James Horner - The New World (2006)

Nimmer zal ik mij enthousiast uit laten over een nog te komen score, en in die gevallen dat ik dat doe, is dat met reden. De reden bij The New World mogen hopelijk duidelijk zijn. Terence Mallick zorgde ervoor dat Morricone een van zijn beste scores allertijden componeerde voor Days of Heaven, Hans Zimmer hetzelfde verhaal met The Thin Red Line, nu Horner met The New World... Haast met 100 % zekerheid wordt dit een Horner zoals vele hem waarschijnlijk niet zullen herkennen. OOk hij schreef uren aan muziek, waar nog wel mee gerotzooid zal worden in de film, mede dankzij de aanwezige klassieke stukken van Wagner's intro van Das Rheingold en een concerto van Mozart. Tevens blijkt dat de componist niet een te ethnisch dik erboven opliggend geluid te gebruiken voor de score, zodat zijn trademarks van eerdere scores als Thunderheart hier geen plaats krijgen. Ik ben overweldigend, tot in het oneindige benieuwd!

http://www.kerrywhistles.com/movies/Tony_Hinnigan_Int_0...

Schijnt dat Horner thematisch werk moest aanpassen. Echter er schijnt ook nog steeds duidelijk thematisch werk in uiteindelijke film te zitten. Een liefdesthema is er in ieder geval in gebleven, en ook een relatief ingetogen Horner karakter.

Je kan de complete score beluisteren op de officiele website. (onder de rubriek Features)

Conclusie: The New World is een erg dromerige, sfeervolle soms hypnotiserende score. Veel vocla,s vogelgeluiden (de birdsong is een thema) en alweer een erg mooi liefdesthema. Enkele themea's zijn neefjes van thema's van Titanic, maar het stoort eigenlijk niet. De zang is woordenloos maar zoals eerder gezegd hypnotiserend en magisch. Grote rol voor piano in de rustige score, doet wat denken aan The Spitfire Grill en andere rustige, pianogedreven scores van Horner.

Aangenaam verrast.

neo, 5 sterren .... Leg uit.

Grotendeels met jou eens ook wat je op een andere site schreef. Horner kent zo zijn ingetogen werken waarvan deze perfect in het rijtje van The Spitfire Grill past. Heel veel emotie in de melodie, veel dromerige bedoelingen. Dit moet gepaard gaan met de sterke visualisatie van Mallick, wat betekent dat de film (zoals ik ook al verwacht) perfect zou kunnen gaan worden. Meer kan en wil ik er nog niet over kwijt. Behalve dan misschien nog het feit dat er nu hopelijk eindelijk eens, door de mininimale verwijzingen naar eerdere scores, iets is wat niet meteen al te veel bekritiseerd zal worden.

Zeker.

De film ga ik langs mij laten voorbij gaan denk ik...

Leuke review

Ik heb de film niet gezien en de cd dus vooral besproken als alleenstaand iets. Geen vijf sterren, maar wel een positieve 4 sterren, inclusief de geur van bos en vogelstront.

Twee opmerkingen bregt:

30 jaar na Days of Heaven?

Een nogal vreemde omschakeling is het inwezen niet van Mallick. Het gebeurt zo vaak dat ineens een hele andere opzet wordt gebruikt. Een vreemd draai zou het zijn geweest als er ineens metal in zou worden geplakt. Maar dat naar mijn inzicht

Hihi, dat moet 20 jaar zijn dus.




Als je eerst een rustige film wil, en dan stukken van Wagners Gotterdamerung gaat gebruiken, vind ik dat ergens wel vreemd... Nuja, op zich wordt het wel vaker gedaan maar ik vond het toch wel vreemd.

Meen dat het om de intro van Rheingold ging. Maar ik heb de film dus nog niet gezien. Heb je dat stuk van Wagner weleens gehoord trouwens? Het is namelijk niet uren enkel bombastisch.

Zojuist de film gezien in de persvoorstelling, en WOW! Ik was zeer onder de indruk van Horners muziek, maar ik merk nu dat de cd-ervaring van de score werkelijk totaal anders is (als ik zo van Bregt hoor). De cd heb ik dan ook nog niet gehoord, en weet nu nog niet wat ik ervan kan verwachten.

Bregt zegt dat de vocaal sterk vertegenwoordigd is: die hoor je in de film werkelijk nergens, en ook het koor is nergens te horen, noch de song (de endcredits bevat grotendeels enkel natuurgeluiden, met op een gegeven moment een stukje score met hoorn-solo).

