Can - Tago Mago (1971)

Heb net deze 2CD 40th anniversary edition besteld...

Voorlopig even mijn laatste aankoop, want heb de laatste paar dagen mijn collectie weer redelijk uitgebreid:

Bad As Me, SMiLE, Timothy's Monster en Feeding The Monkies....

En dan heb ik ook nog eens via Freakey (vanuit de US of A) de nieuwste Zappa release (de 4CD Carnegie Hall 1971) op bestelling staan...

Aparte plaat. Heel aparte plaat. Ik heb lange tijd getwijfeld om dit te gaan beluisteren, maar omdat mijn algemene muzieksmaak toch wel vrij breed is (kan erg veel waarderen), en enkele users die qua smaak wel enigszins met me te vergelijken zijn (zoals bv. Don Cappuccino), heb ik me voorgenomen om vandaag 'Tago Mago', 'Ege Bamyasi' en 'Future Days' te gaan beluisteren. Ik ben op dit moment aanbeland bij het einde van 'Peking O', en wat ik tot nu toe heb gehoord, is uiteenlopend, bizar en vooral erg origineel. Deze plaat is 40 jaar oud, en Can wordt gezien als pionier van allerhande muziekgenres.

'Halleluwah': hallelujah!, Wat een nummer, zeg! Ben benieuwd of die andere twee platen me ook weten te overtuigen.

jaaaaaaaaaa! gemaan zalige plaat, je kan er helemaal bij wegdromen...

beste moment om te beluisteren: nachtjoggen met koptelefoon om 20 voor 5 op een donker landweggetje, wel hopen dat je dan niet juist aan peking o zit want dan wordt het wel even eng..

mooi, deze wordt sowieso nog een 5, ik voel het

gemaan?

Ik denk dat hij "gemeen" bedoelt, als in "gemeen zalige plaat". Heel zalige plaat dus.

Nee, op een donker landweggetje naar Aumgn luisteren geeft je pas een veilig gevoel...

Ga je wel harder rennen van die honden die ineens achter je aan zitten.

haha zalig, nee ik denk niet dat het van gemeen komt, ik weet eigenlijk niet van waar het komt, met gemaan bedoel ik 'zeer goed', allee 'nog beter dan zeer goed'! naart schijnt is dat leuvens dialect...

nu juist nog even mushroom beluisterd,

deze plaat is echt gemaan.

Ah, ik wist wel dat je Belgisch was, dus ik vermoedde al zoiets.

Dat bedoelde ik ook wel, eigenlijk. Dat het woordje gebruikt wordt als zogenaamde intensifier. Bij ons in de Kempen gebruikt men trouwens "gemein".

Dat was op 9 november...

Het heeft even geduurd, maar volgens een vanmiddag ontvangen mailtje is mijn cd overgedragen aan onze trouwe broeders en zusters van De Post.
Dus hopelijk mag ik dit album dan toch eindelijk morgen tegemoet zien

Oh Yeah!

En jawel

Stalin, ik wens u veel plezier toe, jongen!
Het is echt een prachtplaat!

Halleluwah is in elk geval al behoorlijk episch en de drumbeat doet me sterk denken aan die van Regiment van deze klassieker van Brian Eno & David Byrne.

Dus nog 1 keer voor het slapen gaan

Wow, ik sta hier van te kijken...!
Vandaag de remaster van dit jaar gedraaid in de winkel... en wat een plaat.
Enorm goed geremasterd ook!

Sterke plaat. Mushroom is een krautrock klassieker, maar toch is hij niet mijn favoriet.
Dat is Halleluwah 18 minuten lang genieten. Het is ook een serieuze groeier. Waarschijnlijk zal de 4,5* hier ook nog komen te staan. Maar voorlopig een ruime 4*.

Ik zie een 3,5

Was mijn score vergeten aan te passen.

Enkele dagen geleden volledig in de ban geraakt van Can - had er wel al eens naar geluisterd, lang geleden, maar het kon me voor de een of andere reden totaal niet boeien toen. En dat gold eigenlijk voor het hele "krautrock"-genre (heb ook Faust geprobeerd toen - yuk!). Maar via het Fall-nummer 'I Am Damo Suzuki' heb ik dan toch de weg terug gevonden. Al een geluk!

De eerste vier nummers zijn niet minder dan geniaal, met 'Mushroom' en 'Oh Yeah' als meest opvallende prestaties - moeilijk te geloven dat dit al uit 1971 stamt. Halleluhwah is een feest dat de hele nacht blijft duren, voortgestuwd door effenaf schitterende drums. Daarna wordt het wel allemaal net wat minder - Aumgn duurt me iets te lang, en aan Peking O kan ik gewoon geen touw vastknopen. Momenteel dus slechts een 4, voornamelijk voor die geniale eerste 4 nummers.

je vergeet Future days van Can! Oh, ja en: Faust - Faust I en IV, Popol Vuh - Hosianna Mantra en verder albums van Klaus Schulze, Tangerine Dreams, Cluster, Amon Duul II etc.

Als ik een opmerkelijk, bijzonder en bizar album moet opnoemen dan is het wel deze Tago Mago. Uiterst invloedrijk album uit de (kraut)rock/avant-garde hoek. Ik vraag me af hoe dit op menig muziekliefhebber overkwam destijds, maar ik vermoed verpletterend. Nou vind ik 1971 toch een heel sterk jaar met albums uit allerlei richtingen, maar dit is toch wel het meest bijzondere.

Zelf bevalt me het eerste gedeelte het best, dat wat meer conventioneel is en toch spannend/uitdagend is om naar te luisteren. ik ben erg gecharmeerd van het openingsnummer Paperhouse, O Yeah en het 18 minuten durende Halleluwah, hoewel ik dat wel wat aan de lange kant vind. De tweede helft is (nog) experimenteler en vrijer van vorm; daar sta ik qua beleving wel positief tegenover, maar is wat minder aan mij besteed, maar je hoort van alles!.(ook kun je een 'trip' ervaren zonder gebruik van drugs )

Al met al met recht een bijzondere Klassieker met een grote 'K'.