de finale van Crises. Eigenlijk kan ik me in jouw lijst
wel erg goed vinden, alleen Family Man en Taurus 3 zeggen mij dan weer minder.

Taurus 2 vond ik vroeger super, maar heeft veel van zijn pluimen verloren.
Is toch vooral zo'n Amarok achtige collage waarin hij zijn kunstjes vertoont,
niet echt een weloverwogen compositorisch geheel. Amarok vind ik leuker.

Leuke babbel!

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 9 april 2012, 14:56 uur, permalink
Ben echt verslaafd aan deze plaat (en Crises) maar ik vind deze net even wat beter dan Crises.

Mike Oldfield doet het echt precies goed hier, wat mij betreft. Twee top vocalisten op de plaat (Maggie Reilly en Barry Palmer).
Lekker bij elkaar gedrumd door Simon Phillips en Mike doet de rest.

Lekkere baspartijen en synthpartijen. En natuurlijk 1001 gitaartjes.

Vooral Maggie mag ik trouwens graag horen. Zo'n ouderwets goede zangeres, zoals ze er nu niet meer zijn.

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 11 april 2012, 10:12 uur, permalink
Toch de beste 80's plaat van Oldfield.

Toch knap als je bedenkt dat hij (op de drums na) alles inspeelt.

Maggie en Barry (als vocalisten) geven veel kleur en emotie aan de nogal strakke prog-arrangementen.

Simon Phillips drumt alles met verve aan elkaar. Kan geen betere drummer bedenken die het zo goed aan elkaar zou kunnen smeden.

The Lake is kort en krachtig (voor Oldfield-begrippen) en een knaller van een progrock-song. Zelfs de bekendere progbands kunnen hier nog van leren.

Wat een mirakel die Oldfield!

avatar van musician
4,5
geplaatst op 11 april 2012, 10:17 uur, permalink
Zeker! Een logische stap zou nu dan toch zijn om Five Miles Out te beluisteren, die hoort wel thuis in het trio met Discovery en Crisis.

Ja, bij die cd ben ik je naam nog niet tegengekomen en gezien je enthousiasme voor die laatste albums lijkt mij dit een aan te bevelen vervolg.

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 11 april 2012, 10:27 uur, permalink
Ken ik ook, hoor.

Mike Oldfield luisterde ik vroeger heel vaak. Maar ben het een beetje vergeten. Nu de laatste tijd (ook dankzij iTunes enzo) weer de draad aan het oppikken.

Five Miles Out staat ook op mn iPod, dus die zet ik zo even op. Daar staat Taurus I en Family Man op, als ik het goed heb. Berichtje daar volgt nog.


Overigens, de gitaarsolo in Discovery rockt als een tierelier... Vette riff ook. Samen met Shadow on the Wall toch een goed voorbeeld van de rauwe kant van Oldfield.

avatar van Bluebird
4,0
geplaatst op 11 april 2012, 10:37 uur, permalink
Five Miles Out is ook zeker wat onevenwichtiger dan deze plaat en niet alles daarop kan me boeien. Discovery borduurt op een wat toegankelijkere 80's manier voort op het Crisis suc6 en wel op een zeer rake wijze. Dit behoort nog steeds tot een van mijn favo Oldfield albums.

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 11 april 2012, 10:48 uur, permalink
Het eindstuk van The Lake is echt waanzinnig.

Hij wist toch als één van de weinige 70's symfo grootheden de jaren 80 sound te omarmen zijn synth-klanken zijn erg mooi geprogrammeerd.

avatar van WPE
4,0
geplaatst op 15 juli 2014, 15:24 uur, permalink
Dit is op zich een prima album van Mike. To France, mooi hoor! Dat is dan natuurlijk dé hit van dit album, maar ook de andere gezongen nummers zijn prima. Het instrumentale "the Lake" is erg goed, met af en toe een dreigende ondertoon, maar erg mooi!

