From Dusk Till Dawn (1996)

Heerlijke soundtrack van een heerlijke film met als absolute hoogtepunt Angry Cockroaches. Wat gaat de band daar fenomenaal uit hun dak.

Geweldig die Tito & Tarantula. Gewoonweg briljant

Ik weet nog goed dat toen ik de film de eerste keer zag ik niet wist wat me overkwam.
Misschien ging ik er heel erg blanco in en was de verbazing over de omslag halverwege de film daardoor des te groter. Smullen was het wel op die bewuste zwoele zomeravond dat ik deze film voor het eerst zag.
In tegenstelling tot andere Tarantino-films deed de muziek me hier veel minder: het gaf in elk geval geen meerwaarde. Toch heb ik de cd in een later stadium alsnog aangeschaft en ik moet zeggen dat er toch erg goede tracks tussen zitten. De nadruk ligt vooral op blues en (southern) rock en op een verzamelaar als deze is dat erg goed aan te horen allemaal.

From Dusk TIll Dawn was in meerdere opzichten een opzienbarende film. Ik zal in de derde of vierde klas gezeten hebben toen ik de film van een vriend van een collega van mijn vader (ja ja) te leen kreeg. Het was mijn eerste, zo niet de eerste kennismaking met Robert Rodriguez en Quentin Tarantino. Ik was gefascineerd door de broeierige sfeer, het eenvoudige verhaal en de visuele fratsen van Rodriguez. Ondertussen verzamelde het hele gezin zich om de tv toen het tweede deel van de film was aangebroken: de exploderende vampiers waren een publiekstrekker. De film stond me ook bij toen ik de eerste stapjes op internet zette. De soundbites die ik op Mark Stewart's From Dusk Till Dawn Page vond waren voor mij ongekend en werden gretig ingezet als Windows thema.

De film had dus een enorme impact, en daar hielp de muziek ook bij. Ik was door het dolle toen ik de soundtrack bij Proxis bestelde, en maanden later pas kreeg. Mijn vader haalde de cd die hij achter een schilderij bij wijze van verrassing verstopt had tevoorschijn en mijn geluk kon niet op. Deze mix van Texas bluesrock en filmdialogen was een van de eerste soundtracks die ik kocht en hoewel ik de plaat al jaren en jaren heb en vele keren heb geluisterd, is mijn mening erover niet enorm veel veranderd. De hoogtepunten komen van Tito & Tarantula, die me zelfs met Angry Cockroaches wisten te boeien; in die tijd hield ik nog niet zo van de wat 'hardere' muziek. After Dark is bovendien een klasse nummer. Alles wat daar omheen is omgezet is degelijke muziek die perfect bij de filmmomenten passen. The Blasters zijn fijn om te horen, Jimmie Vaughan prima gitaarwerk voor een zwoele zomeravond en ZZ Top kon me ook erg bekoren.

Daar komt dan weer bij dat er ook wat zwakke tracks tussen zitten. De inbreng van Graeme Revell vind ik onopvallend - maar misschien denk ik daar zo over omdat ik slechts zelden echt gegrepen wordt door een muzikale soundtrack. Maar over de gehele linie zijn er weinig nummers die me helemaal niet interesseren. Mijn beoordeling zit eigenlijk tussen 3,5* en 4* in. Gezien de invloed die de film op mij had en het aantal keren dat ik met plezier deze cd op zette lijken vier sterren me echter een gerechtvaardigde score.