Yann Tiersen - Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Schitterende soundtrack, toch wel één van de beste die ik ooit hoorde, al is mijn kennis van soundtracks redelijk beperkt. Hoe dan ook, deze springt er sowieso bovenuit na het zien van vele films. Knap!

Nummers drie en vier zijn meesterwerken. (3)

Hmm, ik vind de soundtrack van Goodbye, Lenin zelf nog wat mooier dan deze juist.

En Rue de Cascades is ook erg mooi. Een aantal nummers van dat album zijn nota bene hergebruikt hier.

Correct, dat is nog altijd m'n favoriete Tiersen release. Deze vind ik persoonlijk wat overgewaardeerd, maar dat kan ook met m'n aangeboren afkeer voor accordeons te maken hebben.

De accordeons vind ik hier ook wat te overheersend.

De muziek bij de film is inderdaad prachtig, maar als losstaande muziek vind ik deze ook wat overgewaardeerd. Iets teveel van hetzelfde.

Hier hetzelfde

Wat een fantastisch album is dit toch (de film ook niet te vergeten).
Dit is het album wat ik opzet als ik even lekker wil wegdromen, ik krijg niet snel kippenvel van muziek maar bij een aantal nummers op deze cd kun je mijn veren plukken (ow wat een slechte zin)

Ik vind de accordeon stukken zo mooi gecombineerd met de piano en dan nog de grappige geluidseffectjes die het geheel helemaal mooi vormgeven.
Daarbij vind ik de jaren '30 nummers ook erg geslaagd op deze cd.

Naar mijn mening de beste filmmuziek ooit.

5*

Stem verhoogd naar een 4,5*. Dit album blijft een pareltje. De muziek zorgt ervoor dat je je gelijk weer in Parijs waant en dat is voor mij persoonlijk één van de mooiste steden van Europa! Misschien wel de best filmsoundtrack ooit!

Blijft idd een prachtige cd, maar toch kan hij op den duur gaan vervelen. Dit komt misschien ook omdat iedere reclame/film/documentaire maker, te pas en te onpas gebruik maakt van deze muziek. Je kunt de tv niet aanzetten, of er wordt wel weer een nummer van deze cd gebruikt om een bepaald beeld te kleuren. En doordat dit bijna dagelijks gebeurd, heb ik minder trek gekregen om deze cd zo eens op te zetten, jammer...

Hele goeie soundtrack van een hele goeie film.

Van alles wat ik van hem heb gehoord ( en dat is niet heel veel) vind ik dit Yann Tierssens beste werk. Al lees ik hier en daar wel dat hij (bijna) alle nummers van andere werken van hem heeft gebruikt op deze cd.

Hoe dan ook blijft het een geweldige combinatie van nummers en de unieke stijl van Yann Tierssen die het gewoon een genot maken om hier naar te luisteren.

ik wil zo graag op vakantie naar Frankrijk als ik dit luister...

Prachtige soundtrack, ik ben helemaal in Franse stemming als ik dit luister.

Vanmiddag voor zeer weinig (€5) bij Van Leest gevonden. Meteen eentje extra voor m'n vriendin meegenomen. Dit soort spul doet het altijd goed bij de vrouwen

De film is geweldig, en deze score van Yann Tiersen past erg goed bij de film, maar is ook uitermate geschikt om los van de film te beluisteren. Erg fraai plaatje!

4 sterren

Ik ken alleen dit nummer. Prachtige nummer, maar is de rest ook een beetje zo? Als het meer van dit soort muziek is, kan ik hier wel af en toe naar luisteren.

Niet helemaal, er komt voor de rest veel accordeon voorbij op dit album.

Als ik ergens een hekel aan heb... maarja, proberen kan natuurlijk geen kwaad!

En mocht je toch alleen voor dit nummer vallen, dan raad ik je aan om zeker eens in het oeuvre van Wim Mertens te grasduinen .

Jammer van nr. 7 & 14, maar verder prachtige muziek.

La Noyee raakt me iedere keer weer diep. Ontroerend mooi!

Geweldige muziek, wat een sfeer. En het is weer eens wat anders dan standaard pop/rock. Erg verfrissend om naar te luisteren.

Muziek klinkt goed in combinatie met de film maar los daarvan word ik er niet vrolijk van. Wanneer ik het ga vergelijken met echte klassieke muziek (waar ik overigens geen verstand van heb, maar soms doe ik net alsof) klinkt dit ongelaagd, simpel. Het is eigenlijk een constante herhaling van hetzelde. Alleen de piano is wel mooi, 2 punten daarvoor.

Waarom vergelijk je het dan ook met klassieke muziek?

Ach, sinds mensen het laatste werk van Kyteman en Peter Gabriel al voor klassiek aanzien, kijk ik nergens meer van op...

instrumentaal bedoel ik, mijn nederige excuses.