88 stemmen | gemiddelde 3,68
Verenigde Staten
Funk / Soul
Label:
Atlantic
Green Onions (2:45)- Rinky Dink (2:39)
- I Got a Woman (3:32)
- Mo' Onions (2:50)
- Twist and Shout (2:09)
- Behave Yourself (3:45)
- Stranger on the Shore (2:18)
- Lonely Avenue (3:25)
- One Who Really Loves You (2:22)
- You Can't Sit Down (2:46)
- A Woman, a Lover, a Friend (3:15)
- Comin' Home Baby (3:09)
[permalink] geplaatst op 14 juli 2006, 21:58 uur Dit is hele lekkere funky do your thing muziek. met dat heerlijke hammond orgeltje. Topper.
[permalink] geplaatst op 31 januari 2007, 17:33 uur Gajarigon schreef:Ik ken enkel het titelnummer, dat tevens een van de beste instrumentale nummers is.
Inderdaad, fantastisch nummer.
Ken verder niets van ze, maar ben ook niet van plan daar verandering in te brengen eerlijk gezegd.
tondeman
[permalink] geplaatst op 31 januari 2007, 17:35 uur Waarom niet?
tondeman
[permalink] geplaatst op 27 augustus 2007, 23:24 uur Comin' Home Baby is echt bad-ass
3,5 [permalink] geplaatst op 16 december 2007, 21:51 uur Is 'One Who Really Loves You' een cover van
Mary Wells?
En staan er nog meer covers op dit album naast 'Twist and Shout'?
tondeman
[permalink] geplaatst op 16 december 2007, 21:54 uur Volgens mij zijn het alleen maar covers op green onions na. Ja en mo' onions natuurlijk. (inderdaad eenn Mary Wells cover, of Smokey Robinson beter.
4,0 [permalink] geplaatst op 2 april 2008, 13:18 uurBooker T. & the MG's zijn de legendarisch huis-band van het Stax-label. IJzersterke funky grooves en louter muzikaal. Vind het een fantastische cd. Ben niet zo van het instrumentale, maar dit zekers wel.
4,0 [permalink] geplaatst op 23 mei 2008, 20:05 uur Zeer prettige plaat, het gelijknamige 1ste nummer spant natuurlijk compleet de troon qua groove en swing. Geweldig!
4,0 [permalink] geplaatst op 17 juni 2008, 13:32 uur De koning van de swing hammond met de legendarisch Memphis Group. Heerlijk. En dan te bedenken dat de meeste nummers al van voor 1960 gemaakt zijn. Tijdloos...
4,5 [permalink] geplaatst op 27 maart 2009, 16:49 uur Inderdaad battersea, tijdloos. Ik ben verbaasd hoe modern deze muziek klinkt. Ze komen binnenkort naar Groningen voor een optreden tijdens de Rhythm & Bluesnight, waar ik kaartjes voor heb. Daarom heb ik maar even wat muziek van ze gekocht en daar heb ik geen spijt van!
Green Onions, Rinky Dink en Mo'Onions zijn nu op dit moment favoriet.
4,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2010, 20:59 uur Heerlijke sfeervolle, instrumentale muziek. 'Green Onions' kent iedereen natuurlijk, maar de rest van de plaat doet zeker niet onder.
4,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2010, 21:02 uur ja een prachtige instrumentale plaat uit 1962 dan nog wel , en zeggen dat Booker T verleden jaar nog een hele goeie maakte samen met op de achtergrondd ene Neil Young en leden van de Drive-by Truckers ( potato head heet hij )
gewoon een toffe pé is die booker té
[permalink] geplaatst op 8 april 2012, 15:57 uur Green Onions is de enige die ik ken. Maar oh wat klinkt dat lekker. Wisten jullie dat het nummer trouwens per ongeluk een hit is geworden. Het was eigenlijk een jamsessie in de opnamestudio omdat de lui moesten wachten op de managers die wat aan het bespreken waren. Een meneer van de platenmaatschappij Stax Records nam het stiekem op zonder het de bandleden te vertellen.
[permalink] geplaatst op 14 mei 2012, 11:37 uur Gisteren is Donald "Duck" Dunn, de bassist van Booker T and the MG's, overleden. Enkele weken na Levon Helm is er weer een fantastische muzikant die het tijdelijke met het eeuwige verwisselt.
Vanavond schuif ik , als eerbetoon, dit geweldige album nog eens in de CD-lader. Om te genieten van Green Onions, Mo Onions, Behave Yourself , Comin' Home Baby en de geslaagde Ray Charles cover "Lonely Avenue". Het flauwe Rinky Dink wordt hen op deze dag vergeven.
3,0 [permalink] geplaatst op 23 februari 2013, 13:09 uur Beetje vreemde, geheel instrumentale plaat is dit. Green Onions herkende ik, maar waar is dat nummer gebruikt dacht ik de hele tijd? Het schijnt door vele anderen gecoverd zijn, misschien is dat het? Over covers gesproken, daar bestaat het hele album dus uit. Na een tijdje heb ik het wel gehoord hoe Booker T en zijn kornuiten telkens hun zelfde sound toepassen op verschillende songs. Ik vond het af en toe een beetje suf en fout overkomen. Twist and Shout op zo'n weeïg klinkend orgel, hmmm, dat knalt toch meer in de versies van The Isley Brothers of The Beatles.
