Kenji Kawai - Kôkaku Kidôtai (1995)
33 stemmen | gemiddelde 4,12
Japan
Score
Label:
BMG
Macking of Cyborg (4:28)- Ghosthack (5:14)
- Puppetmaster (4:14)
- Virtual Crime (2:41)
- Ghost City (3:34)
- Access (3:16)
- Nightstalker (1:44)
- Floating Museum (5:05)
- Ghostdrive (5:52)
- Reincarnation (5:44)
- See You Everyday (3:26)
5,0
[permalink] geplaatst op 30 maart 2004, 16:38 uur Kawai weet precies dat ‘’cyberpunk’’ gevoel op te roepen wat vereist was. Hij onderscheidt zich van de andere stroming componisten die science fiction projecten voorzien van composities. Neem als voorbeeld Vangelis en zijn werk voor Blade Runner, waarin gebruik wordt gemaakt van synths.Kawai vertrouwt meer op special drums en zijn koor. Centraal door zijn score heen is een thema waarbij simpel een effectief de drum dominant is en de spanning van het verhaal verbeeld in de score. Vaak wordt deze dan langzamerhand begeleidt of overgenomen door de overige insturmenten. Hier en daar gitaargeluiden als in ‘’Nightstalker’’. Op bepaalde momenten doet het qua sound een beetje aan als zijn score voor Ringu. 5 sterren
4,5 [permalink] geplaatst op 30 maart 2004, 21:21 uur Kawai weet precies dat ‘’cyberpunk’’ gevoel op te roepen wat vereist was.
Met alle respect, maar dit slaagt werkelijk nergens op. Als er één soundtrack ontypisch cyberpunk is, is deze het wel. Zal hier later wel een wat uitgebreidere uitleg neerpennen, maar de overwegend ambient sfeer zou toch een weggever moeten zijn
.
5,0 [permalink] geplaatst op 30 maart 2004, 21:33 uur Ik doelde meer op het cyberpunk gevoel wat deze film moest uitstralen, niet in het algemeen dus.
4,5 [permalink] geplaatst op 30 maart 2004, 21:59 uur Ghost In The Shell is dan ook geen cyberpunk pur sang, mede door de soundtrack.
Weer zo'n geval van veel cyber en weinig punk. In dit geval helemaal geen kritiek op de film/soundtrack ...
5,0 [permalink] geplaatst op 26 mei 2004, 12:42 uur Kawai over de track Nightstalker:
I played rare music instrument which I made it from motif an old Chinese music instrument.
Dit blijkt er werkelijk belachelijk uit te zien (waar de componist niet verder op in ging)
4,5 [permalink] geplaatst op 26 mei 2004, 12:49 uur
5,0 [permalink] geplaatst op 26 mei 2004, 12:51 uur Inderdaad, hij probeert het tenminste nog.
4,5 [permalink] geplaatst op 27 augustus 2007, 21:01 uur Een uitmuntende soundtrack! Heel sfeervol, minimaal, en een perfecte begeleider van de film.
Making of a Cyborg bevat dat koortje dat je nog een aantal keer op de soundtrack terug zult vinden. Stemmig, hoewel het een beetje uit de toon valt van het geheel. Dat is geen nadeel overigens.
Ghosthack is behoorlijk minimaal, met hier en daar wat zachte ritmeslagen op de achtergrond als je heel goed luistert. Puppetmaster wat minder minimaal en heeft een sfeertje dat goed bij de uitstraling van de film past; ijskoude klanken alsof er op metaal wordt geslagen.
De montage in de film geeft me een gevoel van eenzaamheid, en de muziek bouwt hierop voort door heel klein te zijn, met ijskoude klanken, eerst dromerig, dan wat grootser (het koor), maar altijd subtiel en ingetogen.
Hoogtepunten zijn Virtual Crime, Nightstalker (is dat een Spaanse gitaar die ik hoor?), en Floating Museum. Jammer van het laatste nummer, See You Everyday (in mijn iTunes staat 'ie trouwens als To Be Or Not To Be :S). Dat ligt geheel uit de stijl van de film en soundtrack. Aan de andere kant, dat heeft dan ook wel weer wat. Neem een gezellig ouderwets plaatje, zet het onder een horrorfilm, en het is ineens luguber...
3,5 [permalink] geplaatst op 21 januari 2008, 17:19 uur Ik ken de film niet en wellicht vind ik het daardoor niet volledig betoverend. Op de droeve momenten vind ik deze score het best; de strijkers hebben wel wat weg van die op Avalon (of omgekeerd), maar dat doet er weinig toe: het blijft vooral ijzersterk. Toch op sommige momenten net wat te weinig sprankelend voor mij om echt telkens te boeien. Nu, zoals ik al zei, ontstijgt het het etiket deels betoverend en grotendeels geslaagd nog niet.
Hou het dus op 3,5*
5,0 [permalink] geplaatst op 22 januari 2008, 17:04 uur Probeer Innocence ook maar eens, dan zie hoe fantastisch ie verder boortduurt op bepaalde rode draden.
