Editors - An End Has a Start (2007)

een van de weinige bands van wie het 2e album me meer aanspreekt dan het eerste, waarschijnlijk omdat dit album songs bevat die live goed tot hun recht komen (zo goed als allemaal) wat ik op het eerste album nogal mistte. Dat was namelijk wat meer in een hoekje uithuilen terwijl dit meer 'de beuk erin' is. Daar hou ik van

4*

Ik vond dit album altijd minder dan hun debuut. Nu ik 'm draai voorafgaand aan het concert morgen, valt 't me helemaal niet tegen. Sterker nog: wat staan er toch ook hier weer een aantal hele fraaie nummers op. Natuurlijk Smokers, maar ook An End Has A Start, Bones, When Anger Shows, The Racing Rats & Escape the Nest. En dan heb ik ook nog de hele sterke Japanse bonustracks: A Thousand Pieces & Open Up. Dat laatste nummer is ronduit briljant te noemen.

Omhoog naar 4,5*

Zeer goede plaat. Tot nu toe kan de derde hier in mijn opzicht niet aan tippen.

Toen recent hun nieuwe plaat uitkwam dacht ik daar moet ik toch eens naar luisteren. Dat vond ik heel aardig klinken. Toen zag ik dat er veel kritiek op dat album was en nam me voor om het oude materiaal eens te beluisteren. Ik heb de cd nog niet gekocht maar ga dat zeker doen.

Ik heb tot nu toe An End Has a Start, When Anger Shows, en Well Worn Hand gehoord en die vind ik stuk voor stuk geweldig. Ben benieuwd naar de rest en zal weer wat posten als ik dit album helemaal gehoord heb.

Als je die twee al goed vindt, dan zal de rest je zeker en vast behagen

Dit meen je niet!! Een keer luisteren en daar je conclusie uittrekken!! Knap en wonderbaarlijk....betrouwbaar, nee zeker niet!! Dus ik zou zeggen haal je anti-stem weg en luister nog eens een keertje!

dit ben ik ZEKER! niet met je eens! de editors hebben zeker wel een eigen geluid!..

Heerlijke CD van de Editors. Heb nu twee albums van de Editors
Deze en ITLAOTE. geniaaaal!

herlijke nummers, net name de eerste 2, bones, racing rats, ect ect.. helemaal verliefd!

Heb deze cd nu eindelijk in huis en meerdere malen beluisterd.

Het plaatje hinkt voor mij op twee gedachten. Enerzijds vind ik het eerste deel van het album echt super maar het tweede deel doet mij wat minder.

Absoluut hoogtepunt vind ik Weight of the World. Dat nummer heeft een prachtige tekst mooie melodie en is werkelijk schitterend gezongen.

Een goede tweede is voor mij When Anger Shows. Wederom erg goede tekst prima melodie en erg sfeervol.

Dan zijn er nog de beide singles, die ik ook super vind net als Racing Rats en Escaping the Nest.

Smokers outside the hospital door vind ik erg mooi tot het kinderkoor invalt dan wordt het allemaal wat kitcherig. Neemt niet weg dat het geen slechte song is.

Push your head en Spiders doen mij een stuk minder ik vind ze wat te zeikerig en pretentieus. Deze songs halen voor mij de score dan ook wat omlaag.

Het afsluitende Well Worn Hand vind ik dan weer erg mooi en een zeer waardige afsluiter.

Op zich is dit een prima album maar ik denk dat deze heren op termijn nog beter zullen kunnen. Overigens vind ik de omschrijving dat The Editors klinkt als Coldplay die Joy Division proberen te coveren erg leuk gevonden. En het klopt eigenlijk ook wel maar ik zie dat niet als iets negatiefs hoewel ik totaal niets om Coldplay geef.

Maar goed, hele aardige plaat die regelmatig in mijn cd speler zal draaien.

Absoluut een goed album maar In this light and on this evening is een stuk verrassender en veel orgineler van opbouw. Tot nu toe geen enkel skip moment gehad met het 3e album maar de 2e begint al snel te vervelen. Ik snap niet dat juist An and has a start tot het beste album van Editors is gekozen. 100Th Window van Massive Attack staat eveneens NIET in de top 100 van de afgelopen 10 jaar dus aan de lijst zal niet al te veel waarde worden gehecht, hoop ik.

Ik hoor toch heel veel gelijkenissen met The Killers hoor, al vind ik Editors ietsje beter.

Ik vond dit een grote tegenvaller na zo;n goed album als The Back Room, ik herkende in de nummers niets terug in mijn muzieksmaak, het was totaal iets wat mij niet lag. Ik kan ook maar 1 favorite track aan finken ''An And Has A Start''.

Na het beluisteren van 'Smokers Outside The Hospital Doors' en 'Well Worn Hand' heb ik deze -met de top 250 positie in het achterhoofd- vrijwel blindelings gekocht. Die twee blijven het toch wel keer op keer doen bij mij. Niet alleen muzikaal, maar ook tekstueel beklijven ze keer op keer.

Laat ik nu niet gaan veralgemenen, er staan er nog enkele héél mooie op dit album, maar na enkele luisterbeurten heb ik het wel gehad. En wat nog het meest van allemaal meespeelt in mijn relatief lage quotering, is vooral het feit dat het allemaal zo sterk op elkaar lijkt. Ik mis het verrassingseffect. De spanning.
Ben geen diehard fan van The Editors, en hoewel ik hun andere albums nog niet beluisterd heb, durf ik met een voorzichtige zekerheid zeggen dat ik dat ook nooit zal worden. Toch kan ik zo nu en dan heel erg genieten van die enkele pareltjes op dit album, die me ooit eens tot aankoop verleid hebben.

Hm in het begin leek voor mij ook alles op elkaar, maar na verloop van tijd kan je de nummers toch wel onderscheiden?
Wel vaak dezelfde tremolo techniek van de gitarist natuurlijk - en d zo typerende baritonstem van Tom, maar dat ligt aan hun stijl hé. Misschien moet je hun laatste eens proberen - mij ligt-ie niet, want te grote stijlbreuk met deze hier (die ik wel enorm apprecieer).

Zo heel veel verschil zit er nu ook weer niet tussen deze plaat en zijn voorganger. Ik vind deze echter wel beter. Bij het beluisteren van The Black Room komen een paar nummers bij mij altijd wat zeurderig over. Op dit album heb ik daar geen last van.

Man wat heeft de zanger toch een geweldige stem! Hij tilt dit album echt een niveau hoger, want er staan wel enkle minder nummers op, nl. Weight Of The World, When Anger Shows en well Worn Haan. Alle andere nummers variëren van goed naar ongelooflijk goed. The Racing Rats en An End Has A Start zijn mijn twee favorieten.