Tom McRae - Just Like Blood (2003)

Eén van de mooiste cd's die ik in huis heb - een ongelooflijk warm gevoel bekruipt me steeds opnieuw wanneer ik deze plaat beluister. Zo ergens tussen geluk van de pure schoonheid en rust die dit werk uitstraalt en de diepsnijdende melancholie die hier met bakken aanwezig is:

Meisje is reeds lang geleden verdwenen - maar ze is er nog steeds én zal nooit, maar dan ook nooit verdwijnen uit de achterkamers van z'n tochtige hersenkamers.

"You only disappear" - magnifiek. Ga maar weg, meid - ik kan je toch nooit meer kwijtraken. Werkelijk prachtig album!

Komt dicht in de buurt van deze plaat, vind ik. Misschien zijn de arrangementen op z'n debuut ietsje kaler, maar dat hindert niet echt volgens deze jongen

En 2nd Law is een nummer dat ik destijds zelf graag pingelde

Duidelijk een iets warmere plaat dan zijn voorganger: er zijn hier meer toevoegingen qua instrumentatie. Zelf neig ik net iets meer naar de puurheid van het debuut, maar ook deze krijgt 4 sterren (zoveel verschil is er nu ook weer niet tussen de 2 albums ).

Wat een pracht muziek toch. Je kent het wel; het is donker buiten, je bent alleen, je hebt een kaars aangestoken. Het licht van de kaars valt door je glas rode wijn en die gloed, dat is deze muziek.
Had ik gezegd dat je alleen was? Misschien niet helemaal, maar word je omringd door gedachten en herinneringen aan verloren liefdes, gemiste kansen. Een flauwe glimlach speelt rond je mond, je neemt een slok en de cd is afgelopen, maar het is nog steeds donker buiten.

'let if fade'

Ik heb nog een goeie aansteker

Inderdaad fish, "Just Like Blood" is niet echt een cd die je opzet wanneer je een vriendin ontvangt.

"Wat denk je, schat? Gaan we effe een cd'tje opzetten die grotendeels handelt over mislukte relaties? Kunnen we meteen de toekomst benaderen."

Bijna weer een nieuwe! 2 mei komt ie uit: All Maps Welcome. Tracklisting staat al op z'n site. Vond de eerste twee cd's bijzonder goed.

Benieuwd of deze man nog met een nieuw album komt. Ik blijf dit een klassieker vinden. Prachtige songs met als uitschieters You Only Disappear (zijn mooiste) en Mermaid Blues.

Vorig jaar is er nog All Maps Welcome verschenen als opvolger van dit album dus tenzij Tom McRae het helemaal niet meer ziet zitten in de hele muziekbusiness zou ik niet weten waarom er over een jaar of 2 niet weer een nieuw album uit zou kunnen komen.

Die heb ik dus helemaal gemist! Gauw achteraan dus. Hij staat zelfs gewoon op de site..

een mooie plaat, mooie liedjes, mooie teksten, ik kan alleen zn stem niet zo goed hebben... weet ook niet hoe t komt... 3*

Schitterend.
Muziek die ik eigenlijk veel eerder had moeten ontdekken.
Ik ken eigenlijk alleen 'just like blood' en 'king of cards,' het debuutalbum wordt het hoogst beoordeeld, dus ik ben zeer benieuwd wat dat gaat brengen.

Ik vind dit echt een prachtige plaat, puur, zwoel, zacht, mooi, fascinerend, simpel en tegelijkertijd complex (als je me snapt) en gewoon een genot voor het oor. Een 4,0, omdat ik hem nog niet al te vaak heb geluisterd..

Mooie plaat, draai hem nu al voor de 5e keer in 2 dagen. Vooral de muzikale broertjes Overthrown en Mermaid Blues gaan door merg en been. Maar snel ook de latere werkjes van Tom opsnorren...

3,5* vooraleerst.

Ik zou juist eerst achter het debuut aangaan!

Oeh pardon, ik dacht abusievelijk dat dit het debuut was Maareh indrukwekkend gemiddelde, ik ben alweer aan het snorren...

In die tijd had ik een bijzonder knappe vriendin (Sarah, waar zit je toch?) die me jammer genoeg achterliet om een jaartje Ecuador te beleven. Geen kwaad woord. Zulke kansen krijg je nu eenmaal niet erg vaak.
Haar familie ging op een mooie dag een weekje naar zee. Omdat zij nog school volgde ging zij niet mee. Natuurlijk zag ik mn kans schoon om gezellig een weekje bij haar in te trekken in het pittoreske St-Aubert nabij Doornik. Zij iedere dag met de fiets naar school en deze jongen bleef natuurlijk wat langer in zijn bed liggen om dan wat huishoudelijk werk te verrichten, eten te maken, de schapen, kippen en poezen eten te geven.

Daar ik zelf enkel Yoshimi van de Lips had meegebracht ging ik dus op zoek in dat grote huis naar muziek.
Hoewel dit weeral enkele jaren geleden is en er op die tijd zoveel wazige periodes zijn geweest kan ik me nog goed herinneren hoe ik plots tussen een van haar weinige cd'tjes deze vond.
Heel wantrouwig duwde ik 'm in de lader want het zag me er toch maar een of andere onnozele singer/songwriter boecht uit maar ja ik kon moeilijk een volle week dezelfde beluisteren, want immers verandering van spijs doet eten, nietwaar?

Nu is me niet zoveel meer bijgebleven, probably omdat het niet echt mn meug is, maar 1 welbepaald nummer is me na al die tijd bijgebleven, dat wondermooie Overthrown. Wat een mooi nummer was me dat zeg.
Het is al van die tijd geleden dat ik het nog hoorde, nu op een zwerftocht langs de MuMe-pagina’s kom ik dit cd’tje tegen.

Dank u Tom McRae voor die mooie herinnering aan die memorabele week ginder in Henegouwen.

Ik was en ben nu ook even volledig….