Dramatische melodieen zijn er ook niet, hoewel ze tegen het einde er steeds meer in beginnen te komen, zoals een overduidelijk van The Missing geript thema dat 2 keer voorkomt. Ook voor de klassieke muziek is een aardig deel ingeruimd, en ik vermoed dat Thin Red Line in menige scene (als temptrack) is gebruikt, met enkel een Indische trom eroverheen gezet.

Ik ben benieuwd naar de presentatie op CD, maar niettemin heb ik sterk het idee dat de filmversie vele malen mooier is (want: ingetogener).

Het verbaast mij totaal niet dat het wederom weer een groot verschil is tussen film en score release.

Ik vond dat bij Thin Red Line toch altijd wel erg meevallen. Goed, totaal anders ge-edit, maar de cd-uitgave was toch zeker wel representatief voor de film. The New World, echter, is een heel ander verhaal... Ik was in ieder geval op meerdere vlakken teleurgesteld.

Ten eerste; de score opzich. De familieleden van de Titanic klanken zijn, zoals Bregt al zei, idd aanwezig, net als A Beautiful Mind bv. tegen het einde. Het ergste vond ik echter het mismaakte tweelingzusje van The Missing: vaak aanwezig, letterlijk overgenomen, behalve dan de laatste paar noten; komop zeg, alsof het door die kleine verandering ineens een ander thema wordt Ook de vogels waren goed gevonden, maar werden te overvloedig ingezet en hadden eerder moeten verstommen. Verder heeft hij overigens wel erg mooie momenten, en is het opzich wel een erg genietbare score.

Het is alleen totaal niet representatief voor de film. Misschien kun je de score dan ook het best zien als een 'rejected score', aangezien er zeer weinig van is gebruikt. En dat is helemaal niet zielig voor Horner, want het is te weiten aan zijn (imho) totaal verkeerde inzicht. Volgens mij vond hij de film veel te rustig, en besloot deze eens flink op te levendigen. Wat je krijgt, is een weelderige score met veel erg aanwezige vocalen en thematiek. Dit contrasteert echter enorm met de natuurbeelden en haalt de hele sfeer onderuit. Gelukkig heeft Malick zich in zijn film met Horners score dan ook beperkt tot een enkel mooi moment, en ook delen van Horners score die hier niet op de cd-uitgave staan. Het piano-thema komt echter weer van Mozart (ik heb het idee dat dit ook de tempscore was, dat Horner hier zijn eigen pianothema voor schreef, en Malick dit vervolgens afwees om Mozart alsnog in de film te houden), de sfeermuziek van Carlos Nakai (lijkend op de sfeercreatie van TRL) en de machtige orkestcrescendo's komen van Vorspiel for Das Rheingold van Wagner.

Horners Missing-thema, samen met de stevige drums op een gegeven moment, was het enige wat ik in de cd-uitgave herkende uit de film. Verder kon ik werkelijk geen enkele track plaatsen, en de afsluitende song was al helemaal misplaatst. Horners score is dan ook meer een leuke 'inspired by' cd. 3.5*

Moet ik daar de Cosmic Beam onder verstaan of iets anders?

Nee, Cosmic Beam Drone en Cosmic Beam Live zitten inderdaad ook in de film, maar zijn van Fransesco Lupica. Ik had het over Water Bearer, Ancient Voices, Ritual 1 en Spiral Journey van Carlos Nakai.

Soundclips van 2 tracks daarvan zijn hier te vinden: http://www.amazon.com/gp/product/B0000007WM/sr=1-25/qid...

Het TRL effect wat ik bedoel zit niet in deze clips, maar Ancient Voices zit in dezelfde scene als waarin ik bepaalde TRL-effecten opmerkte. Heb de tracks nog niet helemaal gehoord, dus geen idee of dat effect daadwerkelijk bij die track hoort, of dat het is aangepast.

Met de beschrijving sfeercreatie kan ik helaas niet meteen mee begrijpen wat van TRL je nu bedoelt. Zal het later anders wel horen in de film.

Het zijn bepaalde geluidseffecten die je inderdaad maar in de film moet horen, 't is niet uit te leggen.

Ik heb de tracks inmiddels gehoord, deze bevatten niet de geluiden die ze in de film hebben. Ik vermoed dat het in de film dan een combinatie is tussen Ancient Voices van Nakai en Cosmic Beam van Lupica.

Interview met Horner waarin hij praat over het 'probleem' met The New World.

Iets klopt hier niet....

Link werkt niet

Waarmee ik eigenlijk bedoelde; er ergens halsreikend naar uit kijk, dat heb ik maar met enkele gevallen per jaar. Dan is het ook echt spannend om zo'n score dan te horen. Met al die andere gevallen is dat enthousiasme wat normaler, al zal vast de buitenwereld dat niet zo zien.