U2 - Under a Blood Red Sky (1983)

Het vuur van de live-optredens van U2. Niet alle nummers krijgen iets extra's mee. 'I Will Follow' daarentegen wel. Het is en blijft een korte live-impressie van de grootste successen van de Ieren tot dat moment.

Eigenlijk is dit m'n favoriete U2 album, al is het geen regulier album, destijds compleet grijs gedraaid.
Van begin tot eind helemaal top, wat een brok temperament.
Stiekem is m'n favoriet Party Girl, dat wordt met zoveel emotie gebracht en past prachtig tussen kanjers als I will follw en Sunday bloody Sunday, geweldig !!!

De cd was ooit het best verkochte live album in GB. En zoals de meesten heb ik die cd ook...inderdaad fantastisch energiek, rauw en puur zoals maar weinigen dat kunnen, of beter gezegd het lef hebben om dat op cd te zetten. Er staan een paar nummers die over de jaren heen echte klassiekers geworden zijn. Denk aan Sunday Boody Sunday bijvoorbeeld...ook al is de versie op Rattle & Hun nog beter..maar de marcherende Bono met een vlag, zijn bijna identiek geworden aan waar U2 voor staat. Verder ook Party Girl, wat een schitterend nummer is dat......en inmiddels als net zo'n favoriete live klassieker (alleen niet vaak gespeeld)....Nu, zeker niet meer.

En als je dan dacht dat je het allemaal had gehad, brengen ze een dvd uit, met veel meer nummers...en wat een klappers staan daarop zeg...Seconds, Surrender, Twilight, Two Hearts Beat As One, Out Of Control, Into The Heart...dit is een waslijst van klassiekers waarbij letterlijk de energie uit je speakers spat..Wat een fantastische ervaring...en ik denk een van mijn meest gedraaide DVD's (zeker op mijn Ipod). Geen enkel slecht nummer op deze DVD.

Het is echter ook pijnlijk, want het herrinert ons eens te meer dat er eigenlijk nog maar een sprankel over is van dat waar U2 ooit voor stond, waar ze toe in staat waren en wat ze ons brachten. Het werk na Achtung Baby staat echt in schril contrast met dat van daarvoor. En de geremasterde (perfect geluid overigens) cd's herrineren ons eens te meer aan dit feit.

Dit, net als al het andere Pre-Achtung Baby werk is mandatory voor iedere muziekliefhebber. Dat blijkt alleen al als je kijkt naar Top 100 Allertijden lijsten en Album top 1000 lijsten waarin stevast verschillende posities innemen....of in het geval van het laatste, alle albums zo ongeveer voorkomen.

Op de top van kunnen? Nee niet echt, het album wat na War komt laten ze toch wel weer een stuk ontwikkeling horen. En vooral technisch gezien zijn ze hier nog niet aan hun top.

Bij dit album moet ik altijd nog aan de jonge U2 denken waar het nog rammelt en kraakt. Een nog echt rommel groepje. Terwijl ze al wel een behoorlijk publiek hadden.

wat een vuur in het spel van U2. het rammelde nog , maakt niet uit , de songs zijn goed , de beleving nog beter, maar dit album is natuurlijk schandalig kort. gewoon dat hele red rocks ding halen ,en je begrijpt waarom u2 zo groot is geworden.

als ik toch eens een setlist mocht maken van wat u2 zou spelen op hedendaagse concerten...... dan zou de helft afkomen van die eerste vier albums en paar hoogtepunten van achtung en joshua , en helemaal niks van die crap die ze gemaakt hebben na zooropa.....

dan zou ik echt een kaartje kopen van 80 euro

Kan het zijn dat ik van het hele Red Rocks concert een bootleg cd heb? Volgens mij heet ie The complete concert en staan alle nummers er in uitmuntende kwaliteit op!
Anyway, dit album is natuurlijk een dijk van een live registratie met maar 1 probleem; veel te kort!!
Ik weet nog goed dat ik voor het eerst de intro van The electric co. hoorde; my God wat geweldig!! Later leerde ik dat het de riff van het nummer Is that all? is maar dat maakte het niet minder mooi!
Deze versie van I will follow is, vind ik, de uberversie!!