Trentemøller - The Last Resort (2006)

Ja dat vind ik samen met While The Cold Winter Waiting de mooiste nummers, maar eigenlijk is het hele album gewoon top

Een album dat mij al een tijd in z'n greep heeft. 'Take me into your skin' was meteen goed voor een flinke dosis kippenvel en ook de rest van de tracks klonk aardig. Maar hoe meer nachtelijke luisterbeurten de plaat krijgt, hoe meer vat ik krijg op deze schitterende sfeervolle muziek en alle tracks hun kwaliteiten bloot leggen. Dit is gewoon een prachtige productie, die met iedere luisterbeurt beter wordt. Voor nu 4 sterren, maar daar gaan nog wel een paar punten bijkomen.

Vandaag aangeschaft na onlangs aan een nachtelijke luistersessie met meneer HaanHoen hierboven te hebben onderworpen. Die beviel me dusdanig goed dat ik hem direct mee heb genomen toen ik hem voor 9 euro in de winkel zag liggen. En ook nu weer kan de plaat me erg vermaken.

Vandaag weer is, in een te drukke trein, beluisterd. En ik moet zeggen, ik droomde helemaal weg Dus toch maar met een halfje verhogen.

Kijk, hier heb ik nou een beetje koptelefoon voor. Wat een magnifieke luistertrip is dit toch. Zou voor dit soort platen het woord "cool" ooit uitgevonden zijn ?

Nee, dat woord bestond volgens mij al voor 2006.

"Dit soort"

Nee dat woord stamt uit '59: cool jazz (ene M.Davis).

AT is echt wel klasse - iemand die dit kent AT - keyboards en beats; don't let the Danish scare you!

'57 dus: Miles Davis - Birth of the Cool (1957)

Waar staat AT voor?

AT = Anders Trentemølller

sorry - dacht dat dat duidelijk was; live gezien, top!

Volgens mij oppert VDG niet dat het woord cool pas in 2006 is uitgevonden.

Filmpje ziet er interessant uit, zal er op een rustiger moment eens goed naar kijken.

En fijn dat deze magnifieke plaat weer wat positieve aandacht krijgt.

Nee, dat snap ik wel - maar dit was één van de eerste keren dat dit word zo directmet muziek werd verbonden. Kijk ook naar foto's van Miles en zijn mede-musici uit die tijd en dat waren echt wel 'cool dudes'.

AT: dit is hetzelfde nummer als hierboven in iets betere kwaliteit , weliswaar minder 'electronics', maar deze plaats ik omdat je hier heel goed de integratie van beats, effecten en slide-guitar kunt horen én zien. An als er één honky instrument is (waarbij je niet aan beats moet denken) is het wel de slide-guitar. Hier wordt AT ook genoemd op ca 4:00 - "hij heeft de backing track gedaan"- waarna meteen de slide-guitar man in de spot wordt gezet..

Heerlijk dat digitale knetteren van dat electronische haardvuur.

Zou ik mogen weten waar deze cd voor 9 euro in de winkel lag?

Absoluut, dat was in de Concerto aan de Utrechtsestraat in Amsterdam maar als ik me niet vergis hebben alle filialen van Plato en Concerto hem voor die prijs liggen. Of dat hadden ze ten tijden van mijn aanschaf.

Beetje middle of the road electronica, nergens echt boeiend maar ook nergens echt slecht, helaas haak ik al snel af en zoek ik naar wat meer diepte en afwisseling.

Maar de benaming middle of the road electronica vind ik ook wel een beetje opgaan voor Trentemoller. Hij beheerst het kunstje goed en hierop staan heel veel mooie tracks, maar hij wil voor mijn gevoel af en toe net te graag laten horen in hoeveel verschillende elektronische stijlen hij thuis is. Het album had van mij qua stijl ook wat compacter gemogen om echt heel goed te zijn. Ook binnen de nummers zelf gaat dat op.

In de meeste auto zit volop electronica met juist dat doel: ervoor zorgen dat auto's midden op de weg blijven.

Tijdens het rijden draai ik graag Trentemöller dan lijkt het of het sneller gaat. Misschien ben ik ook wel een typische middle of the road ("chirpie, chirpie, cheep, cheep") muziekliefhebber - dat liever nog dan middle-of-the-road meekletsen met de zelfbenoemde (sub)genrespecialisten.