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 15 juli 2014, 16:16 uur, permalink
WPE schreef:
Dit is op zich een prima album van Mike. To France, mooi hoor! Dat is dan natuurlijk dé hit van dit album, maar ook de andere gezongen nummers zijn prima. Het instrumentale "the Lake" is erg goed, met af en toe een dreigende ondertoon, maar erg mooi!


Dit is wat mij betreft het hoogtepunt van de pop/rock kant van Mike.

De symfokant van Mike vind ik ook mooi (de eerste 4 platen), maar dit is gewoon heel andere koek, en beschouw ik ook zo. En daarom mijn hoge score.

avatar van vigil
3,5
geplaatst op 15 juli 2014, 17:08 uur, permalink
Voor mij een goede maar zeker niet 1 van de beste. De openingstrack/hit vind ik nog steeds erg goed en de afsluiter is inderdaad waanzinnig. Alles wat er tussen zit is best goed en best aardig maar kan niet tippen aan veel ander werk van onze vriend. Ik besef me overigens heel goed dat dit een luxe probleem is gezien het vele fantastische werk van Oldfield.

avatar van dazzler
5,0
geplaatst op 15 juli 2014, 17:48 uur, permalink
Voor mij behoort naast To France en The Lake ook Poison Arrows tot de absolute Oldfield top.
Cyrstal Gazing en Discovery zitten daar net onder. Tricks of the Light en Talk about Your Life zijn okee.

Saved by a (Tubular) Bell vind ik een misser.
Maar b-kantjes als In the Pool of Afghan zijn ook absoluut yummy.

Het is aftellen tot de remaster (en die van The Killing Fields) in de winkels zal liggen.

avatar van Ozric Spacefolk
5,0
geplaatst op 15 juli 2014, 19:00 uur, permalink
Trick of the Light heeft een killerbaslijn en de drums van Philips trekken ook elk nummer tot een hoog niveau.

Poison Arrow is een rocker van jewelste (die drums aan het eind van de song zijn ongekend)

avatar van edje1969
4,0
geplaatst op 24 juli 2014, 13:05 uur, permalink
Crystal Gazing vind ik juist naast To France het beste nummer van dit album. Talk About Your Life hoor je dezelfde melodielijn als To France. Verder is vooral Poison Arrows het vermelden waard en is het gewoon een lekker album.... geniet vooral van de prachtstem van Maggie Reilly

avatar van buizen
 
geplaatst op 24 juli 2014, 13:11 uur, permalink
Heb ooit eens een drumclinic van Simon Phillips mogen smaken. In Paradiso. Slagwerkdag. Mijn god, ik vond hem de beste drummer ter wereld. Wat die man met 1 hand op de snare en hihat kon!
Op dit album trommelt hij ook een leuk eindje weg. To France is een prachtig nummer en eigenlijk wil ik dit vinyl wel weer eens opnieuw gaan beluisteren, na al die jaren..

avatar van caravelle
 
geplaatst op 24 juli 2014, 18:35 uur, permalink
Na de heerlijke en onvergetelijke zomerhit Moonlight shadow uit 1983 hoopte ik dat hij voor de zomer van 1984 dit nog eens dunnetjes zou overdoen. Dat lukte hem met To France met vlag en wimpel. Komt voornamelijk door de heerlijke fade out. Zelfs het instrumentale B kantje In the pool mag niet onvermeld blijven. De lp vond ik toch iets matiger. De Barry Palmer songs vind ik niet fraai. Zowel instrumentaal als zang krijgt het niet mijn waardering. Die van Maggie Reilly zijn beter maar toch allemaal erg klinisch. Crises klinkt mij toch wat warmer in de oren. The lake ga ik nog eens aandachtig beluisteren maar misschien blijf ik toch maar In The Pool ?

avatar van dazzler
5,0
geplaatst op 16 augustus 2014, 0:11 uur, permalink
Mike Oldfield - The Lake - Clyp

Een kwestie van weken of maanden voor de deluxe release?