Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium (2006)

Stadium Arcadium... ik kan eigenlijk niet beschrijven wat voor gevoel ik bij dit album heb. Woorden als 'fantastisch', 'geweldig', 'geniaal', 'pareltje', enz. enz. zijn niet genoeg om het album te beschrijven. De Peppers zijn bij elkaar gaan zitten en hebben alles, hun goede en slechte tijden, gebeurtenissen in hun persoonlijke levens samengeraapt. Wat je dan hebt is een grote hoop met emotie en gevoelens. Hieruit zijn 28 nummers gekomen. Er zitten mooie, droevige nummers tussen, maar het overgrote deel van de nummers is erg vrolijk. Stadium Arcadium ademt een gevoel van vriendschap, broederschap. De Peppers hebben waarschijnlijk enorm veel plezier gehad bij het maken van de muziek op dit album, misschien waren ze ook trots op zichzelf omdat ze al zolang meegaan en het goed met elkaar hebben. Ze weten in ieder geval dat gevoel over te brengen, die vriendschap. Fantastisch.
28 nummers. Ongelooflijk dat er bijna geen enkel nummer tussen zit dat ik niet mooi vind. Er zijn hooguit acht nummers die ik wat minder vind, dat houdt in: wel aardig. De overige twintig nummers variëren van goed tot prachtig. Elk nummer heeft iets bijzonders en ieder nummer is gemaakt met veel liefde en zijn lekker energiek. De bekende nummers als Snow, Tell Me Baby en Dani California zijn erg goed. Maar een groot deel van de minder bekende nummers zijn net zo goed, of meestal beter.
Ook doet elk bandlid wat we van hen verwachten. Kiedis heeft een mooie stem en laat hier horen dat hij op veel verschillende manieren kan zingen. Hij legt ook veel gevoel in zijn stem. Flea bewijst maar weer eens een van de beste bassisten op aarde te zijn. Zijn bassdeuntjes zijn zo geweldig. Zo mooi, Flea doet energie, creativiteit en liefde voor muziek in een blender en giet het dan in de input van zijn bassgitaar. Heerlijk om naar te luisteren. Net zo geweldig, of eigenlijk geweldiger, is Frusciante. Op bijna elk nummer speelt hij een geweldige solo. Briljant gewoon, bij elk nummer wordt je verrast door een heerlijke uitspatting van een gitaarsolo. En tot slot begeleid Smith de mannen weer zoals vanouds op een goede manier met zijn drums.

Een machtig album van een van mijn favoriete bands. 4,5*

Nogal een laag stemgemiddelde terwijl het album toch vrij hoog in de top 250 staat.

Blijkbaar vinden mensen het of helemaal geweldig en zetten het in hun top 10, of vinden het niks.

Ik vond dit indertijd een erg goed album, maar tegenwoordig luister ik er eigenlijk nooit meer naar. Misschien dat mijn smaak gewoon is veranderd, of het is gewoon niet zo'n topalbum...

Zonder Frusciante zijn geniale ideeen vrees ik het ergste...

ben benieuwd hoe Josh Klinghoffer het doet

Ja Frusciante vervangen is geen cadeau natuurlijk. Ik verwacht ergens wel een duidelijke koerswijziging zoals inder tijd met One Hot Minute... Wat ik ook geen slecht album vond toen.

Chad heeft gezegd dat het anders zal zijn, een andere richting met piano. Ben benieuwd hoe Josh het gaat doen.

Beste nummer van dit album!

Tja, Stadium Arcadium wat moet je erover zeggen, ik bedoel, als je dit niet heel sterk vind dan weet ik het ook niet meer, ik ben zelf meer van de RHCP vanaf Californication, dus over de begin tijden van de groep kan ik weinig zeggen, want dat vind ik nou niet zo geweldig, maar dit, dit is volmaakte muziek, met een geweldige John Frusciante op de gitaar, jammer dat hij eruit is gestapt, maar zijn solo werk is ook heel goed, maar dit album is een topper, met een geweldig liedje als hoogtepunt, tenminste mijn hoogtepunt: Hard To Concentrade

Hier is wat ik ervan zeg: het is leuk, maar had kunnen ingekort worden naar één CD, want het weet geen 28 nummers / 2 uur lang de aandacht vast te houden. Verder denk ik dat RHCP met Frusciante hun sterkste lid kwijt zijn, want zijn bijdragen op gitaar - samen met Flea's originele baslijnen - zijn bijna het enige wat Stadium Arcadium nog staande houden. Ik ben sowieso nooit een grote fan geweest van Kiedis' zang en zijn teksten zijn hier bij vlagen ook wel tenenkrommend. Als ik het er hier op nalees, ten slotte, weten zij die het album loven, niet echt wat gezegd over Smith's drumwerk. Volgens mij komt dat omdat het hier eerder ongeïnspireerd overkomt; veel drummers hadden dit even goed, zoniet beter, kunnen doen.

Soit, een leuk, zomers plaatje, maar het ontbreekt nogal aan diepgang. VIND IK.

nouja ik bedoelde meer, je kan er zoveel over zeggen want het is zo goed, Anthony Kiedis is in in topvorm(vooral de teksten zijn beter dan ooit) ja het drumwerk is misschien standaard, maar van mij hoeft het niet moeilijk te zijn, het klinkt heerlijk, John is geweldig en ja misschien zakt het in zonder John dat zou jammer zijn maar meer ook niet, en Flea die is gewoon de beste bass-speler die er is