Kevin Ayers - The Confessions of Dr. Dream and Other Stories (1974)
16 stemmen | gemiddelde 3,53
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label:
BGO
Day by Day (3:49)- See You Later (4:39)
- Didn't Feel Lonely Till I Thought of You (3:05)
- Everybody's Somtime and Some People's All the Time Blues (5:09)
- It Begins with a Blessing / Once I Awakened / But It Ends with a Curse (3:08)
- Ballbearing Blues (0:56)
- The Confessions of Doctor Dream (4:41)
- The Confessions of Doctor Dream (1:12)
- The Confessions of Doctor Dream (7:40)
- The Confessions of Doctor Dream (5:19)
- Two Goes into Four (1:38)
Toine Rorije
[permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:16 uur Het 18 minuten durende titelnummer is wel een klein meesterwerk. Ook wel opmerkelijk dat Nico in het eerste deel daarvan ineens de vocalen doet. De rest van het album is niet zo de moeite, vandaar dat er niet meer in zit dan een krap 3.5je.
3,5 [permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:28 uur Toine Rorije schreef:
Het 18 minuten durende titelnummer is wel een klein meesterwerk. Ook wel opmerkelijk dat Nico in het eerste deel daarvan ineens de vocalen doet. De rest van het album is niet zo de moeite, vandaar dat er niet meer in zit dan een krap 3.5je.
Nr's 1-6 zijn bij jou 1 track?
Toine Rorije
[permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:31 uur Nee, hoezo?
3,5 [permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:35 uur Toine Rorije schreef:
Nee, hoezo?
Ik dacht gewoon dat dit één nummer was:
Toine Rorije schreef:
Het 18 minuten durende titelnummer
Toine Rorije
[permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:40 uur Ah zo. Nee, het 'titelnummer' bestaat in dit geval uit de nummers 7 t/m 10
3,5 [permalink] geplaatst op 11 mei 2006, 1:42 uur Toine Rorije schreef:Ah zo. Nee, het 'titelnummer' bestaat in dit geval uit de nummers 7 t/m 10
Ik zat even fout, nrs.7-10 vormen natuurlijk het titelnummer
.
3,0 [permalink] geplaatst op 5 september 2006, 18:09 uur ik vind het titelnummer prachtig , de rest is maar van halfslachtig gedoe
4,0 [permalink] geplaatst op 18 maart 2007, 16:37 uur Het titelnummer Confessions is een boeiend meesterwerk, maar ook de rest van deze plaat kent enige bijzondere nummers. Met fijne gitaarbijdragen van o.a. Mike Oldfield. Zo kan ik het niet eens zijn met medebezokers van deze site als ze het hebben over halfslachtigheid: zowel Why are we sleeping, als Didn't feel lonely en Everybody's sometimes and some people's all the time blues zijn hele mooie en sfeervolle pareltjes uit deze vroege zeventiger jaren.
Jammer zijn, beter gesteld, zonde van het vinyl, of afbreuk doen: de Ballbearing blues, Day by day, See you later en Two goed into four.
Daarom scoort Bananamour bij mij hoger, het heeft minder missers.
